en
Feedback
Dark Realism | رئالیسم تاریک

Dark Realism | رئالیسم تاریک

Open in Telegram

Sharing info on arts and philosophy. Youtube: www.youtube.com/@erfanghiasi

Show more
1 487
Subscribers
+324 hours
+37 days
+10630 days
Attracting Subscribers
September '26
September '26
+15
in 1 channels
August '26
+197
in 8 channels
Get PRO
July '26
+101
in 5 channels
Get PRO
June '26
+70
in 2 channels
Get PRO
May '26
+31
in 1 channels
Get PRO
April '26
+20
in 0 channels
Get PRO
March '26
+48
in 1 channels
Get PRO
February '26
+46
in 1 channels
Get PRO
January '26
+23
in 1 channels
Get PRO
December '25
+59
in 10 channels
Get PRO
November '25
+376
in 5 channels
Get PRO
October '250
in 5 channels
Get PRO
September '250
in 5 channels
Get PRO
August '250
in 5 channels
Get PRO
July '250
in 1 channels
Get PRO
June '250
in 0 channels
Get PRO
May '250
in 6 channels
Get PRO
April '250
in 3 channels
Get PRO
March '250
in 1 channels
Get PRO
February '250
in 5 channels
Get PRO
January '250
in 7 channels
Get PRO
December '24
+86
in 5 channels
Get PRO
November '24
+54
in 4 channels
Get PRO
October '24
+66
in 5 channels
Get PRO
September '24
+123
in 2 channels
Get PRO
August '240
in 1 channels
Get PRO
July '240
in 1 channels
Get PRO
June '240
in 1 channels
Get PRO
May '240
in 2 channels
Get PRO
April '240
in 0 channels
Get PRO
March '240
in 0 channels
Get PRO
February '240
in 0 channels
Get PRO
January '24
+21
in 2 channels
Get PRO
December '23
+13
in 0 channels
Get PRO
November '23
+36
in 1 channels
Get PRO
October '23
+22
in 1 channels
Get PRO
September '23
+21
in 0 channels
Get PRO
August '23
+72
in 0 channels
Get PRO
July '23
+3
in 0 channels
Get PRO
June '23
+3
in 0 channels
Get PRO
May '23
+14
in 0 channels
Get PRO
April '23
+35
in 0 channels
Get PRO
March '23
+304
in 0 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
08 September+1
07 September+3
06 September+2
05 September+2
04 September+2
03 September+3
02 September+1
01 September+1
Channel Posts
🔹 رسوب | کارگاه شکل‌گیری گفت‌وگو و پروژه‌های مستقل «رسوب» کارگاهی است برای شکل‌دادن به گفت‌وگو، تحقیق و پروژه‌های مستقل؛ جایی که هر فصل حول یک مسئله، ماده یا پرسش مشخص شکل می‌گیرد و ایده‌ها از خلال مطالعه، گفت‌وگو، ارائه و نقد، امکان گسترش و تغییر پیدا می‌کنند. در رسوب، قرار نیست از ابتدا به یک پاسخ نهایی برسیم. مهم‌تر از نتیجه، ساختن شرایطی است که یک ایده بتواند رشد کند، به چالش کشیده شود و شاید در مسیر، به پروژه‌ای بدیع تبدیل شود. نخستین فصل رسوب با دو برنامه‌ی مستقل و موازی، در ۹ جلسه برگزار می‌شود: «رسالاتی در باب شورش ارضیه» هدایت: عرفان غیاثی و راه استودیو این برنامه با تمرکز بر زمین به‌عنوان یک