﮼شوگار

هر آدمی بالاخره یه روز یه جا کم میاره، ولی من انتظار داشتم واسه کم اوردن حداقل چهل سالم باشه:)

‏«فلان اتفاق افتاد که افتاد، دنیا که به آخر نرسید». بله عزیزم. دنیا به آخر نرسیده، من به آخر رسیدم.

همه هم‌سن و سالامو که میبینم حس میکنم خیلي عجیبه که نه اکیپ دارم، نه هر روز کافه‌گردي میکنم، نه کارایی که دوس دارمو میکنم، نه با اکیپ خاصي کویر و طبیعت میرم، تنها شباهتم به هم‌سن و سالام فقط سنمه.

مودم؟ خستم، یه افسردگی دارم که همش در حال انکار کردنشم، دایره ی آدمای دورم به صفر رسیده و تنهام، شبا روی تخت گریه می‌کنم، حوصله ی مطلقاً هیچ کاریو ندارم، عصبیم و می‌خوام همرو قتل عام کنم، صداها و آدما رو مخمن، اعتماد به نفسم رسیده به زیر خط فقر و حس می‌کنم زشت و حوصله سر برم، آهنگا تکرارین، آینده مبهمه، دهنم باز نمیشه حرف بزنم و یکسره تو خودمم،رویاهام سیاهن و مغزم توانایی مثبت بافی رو نداره، یه خواب طولانی می‌خوام،تموم.

جدا از آدمایی که سعی میکنن با رفیقام صمیمی بشن به شدت بیزارم.

بعضی وقتا از خودم میترسم وقتی میبینم دوساعته به یه نقطه خیره شدم و به اندازه‌ی دوسال با خودم توی سرم حرف زدم.

اولین واکنش نسبت به ناراحت شدن، کم حرف شدنه.

دخترا فقط ادعایه قوی بودن دارن والا تو دلشون خیلی چیزایه دردناک و گریه آور هست.

﮼غم آدمیزاد رو بی حرف میکنه،آدم نمیدونه دقیقا باید از چی بنویسه واصلا چرا بنویسه!:).

بله دارم از درون نابود میشم چطور مگه؟

وقتی‌بابام‌میاد‌خونه🦋🖤:))؛

اگه بخوام یه توضیح کلی راجب مودم بدم اینجوریم که وقتی دراز میکشم کلافه میشم، وقتی راه میرم خسته میشم، حرف میزنم عصبی میشم، حرف نمیزنم حوصلم سرمیره، حوصله‌ی بیرونو ندارم، از خونه موندنم خوشم نمیاد، درواقع توی کلافه‌ترین حالت ممکنم.

می‌گفت : اهمیت نده تا بهت اهمیت بدن. قشنگ می‌گفت. ‌

کاش اینو بپذیریم که یه نفر میتونه خوشتیپ باشه لباسای رنگی بپوشه ،بخنده،کافه بره خرید کنه،مسافرت بره،موزیک گوش کنه و خیلی چیزای دیگه ، اما از درون داغون باشه و هر ثانیه بغض داشته باشه:))).

تو روزای سخته ک واگعی و کیکا مشخص میشن.

یه داستان خنده‌دار؛ مردم فکر می‌کنن منو می‌شناسن.

من به نفرت در اولین نگاه باور دارم.

همونجا که میفهمی یه دختر کافیه ، نصف راه مَرد شدن رو رفتی.

Need✨;