محمد ابوبکر نقشبندی

استغفار همیشه در پایان اعمال صالح می‌آید، نماز و حج و نماز شب، همگی با استغفار پایان می‌یابند، در پایان جلسات نیز استغفار می‌کنیم، بنابراین شایسته است که رمضان را نیز با استغفار به پایان ببریم. عمر بن عبد العزيز به سرزمین‌های تحت حکومت خود نامه نوشت و به آنها امر کرد تا رمضان را با استغفار و صدقهٔ فطر به پایان ببرند زیرا صدقهٔ فطر سبب پاکی روزه‌دار است از سخنان زشت و بیهوده است و استغفار آنچه از روزه به سبب حرف‌های زشت و بیهوده کم شده است را وصله می‌زند. - ابن رجب رحمه الله (لطائف المعارف: ص٣٧٧)

💢 کسانی ڪه در خلوت گناه می کنند... ✅ ثوبان رَضِیَ اللّهُ عَنْه می فرماید ڪه رسول الله ﷺ فرمودنــد: گروه هایی از امتم را می شناسم ڪه با نیکی هایی به اندازه کوه تهامه به دادگاه آخرت می آیند، امّا الله متعال آن نیکی ها را همچون غبار پراکنده می سازد و نمی پذیرد. ثوبان فرمود: یا رسول الله ﷺ، اوصافشان را برایمان آشکار فرما؛ مبادا ندانسته، از آنان شویم. رسول الله ﷺ فرمودنــد: آنان هم کیش شما و از خودتان هستند و مانند شما اهل شب زنده داری هستند؛ امّا در هنگام خلوت، مرتکب بی شرمی و گناه در برابر الله متعال می شوند و گناه می ڪنند. 📚 منابــع : ✍ ابــن ماجه 4245 ✍ مسند الرویانی 651 ✍ معجم الصغیر الطبرانی 635 ✍ معجم الاوسط الطبرانی 4629

کلام حضرت خواجه محمدمعصوم بن امام ربانی قدس سرهما در احتراز از صوفی نماها و متشیخین : ای برادر از صحبت ناجنس و مخالف طریق احتراز نمائید و از مجالسِ مبتدع بگریزید یحیی معاذ رازی (قدس سره) می‌گوید : از مصاحبتِ سه گروه دوری کن : ۱ - عالمان غافل ۲ - قاریان بی عمل ۳ - صوفیان جاهل و کسی که خودش را به مَسنَدِ شیخی گرفته است و عمل او بر وفق سنت رسول اللهﷺ و به حِلیه‌ی شریعتِ غَرّا متحلی نیست زینهار الف زینهار از او دور باش بلکه درآن شهری که او هست مباش مبادا به مرور ایام دل را میلانی به او پیدا آید و خلل در کارخانه‌ اعظم اندازد که او را اقتدایی نشاید او دزدی است پنهان و دام شیطان است! هرچند از او انواع خوارقِ عادات ببینی و از دنیا به ظاهر ، بی‌تعلقش یابی از مصاحبت او گریزان باش همانگونه از شیر درنده گریزان هستی . (مکتوبات معصومیه ، مکتوب ۱۱۰)

¤ کتاب التوحید شیخ محمد بن عبدالوهاب غفرالله له . - برسی احادیث کتاب امام محمد عبدالوهاب [غفرالله له] توسط محقق [سلفيت معاصر ] کتاب که اکثر احادیث یا ضعیف اند و یا ضعیف جدا و شاذ اند " . https://t.me/naghdmadresehnajd1

سالک آنست که هر روز چیزی بگيرد یاد و یکی آنست که هر روزی چیزی فراموش کند ،در یک طریق وظیفه آنست که هر روز چیزی ازکاغذ سپید سیاه کند و در یک طریق آنست ورد ایشان که هر روز چیزی از دل سیاه سپیدکند. جناب شیخ عزیزالدین نسفی

بی عنایات حقّ و خاصان حقّ گر مَلّک باشد ، سیاه هستش ورق نجات خواهی از اوصیای آن جناب که اقطاب و مشایخ طریقتند، دوری مجوی و از علمای اعلام که سلسلهُ اجازه ایشان به آن حضرت منتهی است ، کناره مگیر. کَما قالَ تَعالى : وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ از سرافرازان عزّت‌ سرمکش از چنین خوش محرمان دَم در مکش سرمَدُزد از سرفرازٍ تاج ده کو زپای دل گشاید صد گٍرٍه با که گویم در همه دٍه زنده کو سوی اب زندگی پوینده کو 📚 کتاب شریف سعادت نامه .

