مردی در تبعیدِ ابدی (ا.ن.پروا)

گرچه باور نمیکنم اما می‌روم کربلا، خداراشکر

روحِ برخاسته از من، تهِ این کوچه بایست... بیش از این دور شوی از بدنم، میمیرم #کاظم_بهمنی

«تو آمدی، قلبم را تکان دادی و رفتی، انگار فقط آمده‌بودی بگویی  که هنوز می‌شود درد کشید...»

چگونه یخ‌زده جانم؟ که مثلِ آدمِ برفی دهانِ خنده ندارم دلم چگونه گرفته؟ که می‌توانم از امروز هزار سال ببارم #غلامرضا_طریقی

دیدی که یار چون ز دلِ ما خبر نداشت ما را شکار کرد و بیفکند و برنداشت؟؟ #خاقانی

بابا این علی چرا اینقدر گدا هست؟ تا پنجره هم را با خودش برده؟!😅 پیام مخاطبین کانال

هر وقت بارون بود، علی از پنجره به بیرون خیره می‌شد، مثل خیره شدن به معشوقی بی نهایت زیبا... حالا از وقتی که بچه‌‌ها رفته‌اند، انگار اتاقمان اصلا پنجره ای ندارد...

بازیچه‌ی دستِ روزگاریم می دَرَّد و می‌دَرانَدم پوست تقدیر نخواست شادمانی تقدیر نشد، وصالِ با دوست.... #ا_ن_پروا

ما بناهای محکمی بودیم بولدوزرها خرابمان کردند بعد از آن هر خرابه‌ای ما را با خودش اشتباه می‌گیرد... #حسین_صفا

مرثیه‌‌ای فاخر و انسانی به قلم دوستان خوبم در ثوره... @thourehh

و پس از عاشورای سال شصت و یک هجری، هیچ روز دگری به تاریخ اضافه نمی‌شود. از آن پس، همه‌ی روزهای تاریخ عاشورا ست و همه‌ی زمین‌ها، عرصه‌ی نبرد عاشورائیان و یزیدیان... امروز، تاریخ از خیمه‌ی حسین آغاز خواهد شد.... و اولین مبارز تاریخ جدید، زینب کبری‌ست..

قسم به معنی لا یُمکِنُ الفرار از عشق که پر شده‌ست جهان، از حسین سرتاسر #سیدحمیدرضا_برقعی

در مجلس عزاداری علمدار کربلا بودیم. میان این همه موضوع برای صحبت کردن، از جنگ اخیر دوازده روزه تا زورگویی های آمریکا و حماقت سیاست‌مداران داخلی برای مذاکره و لزوم دفاع از دین و میهن و نیز صحبت از مسیر حسین(ع) برای برقراری عدالت و تعالی روح جامعه و هم مبارزات و فداکاری های علمدار کربلا و کربلائیان برای آنکه مسیر حق پابرجا بماند، از میان همه‌ی این موضوعات، مداح تصمیم گرفت درمورد اهمیت نماز اول وقت صحبت کند. و آن را مهمترین موضوع بداند.. خدا قوت پهلوان، سپاس بابت زمان‌شناسی و دقت در انتخاب موضوع. نماز اول وقت که مهم است. اما مجلس عزای علمدارِ کربلا در زمانه‌ی جنگ با مستکبران عالم، موضوع بهتری نیاز ندارد؟

قبل پاییز ، تو غایب بودی بعد پاییز، تو غایب بودی همه‌جا کافه نشینی کردم آن ورِ میز ، تو غایب بودی...

با دوستان قدیم همیشه بحثمان این بود که عزاداری هایمان دارد از معنا خالی می‌شود. و این یعنی هدف عزاداری‌مان گم شده، یعنی گریه برای حسین(ع)، از شناختن هدف و مسیر مولایمان حسین مهمتر شده است. مداحی های اگزوزی(یا به قول بچه‌ها دوپس دوپس) هم نقش اول همین بی معنا شدنِ عزاداری‌ها هستند. حالا دوستان خوبمان، ثوره را راه انداختند. برای آنهایی که هنوز هم به آرمان داشتن، ساکن نبودن، انقلاب کردن و فهم مسیرِ اقایمان حسین، معتقدند... ما معتقدیم که برافراشتن پرچم عزای حسین، آغاز شوری در قلب‌هایمان برای ایستادن در برابر همه‌ی مسکتبرانِ عالم است...