𝘓𝘰𝘴 𝘰𝘭𝘷𝘪𝘥𝘢𝘥𝘰𝘴

#هانا_آرنت

#معین‌_دهاز

قبل از هرچیزی باید بگویم که هیچ‌یک از ما نه «جمهوری» شما را می‌خواهیم و نه «اسلامتان» را! دست تقدیر ما را به چنین ذلتی رسانده که به ناچار باید تن بی‌جان فرزندان ایران را در مکانی به خاک بسپاریم که به نام اسلام و مسلمانان است! ما از اسلام و پیروان اسلام خیری ندیدیم که اگر دیده بودیم، وطن چنین نبود! و شما نیز بدانید و آگاه باشید که این رقص و آواز، نخستین مرحله‌‌ از سوگ و عزاداری برای جوانان و فرزندان دلیر و بی‌مثال ایران است... ما این خشم و نفرتی که از شما جنایات‌کاران، مفت‌خوران و غارتگران در نیم‌قرنی که در تاریخ ایران با خون بیگناه و بیگناهان نوشته شده است را در قلب و روح و جسم و جانمان با خون عزیزانی که به صدای اعتراض و اشک‌ها و رنج‌هاشان خندیدید‌، نوشتیم و ثبت کردیم و انتقام تک ‌تک جان‌ها، زندگی‌ها، آرزوها و رویاهای بر باد رفته را از شما خواهیم گرفت؛ ما می‌رقصیم و آواز می‌خوانیم و مرگ شما را جشن می‌گیریم! از غم به شادی می‌رسیم و می‌دانم و باور دارم که آن روز دور هم باشد باز هم می‌رسد... حتی اگر یکی از ما زنده بماند و نابودی، فلاکت و نگون‌بختی شما حرامزاده‌ها را ببیند و لبخند بزند، انگار که ما دیده‌ایم و لبخند زده‌ایم! و آن روز به سبک و رسم و رسوم ایران و ایرانی، همانند اجداد و پدرانمان عزاداری خواهیم کرد! ایران بار دیگر به اوج و شکوه و عظمت خود بازمی‌گردد؛ همان‌طور که با جنگ و زور و چپاول، خاک و سرزمین مادری به دست اعراب و مسلمین افتاد، پس گرفته خواهد شد و لکه‌ی ننگینی به نام «اسلام» و «جمهوری اسلامی» را تا ابد در دل تاریخ دفن خواهد کرد!

مبینا _ ۱۰ بهمن ۱۴۰۴