مسئله، ماده و میدان سیاسی/تاریخی، تلاش می‌کند نسبت میان زمین، تاریخ، تخیل و امکان‌های شورش را از مسیر گفت‌وگو با مهمانان و پروژه‌های شرکت‌کنندگان دنبال کند. مهمانان: پاملا کریمی، رضا نگارستانی، محمدهادی فروزش‌نیا، رها خادمی، مریم کتان، شاهین پیمانی و محمد غزالی. «رتوش» هدایت: محمد غزالی و راه استودیو «رتوش» فضایی برای مواجهه با تصویر، بازنمایی و شیوه‌های مختلف ساختن و خواندن تصویر است؛ جایی که مرز میان رسانه‌ها و روش‌های مختلف تولید تصویر می‌تواند محل آزمایش و گفت‌وگو باشد. مهمانان: رضا حائری، کاوه اقدامی-فلاح، نگار باقری، بابک کبود، کوروش محمدی، عرفان غیاثی و ثمر صارمی. در رسوب، مدیوم از پیش تعیین نمی‌کند که پروژه چه باشد؛ ایده موتور پیش‌برنده است و رسانه، فرم و فضا در نسبت با آن انتخاب می‌شوند. مواجهه‌ی رشته‌ها و رسانه‌های مختلف، پروژه را به یک وضعیت لابراتواری می‌برد؛ جایی که نتیجه‌ی این مواجهه از پیش معلوم نیست. اگر علاقه‌مند به حضور در این فصل هستید، برای دریافت اطلاعات مربوط به شرایط حضور و مدارک موردنیاز می‌توانید به این نشانی ایمیل بزنید: 📩 info@raah.studio یا از طریق صفحه‌ی اینستاگرام رسوب با برنامه در ارتباط باشید: 🔗 https://www.instagram.com/rosoob.research/ رسوب از اشتراک تجربه و شیوه‌های فکرکردن شکل می‌گیرد؛ از نزدیک‌شدن حلقه‌هایی که معمولاً جدا از هم حرکت می‌کنند و از ساختن فضایی برای یادگرفتن از یکدیگر.

2
No text...
129
3
♦️ژرفنای تن جمعی باگدانوف و مسئلهٔ تکتولوژی ✍️رضا نگارستانی 🔻هر انقلاب دو زمان دارد. نخستین با شکستن یا آشکارشدنِ ورشکستگیِ نظمِ پیشین شناخته می‌شود. درها گشوده می‌شوند و آنچه تا دیروز طبیعی جلوه می‌کرد چهره‌ای تاریخی پیدا می‌کند. دومی آرام‌تر و بی‌رحم‌تر است. زندگیِ اجتماعی تا پایانِ بازطراحی معلق نمی‌ماند. پیروزی باید برای خود اندام بسازد و توانِ هماهنگی را از شوکِ جابه‌جاییِ قدرت عبور دهد. آن‌جا معلوم می‌شود این پیروزی آغازِ جهانی دیگر بوده یا وقفه‌ای کوتاه در کارکردِ جهانِ قبلی. 🔻هدفِ مستقیمِ انسان‌گشایی ذات‌گراییِ انسانی (human essentialism) است. ذات‌گرایی مجموعه‌ای از صفات را به منزلهٔ جوهرِ تغییرناپذیرِ انسان تثبیت می‌کند و همان جوهر را بر فرازِ سلسله‌مراتبِ موجودات می‌نشاند. حاصل، تصویری بسته است که هر دگرگونی را انحراف از اصل می‌شمارد. انسان‌گشایی واژهٔ انسان را از این قفس بیرون می‌آورد و هستهٔ انسان‌گرایی را به گونهٔ هومو ساپینس (Homo sapiens) محدود نمی‌کند. انسان نامِ تعهدی است که از خلالِ دلیل‌آوردن، پذیرفتنِ مسئولیت و بازسازیِ قواعدِ زندگیِ مشترک تحقق پیدا می‌کند. 🔻معنای انسان هنوز به پایان نرسیده است. این گزاره در انسان‌گشایی حکمِ یک وظیفه را دارد. آنچه امروز انسان می‌خوانیم آرایشی تاریخی است که بدن را در زبان و نهاد سازمان داده و فردا می‌تواند پیکربندیِ دیگری پیدا کند. چنین دگرگونی‌ای در حوزهٔ داوریِ خرد رخ می‌دهد، زیرا صورتِ تازه باید پیامدهای تعهدهایش را آشکار کند و در برابرِ نقدِ نظری و عملی دوام بیاورد. 