𝑷𝒂𝒑𝒊𝒍𝒍𝒐𝒏

دو زنگ ورزش‌های پشت هم چهارشنبه‌ها زود تموم می‌شد. خییییلی زود؛ و ریاضی هر زنگش هفته‌ای. این روزا از خودم می‌پرسم: زنگ ورزش زندگیِ این روزام چیه؟ زندگی بدون زنگ ورزش‌ها چقدر یه چی کم داره، یا اصلا چقدر هیچی نداره.

فکر می‌کنم آدمی که کارش رو دوست داره و جای درستی از زندگیش ایستاده اینجوریه که زور نمی‌زنه ولی خیلی براش تلاش می‌کنه. ساعت نمیندازه ولی خیلی وقت می‌ذاره. خسته می‌شه ولی آزار نمی‌بینه. می‌دونی؟ تلاش وافر با زور زدن خیلی فرق داره. بعد اولی یه آخیشی نهفته‌ست و تو دومی یه اَی تف تو این زندگی.

روزایی که فقط کار می‌کنم و فکر نه! خوشحالم. روز‌هایی که انقدر درگیر زندگی می‌شم که یادم می‌ره به غم‌هام برسم، احساس سبکی می‌کنم. روزهایی که نمی‌فهمم کی روزو شب کردم احساسِ... نمی‌دونم این خوبه یا بد؟ نمی‌دونم اینکه غرق زندگی شد یعنی خوک شدن یا نه، یعنی به تماشای نمایشی رفتن. خیره ماندن. لذت بردن و برخاستن. نمی‌دونم این خوبه یا بد؟ یا بهتره بگیم برای کی خوبه یا بد؟ برای من؟ برای من فکر کنم این خود زندگیه. من از اون دست آدم‌هام که باید تا خرتناق درگیر کار باشن تا احساس مفید بودن کنن و... وقتی می‌نویسمش انگار جلوه‌ی بدی می‌گیره ولی واقعیت اینه‌که این صداقتِ تلخ زندگی منه. آدمی که باید تمام راه می‌دوید؛ و خود دویدن برایش مسرت بخش بود. خوب یا بد نمی‌دونم ولی خودم شخصا خیلی هم باهاش مشکل ندارم، حداقل الان.

کاش مقنعه داشتم و تو بعضی کلاسا آهنگ گوش می‌دادم.

گفت اولین مقاله‌ایه که می‌نویسه و... اگه می‌تونید یه کمکی بهش بدید.

‌ https://survey.porsline.ir/s/j8LuGA0C سلام شبت بخیر من در حال حاضر یک کار تحقیقاتی انجام میدم، درباره اثر بازی ها رایانه ای بر یادگیری مفاهیم علمی تخصصی. میخواستم بگم اگر امکانش باشه ممنون میشم پرش بفرمایید.

واقعا، کو هم‌زبان؟

بی‌همزبونی عجب دردیه آقا؛ عجب دردی.

دلم می‌خواد یه چیزی رو صادقانه بنویسم. گاهی، گاهی حس می‌کنم خیلی‌ بیشتر از بقیه می‌فهمم؛ و این فکر که، فکر می‌کنم بیشتر می‌فهمم. آزارم می‌ده. یه چیزایی اون داخل که نمی‌دونم چی‌اند و من فقط صداشون رو می‌شنوم دارن سر و کله‌ی هم رو می‌زنن تا اون یکی صدا رو خفه کنند. هیچ کدومشون کامل خاموش نمی‌شن فقط هر از گاهی نوبتی کم میارن و آروم‌تر می‌شن ولی هستن، ولی می‌مونن، ولی هنوز ستیز دارن.

یه رفیقی داشتیم خیلی تو اتاق آشغال می‌ریخت و اصلا رعایت نمی‌کرد. یه دو سه باری پشت هم جاروبرقی زدن اتاق رو انداختیم بیخ ریشش. از اون به بعد سر صبحانه، ناهار، شام سریع می‌گفت بچه‌ها توروخدا سفره پهن کنین، اتاق تمیز بمونه. با دست‌شم خرده نون و برنج‌های روی فرش رو هل می‌داد تو سفره و... می‌خوام بگم یه آدم دردمند و دغدغه‌دار، یه آدم درد کشیده ست.

تو چرا بیداری؟ ناشناس @ilyawm21

حرفی، سخنی، سوالی، شعری، آهنگی...؟ @ilyawm21 ، ناشناس

محبوبم، تا الان که نیومدی. امروز و فردا و پس فردا هم نیا. این روز‌ها آدم جالبی نیستم.

از هر طرف که رفتم، جز وحشتم نَیَفزود زِنهار از این بیابان، وین راهِ بی‌نهایت - حافظ

یه فیلم خوب معرفی می‌کنید؟ @ilyawm21

حرفی، سخنی، سوالی، شعری، آهنگی...؟ @ilyawm21