حق فرزندان، به معنای وظایفی است که پدر و مادر در برابر فرزند خویش بر عهده دارند. ادای حق فرزند، از آموزه‌هاى اخلاقى در سنّت اسلامى است و قرآن و احادیث بر اهمیت آن تاکید کرده‌اند قرآن و بزرگان دین به رعایت حقوق فرزندان مانند حق حیات و پرورش جسمی(رضاع) حقوق مالی (مانند ارث)مهرورزی و تربیت توصیه کرده‌اند. برخى احادیث به تبیین جایگاه فرزندان در خانواده و تأثیرى که بر حیات مادّى و معنوى والدین دارند، پرداخته‌اند و در احادیث فراوانى از مصادیق گوناگون حقوق فرزندان، از دوره پیش از ولادت تا بزرگسالى،سخن رفته است. حقوق فرزندان در قرآن حق حیات وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَکُمْ خَشْیَةَ إِمْلَاقٍ نَّحْنُ نَرْ‌زُقُهُمْ وَإِیَّاکُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ کَانَ خِطْئًا کَبِیرً‌ا (ترجمه: و از بیم تنگدستى فرزندان خود را مکشید. ماییم که به آن‌ها و شما روزى مى‌بخشیم. آرى، کشتن آنان همواره خطایى بزرگ است اسراء، ٣١، ترجمه فولادوند. نخستین حق فرزندان که قرآن کریم بدان پرداخته، حق حیات است که خود مبناى سایر حقوق قرار می‌گیرد. قرآن از کشتن فرزندان،[۱] به سبب ترس از تنگدستى و ناتوانى در رفع نیازهاى مادّى آنها به شدت نهی کرده[۲] و ناخشنودی از جنسیت فرزند،[۳] و دخالت دادن جنسیت در رعایت حق حیات وى را نکوهش کرده است.[۴] بنابر آیات قرآنی، محروم کردن کودکان از حق حیات، چونان شرک به خدا، حرام[۵] و رفتارى نابخردانه،[۶] خطایى بزرگ[۷] وموجب خسران و گمراهى و خروج از مسیر دین و هدایت الهى است۸] بنابر برخی آیات، خداوند علاوه بر آنکه والدین را از این کار نهى می‌کند[۹]از پیامبر (ص)نیز می‌خواهد از زنان بر ترک این کار بیعت بگیرد.[۱۰] پرورش جسمى والْوَالِدَاتُ یُرْ‌ضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَیْنِ کَامِلیْنِ لِمَنْ أَرَ‌ادَ أَن یُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِ‌زْقُهُنَّ وَکِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُ‌وفِ (ترجمه: و مادران [باید] فرزندان خود را دو سال تمام شیر دهند. [این حکم‌] براى کسى است که بخواهد دوران شیرخوارگى را تکمیل کند. و خوراک و پوشاک آنان مادران‌]به طورشایسته، بر عهده پدر است.) بقره۲۳۳، ترجمه فولادوند در برخى آیات بر شیردهى به عنوان غریزه‌اى مادرانه تأکید شده[۱۱] و در چند آیه مدت شیردهى دو سال تمام ذکر شده است[۱۲] بنابر تعالیم دین اسلام، تأمین خوراک و پوشاک مادر در مدت شیردهى برعهده شوهر است.[۱۳] البته به والدین اجازه داده شده با رضایت و مشورت یکدیگر، مدت زمان شیردهى را کاهش دهند[۱۴] یاشیردهى نوزاد را به دایه بسپارند.[۱۵] پشتیبانی مالی تامین هزینه پوشاک،مسکن و تغذیه فرزند تا وقتی که او به سن استقلال مالی برسد، به عنوان یک حق بر عهده پدر و در مواردی بر عهده مادر است. همچنین از دیگر حقوق مالی فرزند که در قرآن نیز بدان توجه شده، حق ارث است. قرآن به ارث بردن فرزندان از والدین [۱۶] و چگونگى آن به تفکیک جنسیت، تصریح کرده است[۱۷] در آیه ۱۲ سوره نساء، میزان ارث زن و شوهر از یکدیگر، بسته به اینکه فرزند داشته باشند یا نه، تعیین شده است. علاوه بر این، بنابر نظر مفسران، بخش پایانى آیه ۱۲۷ سوره نساء هم ناظر بر امر به پرداخت ارث فرزندان خردسال شخصِ متوفى است، که بنا بر سنّت عرب عصر جاهلى تا رسیدن به سن رشد از ارث محروم بودند[۱۸] تربیت رفتاری و اخلاقی الْمالُ وَالْبَنُونَ زِینَةُ الْحیَاةِ الدُنْیَا وَالْباقِیَاتُ الصَّالِحَاتُ خَیْرٌ‌ عِندَ رَ‌بِکَ ثَوَابًا وَخَیْرٌ‌ أَملًا (ترجمه: مال و پسران زیور زندگى دنیایند، و نیکیهاى ماندگار از نظر پاداش نزد پروردگارت بهتر و از نظر امید [نیز] بهتر است.) کهف،۴۶،ترجمه فولادوند. در روایات، درباره تربیت فرزندان سخن بسیار آمده است؛ اما در قرآن در برخی آیات به صورت تلویحی به آن اشاره شده است. از جمله قرآن در آیاتى بر مهرورزى به فرزندان و اهتمام والدین به تربیت ایشان اشارت برده و از سوی دیگر، احترام فرزند به والدین و دعاى خیرش براى آنان را پاسخى به زحماتی دانسته است که برای او بر خود هموار کرده اند[۱۹] به‌ویژه مادران، که با وجود سختى و مشقت زیادى که در این راه متحمل می‌شوند،[۲۰] همواره به فرزندانشان عشق می‌ورزند[۲۱] و بسا که این غریزه مادرانه را به فرزندان دیگران نیز ابراز می‌کنند.[۲۲] همچنین در آیاتى از علاقه‌مندى پیامبران به فرزنددار شدن سخن به میان آمده است.[۲۳] از جمله در برخى آیات، فرزندانْ، اعطاى نعمت و مدد الهى به والدین و مایه چشم‌روشنى ایشان دانسته شده[۲۴]و پدر و مادر به شکرگزارى در برابر این نعمت و پرهیز از شرک امر شده‌اند.[۲۵] البته در برخى آیات یادآورى شده است که فرزندان، همچون اموال، زینتِ زندگىِ این جهانی‌اند[۲۶] و‌گاه مایه آزمایش و اغواى پدر و مادر خویش[۲۷] و فراتر از آن، دشمن آنان‌اند[۲۸] و در برابر عذاب الهى براى آنان سودى نخواهند داشت.[۲۹]

