چنل شعر | همش تبره!

رژ به لب مالیدن او آخر بیهودگیست فکر کن دیوانه‌ای شکر به خرما می‌زند همش تبره!

دلِ من پیش تو معنای بغل را فهمید قدرِ این فاصله‌ی حداقل را فهمید با دوتا بوسه‌ی شیرین که به لب‌های تو زد مزه‌ی واقعیِ شهد و عسل را فهمید . . . فرهاد شریفی

در هیچ منزلی، دل ما را قرار نیست در زلف بی‌قرار تو گیرد قرار، دل همش تبره!

پلک بالا می‌بری دنیا غزل خوان می‌شود مرجع تقلید شاعرهاست چشم ناز تو همش تبره!

تو حرف می‌زنی و من صدای تو را می‌بوسم؛ همش تبره!

من در به در ناز دو چشمان سیاهت جانم به فدای تو و آن طرز نگاهت همش تبره!

دیدن با نگاه کردن خیلی فرق داره من همه رو میبینم اما فقط به تو نگاه میکنم . . . همش تبره!

اعتبار سربلندی در فروتن بودن است چشمه شد فواره وقتی بر سر خود پا گذاشت فاضل نظری

زندگی جنگ است و ماهم خدای جنگ جانان

من یچیزایی کشیدم حتی نکشید ونگوک

یاد تو حس قشنگیست که در دل دارم تو چه باشی چه نباشی نگهش می‌دارم همش تبره!

مردی آن نیست که هر روز دلی را ببری مردی آن است که یک دل ببری پس ندهی همش تبره!

تاب نفرینت ندارم روزگارت خوش ولی بشکند دستی که مویت را نوازش می‌کند همش تبره!

سلام بر آنان که زندگی مجبورمان کرد بدونِ آن‌ها روزگار بگذرانیم حال‌آن‌که در قلب‌مان، زیباترین داستان‌ها بودند... محمود درویش

یار شدم، یار شدم، با غمِ تو یار شدم تا که رسیدم برِ تو، از همه بیزار شدم مولانا