𝓐𝓹𝓸𝓵𝓵𝓸

برای‌هیچ.

بعضی وقتا رنج فقط رنجه قوی‌ترت نمیکنه شخصیتت رو نمی‌سازه فقط اذیتت می‌کنه.

اخیراً متوجه گذر زمان نمی‌شوم خیلی چیزها را یادم می‌رود ولی انگار کشتی‌ام لنگر انداخته است انگار که چند صد کیلو غم را با خود حمل می‌کنم نیاز داشتم وقتی با دیگری صحبت می‌کردم دست‌هایم را می‌گرفت و می‌گفت که در این غم تنها نیستم اگر اشک بریزم و مبهوتِ نبودن‌ها باشم عیبی ندارد پیش از آنکه غم مرا به یغما ببرد و از من جز همین چندخط غم‌ نامه باقی نماند.

کفش ابتکار پرسه های من بود و چتر، ابداع بی سامانی هایم هندسه شطرنج سکوت من بود و رنگ، تعبیر دلتنگی هایم .

نشد دیگه باید میرفتم، موندن من چیزی رو درست نمیکرد، بعضی وقت‌ها همین میشه همه وجودت میخواد بمونه،دلت گیر کرده،حتی اگه بمونی حالت بهتره،ولی باید جمع کنی بری طوری بری که انگار هیچوقت نبودی و هیچ راه برگشتی نداشته باشی، من هم باید میرفتم انگار هیچوقت نبودم.

مشخصاً خوب نیستم،اما حتی نمی‌توانم بگویم خوب نیستم چون نمی‌توانم حرف بزنم چون حرف‌هایم مُرده‌اند.

بدتر از دیدن یه اتفاق تلخ، یه سانحه،یه حادثه‌ست؟فردا صبح اون اتفاق وقتی که از خواب بیدار می‌شی و می‌فهمی که اون اتفاق واقعا افتاده و حالا تو باید باهاش کنار بیای.

راه برگشتی وجود نداره، قدر همه چیزو همون موقع بدونید.

اولین نخ سیگار همیشه قرار بوده آخرین هم باشد برای همه‌ی آن‌هایی که سال‌هاست نخ به نخ دود می‌کنند مثل من که از همان حادثه‌ی اولین نگاه هر شب دوست داشتنت را تمام می‌کنم در خودم ولی هر روز صبح با طلوعِ خورشید آغاز می‌شوی .