السلام علیکم و رحمة اللّه و برکاته کتاب رد المحتار فی الدر المختار چه کتابی است و اگر ممکنه معنی رد محتار فی الدر المختار را هم بگید. جزاکم الله خیرا 🔸 #پاسخ #کتاب #فتاوی_شامی #حاشیه_ابن‌عابدین (جواب سوال اول) ⭕️1- کتاب رد المحتار که نام کامل آن " ردّالمحتار على‌ الدر المختار فى‌ شرح‌ تنوير الابصار "است، در حقیقت  کتابی جامع در مباحث فقهی و فتوایی احناف است که توسط یکی از علماء شام بنام محمدامين‌ بن‌ عمربن‌ عبدالعزيزبن‌ احمد بن‌ عبدالرحيم‌ بن‌ محمد صلاح‌الدين‌ معروف به ابن‌ عابدين‌ (1198-1252ق‌/1784-1836م‌)، فقيه‌و احناف در منطقه شام‌ ، می باشد، برشته تحریر درآمده و در حقیقت شرحی بر کتاب  الدرالمختار که توسط علامه حصکفی نوشته شده، می‌باشد. 🔸ردّالمحتار على‌ الدر المختار فى‌ شرح‌ تنوير الابصار، در حقیقت حاشيه‌اي‌ است‌ بر کتاب الدر المختار حصكفى‌ كه‌ خود شرحى‌ است‌ بر تنوير الابصار غزي‌ می باشد. اين‌ كتاب‌ در 5 جلد، نخستين‌ بار در 1243ق‌ در كلكته‌ چاپ‌ شده‌ است‌ و حاشية ابن‌ عابدين‌ نيز ناميده‌ مى‌شود. پسرش‌ تكمله‌اي‌ بر آن‌ افزوده‌ و آن‌ را به‌ پايان‌ رسانده‌ است‌؛ 🔹همانطور که در بالا بیان شد فتاوی شامی مجموعه‌ای از سه کتاب تنویر الابصار، در مختار و رد المحتار است. نام این کتاب‌ها به دلیل محتوای آنها انتخاب شده است: ▪️تنویر الابصار: به دلیل اینکه مسائل فقهی را به طور خلاصه و آسان بیان می‌کند. ▪️در مختار: به دلیل اینکه شامل "مرواریدهای برگزیده" از مسائل فقهی است. ▪️رد المحتار: به دلیل اینکه به رفع تردید و اشکال طلاب در فهم "در مختار" کمک می‌کند. علامه ابن عابدین‌در فتاوی شامی درباره وجه تسمیه می‌نویسد :🔻 قد ارشدت من احتار من الطلاب فی فھم معانی ھذا الکتاب فلھذا سمیتھا رد المحتار علی الدر المختار ▫️یاد رہے فتاوی شامی بنیادی طور پر تین کتابوں کامجموعہ ہے تنویر الابصار ،در مختار اور رد المحتار یہاں یہ بات بھی بڑی قابل توجہ ہے کہ تنویر الابصار ،در مختار اور رد المحتار نام رکھنے کا بھی ایک خاص پس منظر ہے مثلا سب سے پہلے امام تمرتاشی نے ایک کتاب لکھی ،جس میں بڑی بڑی کتب ِفقہ میں پھیلے ہوئے ، معتبر اور مستند مسائل کو جمع کیا اور ایک مختصر سی کتاب کی صورت میں پیش کر دیا، اس کتاب کی وجہ سے بڑی سہولت پیدا ہوگئی ،جن مسائل کو دیکھنے کے لیے کئی جلدوں پر مشتمل کتب کو دیکھنا پڑتا تھا ،اب اس مختصر کتابچے کے ذریعے انہیں پڑھا اور یاد کیا جا سکتا تھا ،اسی وجہ سے انہوں نے اس کا نام ” تنویر الابصار ” (یعنی آنکھوں کی ٹھنڈک ) رکھا ۔ اس کی شرح امام حصکفی نے د س جلدوں میں لکھنے کا ارادہ کیا ،لیکن جب لکھنے لگے تو خیال آیا ،ایساکرتا ہوں کہ تفصیلی کتاب نہیں لکھتا بلکہ بس “چُنے ہوئے موتیوں “کو جمع کر دیتا ہوں ،اس لیے انہوں نے چنے ہوئے موتیوں کو ہی جمع کیا اور اس کتاب کا نام ” الدر المختار ” (یعنی چُنے ہوئے موتی ) رکھ دیا ۔ امام شامی نےدیکھا ،یہ کتاب بہت مفید ہے ،لیکن اپنے اختصار کی وجہ سے کافی مشکل ہو گئی ہے،طالب علم اسے سمجھنے کے معاملے میں تردد اور شک میں مبتلا ہیں اور اسے چھوڑ کر دو سری کتابوں کی طرف جا رہے ہیں ،امام شامی نے ارادہ کیا کہ کیوں نہ متردد طالب علموں کو اس کتاب کی طرف واپس لایا جائے ،تو انہوں نے اس پر ایک وضاحتی حاشیہ لکھا اور اس کا نام رکھا رد المحتار علی الدر المختار (جس کا مطلب ہے حیران ،پریشان ،شک اور تردد میں مبتلا طالب علم کو چُنے ہوئے موتیوں کی طرف واپس لانا ) فتاوی شامی میں ہے : قد ارشدت من احتار من الطلاب فی فھم معانی ھذا الکتاب فلھذا سمیتھا رد المحتار علی الدر المختار                             دارالافتاء اهل سنت

