𝓔𝓬𝓬𝓮𝓭𝓮𝓷𝓽𝓮𝓼𝓲𝓪𝓼𝓽
Open in Telegram
358
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
No data30 days
Posts Archive
Repost from 𝐋𝗂𝗏𝗂𐓣𝗀 ᥣ𝗂𝖿𝖾 𝗂𐓣 𝗍ɦ𝖾 𐓣𝗂𝗀ɦ𝗍 ✧
تمام آدم ها مثل اشیای داخل موزه هستن که با ویترینی که داری میبینی حفاظت میشن
ویترین دور اونا بیشتر شبیه خط قرمزی می‌مونه که حد نزدیک شدن به اونها رو مشخص میکنه ...
تو هر چقدرم به یه آدم نزدیک بشی هیچ وقت نمی‌تونی از اون ویترین فراتر بری ، همه حد و مرز دارن
هیچ کدومشون رو نمی‌تونی برداری برای خودت
هیچ وقت هم نمی‌تونی هیچ کدومشون رو صاحب بشی
اون ویترین اطراف همه آدم ها وجود داره
تو هر چقدرم که یکی رو دوست داشته باشی باز هم نمی‌تونی اون ویترین و مرز رو بشکنی
نگاهت.....
نگاهت وقتی که بهم نگاه می‌کنی انقد قشنگه که دلم میخواد فقط بهش زل بزنم:)
این که تونستم باهات آشنا بشم
یه جرقه بود تو تاریکی
زندگیم تو یه تاریکی کامل
غرق بود
دلم میخواد تو آخرین سالی که دارم تو اون مدرسه ی کوفتی درس میخونم تغییر رشته بدم و برم هنرستان:)
