بخش هایی از افکار من

بدن رو فرم بدون ورزش > بدن رو فرم با ورزش.

اگه به بار بهم بدی کردی و بهت لبخند زدم ، دیگه هیچوقت بهم اعتماد نکن بِچ

توی ذهنم انقدر شلوغه و همه چی در هم بر همه که حس میکنم شبیه اتاقمه.

مشکل ما آدما اینه که به کسایی که دوسمون دارن میرینیم ؛ بعد کسایی که بهمون میرینن رو دوس داریم.

حال بچه ای رو دارم که تمام خمیر بازیاشو با هم قاطی کرده و الان از دار دنیا فقط یه تاپاله طوسی داره

‏اگه به این باور برسی که خیلی از آدمایی که میان تو زندگیت فقط یه تجربه ی جدیدن برات، هیچوقت دلت نمیشکنه .

‏اسم تخریب شخصیتی رو نذارید شوخی،بعد بیای از طرف انتظار جنبه هم داشته باشی .

وقتی میگم حق با شماست یعنی مطمئنم حق با خودمه، فقط حوصله بحث کردن ندارم .

از لحاظ روحی نیاز دارم از تختم لفت بدم جوین شم تو بغلت. 3>

متاسفانه همه فكر می كنن اگه خبری ازمون نيست حتما دورمون شلوغه يا داريم خوش می گذرونيم، نمی دونن شايد داريم بدترين روزامونو تو تنهایی می گذرونیم..

"به من چه" رو تمرین کن "تا به تو چه" رو نشنوی!

‏كاش مثل كارخونه هيولاها در كمد من به اتاق تو باز می‌شد. "تابی"

اولش میشنوی و ناراحت میشی و میخوای جواب بدی بعد میشنوی و فقط ناراحت میشی بعدش میشنوی و دیگه ناراحت نمیشی بعد دیگه اصلا نمیشنوی .

"انگار خوشی های زندگی رو کردن تو وایتکس.. هستن ولی رنگ ندارن"

اونقدری برا آدما خوب نباش که فکر کنن وظیفته.