# احکام میت آیا می‌توان بر چندین جنازه یک نماز خواند، یا باید برای هر کدام جداگانه نماز خواند؟ الجواب وبالله التوفیق در صورت مسئله مذکور اگر چندین جنازه موجود هستند متشکل از مرد و زن و بچه، بهتر این است که بر هر کدام جداگانه نماز بخوانند، اما اگر خواستند بر همه یک نماز جنازه بخوانند، اشکالی ندارد و جایز است، که در اینصورت: ابتداء مردان را بگذارند و بعد از آن پسران نابالغ، و سپس زنان را، و بهتر این است که همه را در یک صف عمودی طرف قبله قرار دهند طوری که امام مقابل سینه همه قرار بگیرد.  الدلائل: ـ في الهندیة: ولو اجتمعت الجنائز يخير الإمام إن شاء صلى على كل واحد على حدة وإن شاء صلى على الكل دفعة بالنية على الجميع ، كذا في «معراج الدراية» . وهو في كيفية وضعهم بالخيار إن شاء وضعهم بالطول سطراً واحداً ويقف عند أفضلهم، وإن شاء وضعهم واحداً وراء واحد إلى جهة القبلة، وترتيبهم بالنسبة إلى الإمام كترتيبهم في صلاتهم خلفه حالة الحياة فيقرب منه الأفضل فالأفضل فيصف الرجال إلى جهة الإمام ثم الصبيان، ثم الخناثى ثم النساء ثم المراهقات ولو كان الكل رجالاً روى الحسن عن أبي حنيفة رحمه الله تعالى: يوضع أفضلهم وأسنهم مما يلي الإمام. ـ وفي التاتارخانیة: إذا اجتمعت الجنائز، فالإمام بالخيار إن شاء صلى على كل جنازة صلاة على حدة، وإن شاء صلى عليهم صلاة واحدة، وتجزىء عن الكل… ولکن یجعل الرجال مما یلي الإمام والصبیان بعده والنساء مما یلي القبلة. ([1]) الفتاوی الهندیة،1/207، کتاب الصلاة، الباب الحادي والعشرون في الجنائز، داراحیاء التراث العربی. ([2]) الفتاوی التاتارخانیة،3/48، رقم: 3692ـ3693، کتاب الصلاة، الفصل:32، صلاة الجنازة، مکتبه رشیدیه. و الله اعلم بالصّواب مدرسه دینی اصحاب الصفه زاهدان، دارالافتاء مجازی حمادیه، اهل سنت و جماعت بر اساس فقه حنفی