🔻مبارزهٔ انقلابی و پروژهٔ انسان با واگذاریِ امکانِ بازسازی و بازبینی به آیندگان باز می‌مانند. دانشِ سازمان‌دهیِ جمعی چیزی جز هوش و روح جمعی نیست. 🔻میراث انسان برای آینده ردّ بازسازیِ مسیرِ ساخته‌شدنِ اوست، زیرا با پاک‌شدن این رد، آزادی پیش از آن‌که سرکوب شود از حافظه حذف می‌شود و انتخابِ دیروز در هیئتِ طبیعت بر فردا فرمان می‌راند متن کامل را در دموکراسی رادیکال بخوانید: https://radicald.net/n8ud ➖➖➖➖➖➖ #انسان‌گشایی #تکتولوژی #ژرفنا #تن_جمعی #فیزیک‌پرهیزی #الکساندر_باگدانوف #محاسبه_استعلایی #روح_عینی #رضا_نگارستانی #دموکراسی_رادیکال #انقلاب
247
4
Today, Countercurrents published our conversation with Ghazel Khan-Afshar and me about the origins, politics, and strange life of the Tehran Summit. We talk about why the Summit emerged in response to the conditions of the Iranian art scene; about gathering as a form of resistance; about working from the *Cosmic Darkness* rather than searching for the light; and about what it means to create a space for speculation, dissent, and collective thinking under conditions of censorship, isolation, and cultural exhaustion. The Tehran Summit was never meant to be another event in the art calendar. It began as a necessity—to create a space where different voices could meet, think together, and imagine otherwise. Many thanks to Yindi Chen and Yutung Shi for this thoughtful conversation and for giving us the space to reflect on what we have been doing since 2022. Read the full interview here: [Countercurrents Magazine — Tehran Summit] رئالیسم تاریک
370
5
https://www.fold-era.com/posts/when-the-city-becomes-a-psychological-space
368
6
🔻 در نشست هشتم از سلسله‌نشست‌های «حیوانیت» با عنوان لابستر؛ یک فیگور تاریخی و ادبی، درباره‌ی لابستر حرف می‌زنیم. لابستر در ه
🔻 در نشست هشتم از سلسله‌نشست‌های «حیوانیت» با عنوان لابستر؛ یک فیگور تاریخی و ادبی، درباره‌ی لابستر حرف می‌زنیم. لابستر در هنر و ادبیات غرب حضوری دیرپا و چندلایه دارد، از اسطوره و فلسفه یونان و روم تا ادبیات مدرن و هنر قرن بیستم، از بهشت گمشده جان میلتون تا نقاشی های طبیعت بی جان، از سالوادور دالی و ساموئل بکت تا تی‌اس‌الیوت و در نهایت مقاله‌ی مشهور دیوید فاستر والاس با عنوان به لابستر بیاندیش. این فیگور همزمان خوراک، نماد، بدن و مسئله اخلاقی بوده است. در این نشست، تاریخ فیگور لابستر در فرهنگ اروپا و آمریکا بررسی می‌شود و با رجوع به آثار پیشین، محدودیت‌های انسان‌محورانه در این مواجهه توضیح داده می‌شود. سخنران اصلی این جلسه احمدرضا توسلی است؛ داستان‌نویس و پژوهشگر «ادبیات، زبان و تمدن کشورهای انگلیسی‌زبان» در دانشگاه پاریس هشت. بوطیقای رمان دائره‌المعارفی و نسبت آن با مسئله‌ی علم و تکنولوژی، محور اصلی پژوهش‌های ایشان را تشکیل می‌دهد. برای شرکت: در اینجا عضو شوید. زمان نشست: جمعه ۲۰ شهریور (یازده سپتامبر)، رأس ساعت ۲۰:۳۰ به‌وقت ایران شرکت در این سلسله‌نشست برای عموم آزاد است◾️ تصویر و زندگی | سینمانیا | رئالیسم تاریک
