پِـــژاره

چون ندارم با خلایق الفتی خلق پندارند ما دیوانه‌ایم کس نگرد واقف اسرار ما زانکه همچون گنج در ویرانه‌ایم -مولانا

چون ندارم با خلایق الفتی، خلق پندارند ما دیوانه‌ایم کس نگرد واقف اسرار ما، زانکه همچون گنج در ویرانه‌ایم -مولانا

راستش قبلا خیلی دلم می‌خواست همه رو نجات بدم، اما حالا احساس می‌کنم اگر با همه‌ی زورم بتونم خودم رو نجات بدم هنر کردم.

می‌گویی کلمات نجات‌دهنده اند، زهر اتفاقات را می‌گیرند و در خود حل‌شان می‌کنند. -راهنمای مردن با گیاهان دارویی/عطیه عطارزاده

این شعر یه فایل صوتی با صدای استاد شجریان داره، نتونستم پیداش کنم، اگه شما دارید لطفا بفرستیدش برام🍃

چو نی به سینه خروشد دلی که من دارم به ناله گرم بود محفلی که من دارم بیا و اشک مرا چاره کن که همچو حباب به روی آب بود منزلی که من دارم به خون نشسته ام از جان ستانی دل خویش درون سینه بود حاصلی که من دارم ز شرم عشق خموشم کجاست گریه ی شوق که با تو شرح دهم مشکلی که من دارم اگر چو شمع فروزان تنم بسوزانند زبان شکوه ندارد دلی که من دارم -رهی معیری

بیار جام که جانم ز آرزومندی ز خویش نیز برآمد، چه جای صبر و قرار؟ -مولانا

اگه امکان دیدن زخم‌های عمیق آدم‌ها مثل صورت‌های بزک کرده، لباس‌های خوش رنگ و لعاب و لب‌های خندونشون وجود داشت شاید همه چیز خیلی متفاوت از الآن بود.

دلم می‌سوزه وقتی می‌بینم چقدر پتانسیل شادزیستن دارم و زندگی و آدماش چطوری تلفش کردن.

برای از بین بردن اضطراب و ترسی که مسئولیت برام به وجود میاره، راحت ترین راه اینه که به شکل کاملا آگاهانه‌ای از مسئولیت‌هایی که احساس می‌کنم از پسشون بر نمی‌آم فرار کنم.

من فکر می‌کنم در نهایت این آدم‌هان که می‌تونن همدیگر رو نجات بدن و جهان بهتری بسازن. خدا نظاره‌گره.

عشق بر برابری و آزادی استوار است و اگر بر تابعیت و از دست رفتن تمامیت یکی از طرفین مبتنی شد، دیگر عشق نیست؛ گونه‌ای وابستگی است که هرچه در پشت نقاب دلیل و عذر نهان شود، باز اصل آن مازوخیسم است. سادیسم هم غالبا در جامه عشق عیان می‌شود. بیشتر اوقات وقتی کسی که مدعی شد که تحکمش بر دیگری به خاطر مصلحت اوست، سادیسم محبت انگاشته می‌شود، غافل از آنکه عامل اصلی تلذذ از توفیق است. «گریز از آزادی» -اریک فروم