حَریـْر

خندهاش جوری خوبن که جونمو میگیرن...

دلم تنگه، دلتنگی هم خیلی سخته .

جان فدای یارِ دل رنجانِ من!

من چنان غرق شدم در تو که پیدا شدنم ممکن نیست.‌

"آغوش او"

چکه میکند از من هنوز دلتنگی تو !

ناگهان دلم هوای تو را کرده راستش را بخواهی، ناگهان فکر کردم تو کنار منی چقدر تو را دوست می‌دارم، خدای من چقدر...

و من سراپا، سراپا خاکسترم، ببوس مرا، ولی ای‌کاش این بوسه تلخ‌کامت نکند.

گاهی در وجودمان به قبرستانی محتاجیم برای چیزهایی که درونمان میمیرند. _محمود درویش

دست ها...

" مرا از حبس آغوشت چه اصراری به آزادی؟! "

فقط همين که محمود درويش میگه: اولاً: دوستت دارم. ثانياً: هر آن چه بينمان رخ داد، اولاً را از ياد نبر.

خوب میشیم...

جسمم که هیچ، روحمو بغل کن که تیکه پاره‌ست.

آسمان دلم ابریست، درختان دلم خشکیده، اما هنوز امید در دلم جوانه میزند...

اما من دلم خوشِ که هرچی هم ندارم عوضش تورو دارم.

یهو چشم باز کردم دیدم دلم واسش ریخت مثل برگای پاییز.

چون صبرت زیاد بود گمان کردند چیزی حس نمیکنی ..

همه‌ی من ،همه ی آنچه که مرا میسازد ،بند بند وجودم ،خون هایی که در رگم جریان دارند ،دنبالت هستند ، دنبال صدایت ، آن صدایی که مرا صدا میزند ،همان جور که دوست دارم صدایم بزنی