268
7
مکتب کیوتو: فلسفه ژاپنی، مارکسیسم و مسئلهٔ «هیچ» چه اتفاقی می‌افتد وقتی فلسفهٔ غربی، بودیسم ذن و مسئلهٔ بحران مدرنیته در یک میدان فکری واحد با یکدیگر برخورد کنند؟ مکتب کیوتو یکی از مهم‌ترین و در عین حال کمتر شناخته‌شده‌ترین تلاش‌های فلسفی قرن بیستم برای پاسخ دادن به همین پرسش بود. متفکرانی چون کیتارو نیشیدا، حاجیمه تانابه و کیجی نیشیتانی در تلاش بودند تا فلسفهٔ اروپایی ــ از کانت و هگل تا هایدگر ــ را نه صرفاً وارد ژاپن، بلکه از درون سنت‌های فکری شرق آسیا بازاندیشی کنند. در مرکز این پروژه مفهومی قرار داشت که شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد: «نیستی مطلق» (Absolute Nothingness). اما «هیچ» در اینجا به معنای خلأ یا فقدان ساده نیست. نزد نیشیدا، «نیستی مطلق» نوعی میدان یا «مکان» است که در آن سوژه و ابژه، انسان و جهان، و حتی هستی و نیستی، در رابطه‌ای دیالکتیکی با یکدیگر قرار می‌گیرند. در نتیجه، پرسش فلسفی فقط «چه چیزی وجود دارد؟» نیست، بلکه باید پرسید: چه چیزی امکان وجود داشتن را فراهم می‌کند؟ از سوی دیگر، مواجههٔ مکتب کیوتو با مارکسیسم و فلسفهٔ هگل، مسئلهٔ تاریخ، جامعه و سیاست را نیز وارد این بحث کرد. اینجا «نیستی» دیگر صرفاً یک مفهوم متافیزیکی نیست؛ بلکه می‌تواند به مسئله‌ای دربارهٔ سوژه، تاریخ، نفی، تضاد و امکان دگرگونی تبدیل شود. این ویدیو مقدمه‌ای است برای ورود به جهانی که در آن ذن، هگل، مارکس، هایدگر و فلسفهٔ ژاپنی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. 🎥 The Kyoto School Explained: Japanese Philosophy, Marxism, and Nothingness Dark Realism
521
8
مَنی کرد آن شاهِ یزدان‌شناس زِ یزدان بپیچید و شد ناسپاس چو این گفته شد، فرِّ یزدان از اوی بگشت و جهان شد پر از گفت‌وگوی به جم
مَنی کرد آن شاهِ یزدان‌شناس زِ یزدان بپیچید و شد ناسپاس چو این گفته شد، فرِّ یزدان از اوی بگشت و جهان شد پر از گفت‌وگوی به جمشید بر، تیره‌گون گشت روز همی کاست آن فرِّ گیتی‌فروز از آن پس برآمد زِ ایران خروش پدید آمد از هر سویی جنگ و جوش کاری از ماهی سیاه کوچولو @ParhoonArt
527
9
پل کاکشات — «دفاع از ماتریالیسم و سوسیالیسم علمی» در این سخنرانی، پل کاکشات به دفاع از ماتریالیسم و سوسیالیسم علمی می‌پردازد و از نسبت میان علم، اقتصاد، برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی اجتماعی سخن می‌گوید. کاکشات، که از چهره‌های مهم جریان سوسیالیسم علمی و نظریه‌پرداز اقتصاد محاسباتی است، تلاش می‌کند امکان یک نظام اقتصادیِ برنامه‌ریزی‌شده را نه به‌عنوان یک آرمان انتزاعی، بلکه به‌مثابه مسئله‌ای فنی، مادی و قابل محاسبه بررسی کند. 🎥 ویدئو: «Defending Materialism and Scientific Socialism» — Paul Cockshott تماشای ویدئو در یوتیوب Dark Realism
569
10
+2
No text...
