چنل شعر | همش تبره!

خدا امانتِ خود را به آدمی بخشید که بارِ عشق، برای فرشته سنگین بود و آمدیم که عاشق شویم و درگذریم که رازِ زندگی و مرگِ آدمی، این بود همش تبره!

یک نفر را دوست دارم، شعر میگویم برایش...  آمده در زیر شعر من نوشته: "عاشقین؟!"  این همه از دردهایم گفته ام باز آمده  مینویسد: خوش به حال دلبر تو!!! آفرین!  من ک شاعر نیستم تا عاشق شعرم شوی  من فقط یک عاشقم بگذار تا شعرم شوی...  بامن از ماندن بگو رفتن تباهم می کند  خوب میدانی غمت خانه خرابم می کند  من به لبخند دوچشمان تو عادت کرده ام  ترک عادت هم که می دانی چه کارم میکند؟!  قدر یک دم دست هایت را ز دستانم مگیر  فکر یک دم بی تو، بر مردن مجابم می کند. همش تبره!

0:53

سر زیبایی چشمان تو دعوا شده است بین ماه و من و یک عده اساتید هنر همش تبره!

تشبیه تو با ماه کنم؟ راه ندارد. زیبایی معشوق مرا ماه ندارد؛ همش تبره!

گر بوسه ز گرمای لبان تو حرام است من کافر بی‌دین شده‌ی پر ز گناهم همش تبره!

معمار تویی، ویرانه منم، عشق همین است مگر نه؟ دلدار تویی، دلداده منم، عاشق این عشق منم من! همش تبره!

ندانمت که چه گویم تو هر دو چشم منی که بی‌وجود شریفت جهان نمی‌بینم سعدی

خوشگله نسوزی نسوزی😂😂

لقمه حروم رو بگو😂😂

کص ننه هرکی اذیتم کرده.

به خودت بگیر😂😂

الان تو شبیه پارسال ماست مشتی عقبی سال های سال😂😘