𝓜𝓸𝓷𝓵𝓲𝔃𝓪

تا امشب واس هم مینوشتیم از امشب من فق واست مینویسم... 1402/10/6

ترجیحم دوست داشتنیه که کم‌کم جلو بره، زود عنوان نشه، عجله توش نباشه، ریشه‌ای باشه، تا دوست داشتن هیجانی و با شدت بالا. ‏که کریستوفر مارلو میگه “مرا دوست بدار، اندک ولی طولانی”.

راستی دلم میخاد خدایی که تورو آفریده انقد بِبوُسم

ولی صداش خیلی قشنگه،وقتی باهام حرف میزنه،وقتی میخنده،انگار داره با صداش قلبمو میبوسه

ماه امشب قشنگه، تو هر شب.

ببخشید که آخرین بار محکم تر بغلت نکردم. فکر می‌کردم دوباره می‌تونم ببینمت.

اینکه میتونم با تک‌تک سلولای تنم دوستت داشته باشم حتی واسه خودمم قشنگه

ولی خب در نهایت روح تو متعلق به کسی میشه که قشنگ‌تر نگاهت میکنه.

فک کردی هرکاری دلت میخاد میتونی بکنی هرجوری دلت میخاد میتونی رفتار کنی طرف. صفرش تموم بش تف میکنه. بالا تو و اون رابطه حروم زادع هایی ک زاده شدن

این قلب منه ولی همش واسه تو میتپه این چشم منه ولی فقط تو رو میبینه این دست منه ولی تنها دستِ تو آرومش میکنه ؛ چیکار کردی با من ؟ تو کاری میکنی که نه تنها تمام اجزای بدنم بلکه همه ی روحم به سمت تو بیاد و عاشقت باشه تو حسی فراتر از دوست داشتنی