773
11
OCCULT HORIZONS is now available in Hardcover. https://www.amazon.com/dp/1957583347?psc=1&smid=ATVPDKIKX0DER&ref_=chk_typ_quicklook_seeDetailsToDp
1
12
🔻 ویدیوهای جلسات "حیوانیت" تاکنون: 👁️جلسه اول: بازبینی فیلم ناگهان بالتازار از روبربرسون - با علی جمشیدی 👁️ جلسه دوم: حیوانات ناکجاآباد - با جیسون بابک محقق 👁️ جلسه سوم: انگشت شست پا - با رامین اعلایی 👁️ جلسه چهارم: مرز بین انسان و حیوان در فیلم گاو ساخته‌ی مهرجویی - با محمد سالمی. 👁️ جلسه پنجم: شمنیسم و حیوانیت - با اشکان شریعت 👁️ جلسه ششم: پرندگان، خدایان و شیاطین - با فواد دانش‌پژوه 👁️ جلسه هفتم: ژرفنای تن جمعی، بوگدانف و مساله‌ی تکتولوژی - با رضا نگارستانی این لیست آپدیت می‌شود. این پست را ذخیره کنید◾️ تصویر و زندگی
1 051
13
هر «نوجوان ایرانی» یک کانال تلگرامی فلسفه با هوش مصنوعی”matnishi falsafi kon” متن مینویسه به اسم متن فلسفی فکر میکنه دلوزه. گنگ هم مینویسه نه خودش بفهمه نه مخاطبش کسی به بی سوادیش مشکوک نشه.
493
14
آرشیو همایش تهران — سال پنجم هم‌زمان با ورود به پنجمین سال برگزاری همایش تهران، بار دیگر به گفتگوها و ایده‌هایی بازمی‌گردیم که در طول این سال‌ها این پلتفرم در حال تحول را شکل داده‌اند. در هفته‌های پیش رو، بخش‌هایی منتخب از سخنرانی‌ها و گفتگوهای دوره‌های گذشته را با شما به اشتراک می‌گذاریم؛ ایده‌هایی که همچنان طنین‌اندازند، برمی‌انگیزند و در حال گشوده‌شدن‌اند. در این ویدئو، بخشی از نشست هومبرتو ولز را از آرشیو همایش تهران بازنشر می‌کنیم؛ هنرمندی که بخش مهمی از فعالیتش را بر امکان‌های همکاری با دیگران بنا کرده است: هنرمندان و صنعتگران، جوامع محلی، پناهجویان و مهاجران، گروه‌های زنان، ورزشکاران، موسیقی‌دانان، مراقبان حیوانات و گروه‌هایی که مشخصاً برای هر پروژه شکل می‌گیرند. ولز این رویکرد را «زیبایی‌شناسی همکاری» می‌نامد؛ رویکردی که در آن اثر هنری نه صرفاً محصول تصمیم و اراده‌ی یک هنرمند، بلکه نتیجه‌ی مجموعه‌ای از روابط، مذاکره‌ها، مشارکت‌ها و کنش‌های مشترک است. در این نگاه، رابطه‌ی انسانی‌ای که در فرایند خلق اثر شکل می‌گیرد، به اندازه‌ی نتیجه‌ی نهایی اهمیت دارد؛ خواه این نتیجه یک پرفورمنس باشد، یک فیلم، یک اینستالیشن یا یک روایت تصویری. همکاری، در اینجا، صرفاً یک روش تولید نیست، بلکه خود به یک موضع زیبایی‌شناختی و اخلاقی تبدیل می‌شود: ساختن هنر از خلالِ با دیگری بودن. هومبرتو ولز، متولد ۱۹۶۵ در پاناما، هنرمند، فیلم‌ساز و استاد هنر است و میان منچستر و پاناما زندگی و کار می‌کند. آثار و پرفورمنس‌های او در نهادهایی همچون Tate Modern در لندن، Centre Pompidou در پاریس و Art Gallery of Ontario ارائه شده‌اند و در رویدادها و بینال‌های بین‌المللی متعددی از جمله ونیز، هاوانا، شانگهای، مونته‌ویدئو و لیورپول حضور داشته است. پنج سال بعد، پرسش درباره‌ی معنای خلق هنر «با دیگران» همچنان گشوده باقی مانده است: مرزهای مؤلفیت کجاست؟ وقتی اثر از خلال همکاری شکل می‌گیرد، چه نوع اخلاقی از این رابطه پدیدار می‌شود؟ و آیا می‌توان از دل روابطی که با دیگران می‌سازیم، امکان‌های تازه‌ای برای زیبایی‌شناسی خلق کرد؟ از شما دعوت می‌کنیم همراه ما دوباره به این پرسش‌ها بازگردید. برای تماشای ویدئو و مطالب بیشتر، لینک‌های موجود در بیو را دنبال کنید. #همایش_تهران #آرشیو_همایش_تهران #هومبرتو_ولز #زیبایی_شناسی_همکاری #پرفورمنس #هنر_مشارکتی #هنر_معاصر #هنر_و_اخلاق #هنر_و_جامعه
957
15
معرفی رسوب رسوب کارگاهی‌ای برای شکل‌گیری گفت‌وگوها و پروژه‌های مستقل است؛ جایی که هر فصل حول یک مسئله، ماده یا پرسش مشخص شکل می‌گیرد. در دل وضعیتی در هنر معاصر ایران که کمبود رخدادهای مستقل هنری و تحقیق‌محور چشم‌گیر است، رسوب شرایطی را بوجود می‌آورد که در آن هر دانشجو با دسترسی به داده‌های جدید و بستر آموزشی متفاوت به مسیر تحقیقاتی خود ادامه دهد. هدف، ارائه‌ی یک پاسخ نهایی نیست، بلکه ایجاد شرایطی است که در آن یک ایده بتواند گسترش پیدا کند، مورد پرسش قرار گیرد و به پروژه‌های بدیع تبدیل شود. هر دانشجو با یک مسئله یا پروژه‌ی اولیه وارد برنامه می‌شود و در طول فصل، آن را از خلال مطالعه، گفت‌وگو، ارائه و نقد زیر نظر هدایت کنندگان گسترش می‌دهد. نخستین فصل رسوب با دو برنامه‌ی مستقل و موازی و در ۹ جلسه آغاز می‌شود: "رسالاتی در باب شورش ارضیه" هدایت برنامه: عرفان غیاثی و راه استودیو 🔙مهمانان رسالاتی در باب شورش ارضیه پاملا کریمی- تاریخ نگار هنر و استاد معماری در دانشگاه کرنل رضا نگارستانی- فیلسوف و نویسنده محمدهادی فروزش‌نیا- مترجم فلسفه و ادبیات رها خادمی- پژوهشگر هنر و فرهنگ دیداری ایران مریم کتان و شاهین پیمانی - هنرمند چند رسانه‌ای محمد غزالی- عکاس _____________________________________________ "رتوش" هدایت برنامه: محمد غزالی و راه استودیو 🔙مهمانان رتوش رضا حائری-فیلم ساز کاوه اقدامی-فلاح نگار باقری-روزنامه نگار بابک کبود-نقاش کوروش محمدی-کارگردان و طراح حرکت عرفان غیاثی-هنرمند و کیوریتور مستقل ثمر صارمی-معمار _____________________________ 🔹نحوه‌ی درخواست برای حضور برای دریافت توضیحات کامل درباره‌ی شرایط حضور و مدارک موردنیاز، ابتدا به نشانی زیر ایمیل بزنید: info@raah.studio و یا با صفحه اینستاگرام این رخداد تماس بگیرید: 🔗 https://www.instagram.com/rosoob.research/ 📅 آخرین مهلت تکمیل و ارسال مدارک: ۲ شهریور ۱۴۰۵
665
16
۱. بخش‌هایی از سخنرانی به درخواست سخنران حذف شده. (به دلایل مشخص).ویس شخص رضا نگارستانی رو هم برای دوست بیانیه نویسمون شخصا فرستادم. حالا هر مدلی دوست داره برداشت کنه. امیدواریم در نشست‌های بعدی بتونید شرکت کنید تا اگر چنین مواردی پیش اومد کسی احساس جا موندگی نکنه. ۲. ما «غاصب» پلتفرمی که خودمون بدون حمایت از هیچ ارگان و فضایی ساختیم نیستیم. بعد از ۷ دوره برگزاری نشست‌های مجازی ناگهان «بیانیه» منتشر میشه. جالب!
