‌نمیدونم؛خستم.

وقتی تاسیان و چاوشی با هم میرسن به یه نقطه مشترک..

داری از فکر من پُر میشی نم نم فقط یادت نیاد ما دوریم از هم نگو این آسمون که صاف صافه بذار قلبت واست رویا ببافه که رویا شعره میشه خوند و حظ کرد همین رویا چقدر مارو عوض کرد هنوز اون هدیه رو دارم که گفتی بسوزونش به یاد من نیوفتی هنوز اون شاخه گل‌ها تو اتاقن منم یادت میوفتم اتفاقا