Silhouette

وای اره ناراحت شدم واقعاً

کجاستتت؟

تازه بیل بیلکش بسته بود وای

خیلی نانازمامان نبوددد؟

راهم به یکی از بانمک‌ترین‌ و پرمحتوا ترین کافه‌ها باز شد. قراره شورشو دربیارم.

قلم رامیلا همیشه برام از زیباترین‌هاست.

مرا رنجور کردی و درمانده ساختی، اینت بس نبود که باز از من سخن می‌گویی؟ تو را با من چه کار است اگر دل در گرو دیگران نهاده‌ای؟ من نه آینه‌ام که هر رهگذر در من نگرد، و نه خاکستری که هر نسیم بر آن بدمد. یا همه باش و در این راه بسوز، یا هیچ مباش و نامم بر زبان میاور. عشق بازار چندگانگی نیست؛ یک دل را دو قبله نشاید، و یک جان را هزار صورت نپذیرد. بدان که در این راه یا جان ببازی و حقیقت دریابی، یا در سایه‌زار خیال گم شوی و به هیچ نرسی. -رامیلا.

He was reading books during the Guerrilla warfare as well, EASY for him

Face of the man who recently got shot but is happy because he can spend more of his time reading books, he's literally me.

فضای این‌جا خیلی ضدحال شده متأسفانه. فعلاً کمی من رو و مالخولیام رو تحمل کنید، این نیز بگذرد.

It just adds depth to the melancholy

Maybe I'm just trying to fix myself through romanticizing

به دیدگانت اکتفا نکن.

شاید برای لانا تشبیه شده به شرم‌هاش که وجودش رو عریان کرده، یا شاید هم ورژن قدیمی‌اش که هنوز در وجودش باقی مونده و از طرف مقابلش تقاضا می‌کنه که بیشتر از چیزی که می‌بینه، روحش رو دریابه.

The only thing that fits is this black bathing suit.

آدمی که می‌خواستم باشم.

برای من معنای نقص‌هام رو می‌ده، معنای ویژگی‌هایی که بخاطر عدم حضورشون در سایر افراد غبطه می‌خورم، اما ویژگی‌هایی هستن که با همون‌ها شناخته می‌شم. لزوماً هم بد نیست، برای من منزجر کننده‌ست.

احساس می‌کنم black bathing suit لانا برای هرکسی می‌تونه نماد یه‌ حس باشه، نماد یه‌چیزی که آرزو می‌کردن کاش می‌تونستن از دستش فرار کنن اما هویتشون رو شکل می‌ده، هیچ گریزی ازش نیست چون یا فقط همون رو دارن، یا نیازمندش هستن