212
17
من این امیر حسین ادمین کانال «نقب» رو نمیشناسم ولی بنظرم خیلی حرفه‌ای بنظر نمیرسه که نشستی که یکسری افراد دیگه برگزار کردند رو خودسر خودت تبدیل به ویس کنی، بعد بدون ذکر نام پروژه و برگزار کننده‌ها و کردیت دادن به کسایی که نزدیک ۴ ماه برای نشست زحمت کشیدن توی کانال خودت منتشر کنی. عزیز اگر اینو میبینی که پاک کن. ما خودمون میدونیم چیو چجوری منتشر کنیم.
202
18
اینکه «بارش شهابی» و «خورشید گرفتگی» همزمان بود با نشست رضا نگارستانی هم جالبه.
اینکه «بارش شهابی» و «خورشید گرفتگی» همزمان بود با نشست رضا نگارستانی هم جالبه.
1 059
19
چهارشنبه ۲۱ مرداد، پس از هشت ماه تأخیر ناخواسته، هفتمین جلسه از سلسله‌نشست‌ها درباره‌ی مفهوم حیوانیت را با حضور رضا نگارستانی، فیلسوف ایرانی-آمریکایی، برگزار کردیم. بحث از الکساندر بوگدانوف و تکتولوژی شروع شد؛ از ایده‌ی علم عام سازمان، از این‌که بتوان زیست، جامعه، فناوری، اندیشه و در نهایت هر آنچه را که سازمان می‌یابد، از خلال فرایندهای اتصال، گسست، تعادل و بازسازمان‌یابی فهمید. اما مسئله خیلی زود از صورت فعلی چیزها عبور می‌کند و به تاریخ ساخته‌شدن‌شان می‌رسد؛ به این‌که آنچه اکنون در برابر ماست، احتمالاً فقط آخرین برش از مسیری بسیار طولانی از شکست، محاسبه، کار، یادگیری و بازسازی‌ست. مفهوم عمق منطقی و ابژه‌ی ژرف‌ساختی از همین نقطه وارد بحث می‌شود. ساده‌ترین شی هم ممکن است تاریخی بسیار طولانی از طراحی، آزمون، خطا و اصلاح را در خود فشرده کرده باشد؛ تاریخی که دیگر در صورت نهایی به چشم نمی‌آید و بااین‌حال عمق شی چیزی جز همین تاریخ انباشته نیست. همین منطق وقتی به انسان می‌رسد کمی پیچیده‌تر می‌شود: انسان هم از خودش آغاز نمی‌شود. زبان، کار، تکنیک، نهاد، حافظه و مناسبات جمعی پیشاپیش در ساختن صورت انسانی دخالت داشته‌اند و همچنان دارند. ژرفای انسان، در این معنا، در امتداد همان تن جمعی شکل می‌گیرد؛ آنجا که فرد تنها یکی از صورت‌های موقت و موضعی تاریخ بسیار طولانی سازمان‌یابی آن است. - طبعاً نزد نگارستانی، حیوانیت نمی‌تواند چیزی باشد که در سوی دیگر انسان، همچون حدی بیرونی و ازپیش‌معلوم، قرار گرفته باشد. اگر خود انسان محصول تاریخی از سازمان‌یابی، انباشت، تمایزگذاری و بازسازی‌ست، آن مرزی هم که میان انسان و حیوان کشیده شده چیزی طبیعی و نهادینه نیست. مسئله دیگر این نیست که انسان در کجا از حیوان جدا می‌شود، شاید حتی برعکس، باید پرسید چه فرایندهایی این جدایی را ساخته‌اند و چه چیزهایی برای برپا ماندن آن پیوسته باید سازمان داده شوند. در این معنا، حیوانیت، بیرون انسان نمی‌ماند؛ در عمق تاریخ او رسوب می‌کند و خودِ صورت انسانی هم از دل همین درهم‌رفتگی بیرون می‌زند. یکی از مناقشه‌برانگیزترین مفاهیم نگارستانی هم از همین‌جا دوباره سر برمی‌آورد: The Inhuman، یا