تصوف از صفا مشتق است ای کسی که لباس پشمینه پوشیده ای بدان که صوفی صادق کسی است که قلبش از غیر خدا زدوده شده باشد و این چیزی است که با خرقه ی پاره و روی زرد گردانیدن نشانه ها را جمع کردن و زبان را به لکنت انداختن از صلحا حکایت بازگو نمودن و انگشتان را به علامت تسبیح و تهلیل تکان دادن میسر نمیشود بلکه با صدق و راستی در طلب حق عز وجل زهد از دنیا و اخراج خلق از دل و دوری از غیر خدا ممکن میگردد. ماخذ: فتح الربانی (شیخ عبدالقادر جیلانی رح) ✍ محمد ابوبکر نقشبندی

خوف انجام گناه از دید مومن نیکوکار و مسلمان فاسق این حدیث در صحیح بخاری شریف در کتاب الدعوات، باب التوبة روایت شده است و الفاظش چنین است: " إنَّ المُؤْمِنَ يَرَى ذُنُوبَهُ كَأنَّهُ قاعِدٌ تَحْتَ جَبَلٍ يَخافُ أنْ يَقَعَ عليه، وإنَّ الفاجِرَ يَرَى ذُنُوبَهُ كَذُبابٍ مَرَّ علَى أنْفِهِ فقالَ به هَكَذا، قالَ أبو شِهابٍ: بيَدِهِ فَوْقَ أنْفِهِ... إلخ" ترجمه: همانا انسان مومن گناهانش را چنان می‌بیند که گویا زیر کوهی نشسته است و می‌خواهد کوه بر او بیفتد و همانا انسان فاجر و گنهکار، گناهانش را مانند مگسی می‌بیند که بر بینی اش نشسته است و آن را با دستش کنار می‌زند. راوی حدیث ابوشهاب هنگام روایت حدیث با دستش به طرف بینی‌اش اشاره کرد. این حدیث ادامه دارد. [صحیح البخاري، رقم الحدیث: 63۰8].