خانه‌ی کوچک.

“چقدر بده که ما برای هیچ‌کس مهم نیستیم.”

خدایا ممنونم بابت وجود پاییز.

کاش شمالی بودم بارون داشتم الان.

حرف برای گفتن زیاده ولی می‌دونی چقدر انرژی لازمه که حرفای ذهنتو بتونی تبدیل به نوشته کنی؟

حس می‌کنم پاییز دلگیری خواهد بود.

بیدار شدم قرص بخورم، دیگه خوابم نمی‌بره.🤡

الان از ته وجودم با تینا همذات‌پنداری می‌کنم، حس می‌کنم we are both so fucked.

بچه‌ها شیر زردچوبه به طرز عجیبی خوشمزه بود، یه‌ذره طعم ماچا هم می‌ده حتی. :))

از دیروز عصر که سرکار و زبان نرفتم و کاملا بیکارم متوجه شدم همون سبک زندگی حمالی و از صبح تا غروب بیرون بودن برای من بهترینه.🧘🏻‍♀️

من تو سرماخوردگی یه مرد واقعی‌ام (چون حس می‌کنم دنیا برام تموم شده).

یه شروع عالی واسه این هفته، مریضی و شیفت تو یخچال.👍🏻

من وقتی یه تیکه‌ی حساس کتابم رو دارم می‌خونم و مشتری اومده داخل و ازم سوال هم کرده ولی من باید اون خط رو تموم کنم.

نیازمند داریوش و سیگار و چای و بغل پسره‌ام.

تمام آدمای دنیا وقتی می‌فهمن بدم میاد فامیلیم رو اشتباه بگن:

الان یه استندآپ دیدم. پسره می‌گفت تو همه تبلیغات تامپون دختره داره ورزش میکنه، خوشحاله و اصلا انگار نه انگار که پرویده. انگار داره بهترین لحظات عمرشو می‌گذرونه و با خوشحالی و انرژی می‌گه "خونریزی من نمی‌تونه منو متوقف کنه". راست میگه. تو هر چی تبلیغ تامپون و نوار بهداشتیه انگار بزرگترین مشکل لکه خون روی لباسه یا شرمی که ممکنه اون لکه ایجاد کنه. دختره شاد و خندان تامپونشو می‌ذاره و برمی‌گرده سر تمرین فوتبال یا باله‌ و چتربازیش. می‌گفت خب من با دیدن این تبلیغاتی که توسط خود بانوان ساخته شده از کجا اون درک و همدلی رو در مورد درد و ضعف و مشکلات پریود متوجه بشم؟ فوقش طرف میگه پریودم می‌گم نواربهداشتیت رو بذار پاشیم بریم ورزش سرحال شی. 》کنجکاو کم‌حوصله《 @OfficialPersiaTwiter

خوابای من و افکارم خیلی به هم متصله، به هر چی و هر کی زیاد فکر می‌کنم خوابشو می‌بینم بی‌تردید.

بی‌ربط به خواب پروانه ولی دیشب خواب دیدم سرکار غش کردم. بعد وقتی غش کرده بودم تا چند لحظه هوشیار بودم و صداهای اطرافو می‌شنیدم و داشتم به خودم دلداری می‌دادم که نه بابا غش نکردی (کف زمین افتاده بودم🤣). بعد دیگه یکم بعدش زیر سرم بیدار شدم.

خجالت می‌کشم بگم هنوز ۲ قسمتش رو دیدم و واقعا وقت نکردم ببینم. ولی noted مرسی عزیزم.🤣