دقیق‌تر Inhumanism؛ مفهومی که خود نگارستانی آن را «انسان‌گشایی» یا «انسان‌کاوی» ترجمه می‌کند. درواقع چیزی که در نگاه اول ممکن است به نفی انسان اشاره کند، نزد او درست به گشودن خودِ انسان مربوط است؛ به بیرون کشیدن هسته‌ی هنجاری انسان‌گرایی از صورت‌های منجمد و ذات‌گرایانه‌ی آن و امکان بازبینی و بازساختن چیزی که «انسان» نامیده می‌شود. - اگر در این جلسه حضور نداشتید، نسخه‌ی ضبط‌شده‌ی آن در یوتیوب در دسترس است؛ نزدیک به دو ساعت جابه‌جایی مداوم میان تکتولوژی، نظریه‌ی اطلاعات الگوریتمی، عمق منطقی، سازمان، حیوانیت و پروژه‌ی انسان‌گشایی، با اتصالاتی که مدام یک مسئله را به سطحی دیگر پرتاب می‌کنند. از آن جلسه‌ها که در آن ایده‌ها دائماً به هم برخورد می‌کنند و دستگاهی موقت از مفاهیم می‌سازند که تا پایان در حال بازآرایی خودش است. دیدنش را از دست ندهید؛ دو ساعت آتش‌بازی نظری و فوران بی‌وقفه‌ی اندیشه است. https://www.youtube.com/watch?v=nI3cTWmGsbw تصویر و زندگی | سینمانیا | رئالیسم تاریک
8 359
20
https://youtu.be/nI3cTWmGsbw?si=mZd0TZ7ccZDX4KPH ژرفنای تنِ جمعی: بوگدانوف و مسئلهٔ تکتولوژی ویدئوی نشست رضا نگارستانی الکساندر بوگدانوف، تکتولوژی را «علم عامِ سازمان» می‌دانست؛ پروژه‌ای برای اندیشیدن به زیست، جامعه، فناوری و اندیشه از خلال فرایندهای پیوند، گسست، تعادل و بازسازمان‌دهی. این سخنرانی تکتولوژی را همچون پروژه‌ای ناتمام بازخوانی می‌کند؛ پروژه‌ای که چرخش محاسباتی می‌تواند توان نظری آن را از نو فعال کند و به ابزاری برای اندیشیدن به تاریخ، کار و سازمان جمعی بدل سازد. با عزیمت از مفهوم «ابژهٔ ژرف‌ساختی» و نظریهٔ «عمق منطقی» در آثار چارلز بنت، مینگ لی و پل ویتانیی، مسئلهٔ عمق به‌مثابه تاریخ فشردهٔ بازسازی و هزینهٔ محاسباتیِ سازمان‌یابی مطرح می‌شود. حتی ساده‌ترین مصنوعات ممکن است حاصل مسیرهای طولانیِ طراحی، شکست، اصلاح و یادگیری باشند؛ صورت نهایی آن‌ها زمان و کاری را که صرف سازمان‌یافتن‌شان شده، در خود متراکم می‌کند. انسان نیز در این افق، یک ابژهٔ ژرف‌ساختی است. زبان، نهاد، کار، فناوری، به‌رسمیت‌شناسی و حافظهٔ جمعی پیوسته صورت انسانی را می‌سازند و دگرگون می‌کنند. ژرفنای انسان در «تنِ جمعی» جای دارد؛ در تاریخی که شخص، عقل و امکان تغییر را پدید می‌آورد. این مسیر به نوعی «راسیونالیسم انسان‌گشا» می‌رسد: پروژه‌ای برای بیرون کشیدن هستهٔ زایا و موجز انسان‌گرایی از رسوبات ذات‌گرایانه و صورت‌های تاریخی منجمد. در اینجا، عقلانیت امری جمعی، محاسباتی و بازسازمان‌پذیر است. از همین رو، تکتولوژی امکان نوعی «جراحی عقلانیِ انسان بر تاریخ خویش» را فراهم می‌آورد. #رضا_نگارستانی #تکتولوژی #الکساندر_بوگدانوف #بوگدانف #فلسفه #حیوانیت #انسان‌گشایی تصویر و زندگی | سینمانیا | رئالیسم تاریک
8