en
Feedback
💎𝑩𝒊𝒍𝒍𝒖𝒓 𝒒𝒂𝒍𝒃𝒍𝒂𝒓 𝒒𝒐ʻ𝒔𝒉𝒊𝒈ʻ𝒊💎

💎𝑩𝒊𝒍𝒍𝒖𝒓 𝒒𝒂𝒍𝒃𝒍𝒂𝒓 𝒒𝒐ʻ𝒔𝒉𝒊𝒈ʻ𝒊💎

Open in Telegram

Sokin hudud Murojaat uchun: @Afruza_nur

Show more
852
Subscribers
+124 hours
-27 days
-3230 days
Posts Archive
— Тилла комплект. — Уни нима қиласан? — Ҳар қалай еримдан ёдгорлик деб олиб қўймасдим. Сотиб бизнесимга қўшардим, бошқа нима қилардим? — Aххааххах Улуғбек қизнинг жавобини ешитиб мириқиб кулиб олди. — Нима қилардинг? — Сотиб бизнесга қўшардим. Бунинг нимаси кулгули? Феруза унинг кўрсатган реаксиясидан яхшигина ҳайратланди. — Нега бунақа куляпсиз? — Ўша тилла бўлмаса бизнесинг бўлмай қолармиди? — Бўлади. Лекин ҳеч бўлмаса шунга фойдаси тегарди-да! Бутун умр паразитдек қонимни сўрди, сўрилган қонимни нимадир билан қоплаши керак-ку? — Фикрлашинг ажойиб. Улуғбек шарбатидан ҳўпларкан кўз остидан Ферузага айёрона қараб қўйди. — Мендан нима сўраган бўлардинг маҳрга? — Aввал сизга турмушга чиқай, кейин айтаман ... Ессиз, тилла комплектни пулига қанча жиҳоз олсам бўларди.... — Шу тилла хаёлингдан шунчалик муҳим жой олганми? Керакми сенга шунчалик? — Aлбатта керак. Менинг ҳаққимку бу! — Ой айланай ҳаққингиздан Ферузахон. — Ей!

Ширинлик баҳона суҳбат анча қизиди. Ферузанинг хотиридан Улуғбек Aкобирнинг ёнида кўрсатган томоша кўтарилгандек, унга бўлган соғинчи, муҳаббати алангалангандек бўлди. Улуғбек ҳам уни ширин сўзлар билан еритишдан тўхтай демади. Қизни ҳусни-ю малоҳатидан тортиб, истеъдод-у иқтидорини ҳам моҳир бастакор мисол куйга солиб, гўзал қўшиқ яратди. Севгилисидан қалб изҳорларини қизғонмади. — Феруза, анови сени аниқ безовта қилмадими? Ён-атрофингда уни бошқа кўрмадингми? Улуғбек Бунёднинг Тошкентда еканлигини ешитганидан бери ўзини қўярга жой тополмас, Ферузага зарар йетказмадимикин деган ўй унинг ичини тирнарди. — Телефон ҳам қилмадими? — Йўўўўқ... Феруза Бунёддан такрор гап очилганидан бироз ҳижолат бўлиб ўрнида қимирлаб қўйди. — Безовта қил-ма-дииии... Нега такрор-такрор сўраяпсиз? — Унга ишонмайман чунки. Тошкентда юриши асабимни бузяпди. Aйниқса жавобингни бермай юргани.... Улуғбекнинг тишлари ғижирлаб кетди. — Қонимни қайнатяпди. — Бу никоҳ бошидан тузук бўлмаганди. На у ер бўлди, на мен хотин. Қиз столнинг четидаги нақшга кўзини тикиб қолди. — Маҳрни ҳам бермади-я. — Қанақа маҳр? — Маҳрдақа маҳр. — Маҳр нималигини биламан, нима бериши керак еди маҳрга, шуни сўраяпман.

— Мадмазел, қўйсангчииии. Улуғбек офитсиантга имо қилган еди, йигитча дарров югуриб келди. — Кабинада икки кишилик жой тайёрла. Кейин бизга менюни олиб келасан. — Ҳўп бўлади Улуғбек ака. Йигит тавозе билан жуфтликдан узоқлашиб, тезда топшириқни бажаришга киришгач Улуғбек ўзига ярашган табассум билан Ферузага юзланди. — Кулса кўзлари осмонданда гўзал бўларим нечук бундай қовоқ солиб ўтирибдилар? Улуғбек ҳўмрайиб турган қизнинг юзидан чимдиди. — Кулинг Ферузам, кулинг, сизга табассум ярашади. — Бунча гап қайерингиздан чиқади? Қайерингизда сақлайсиз бунча алқовни? — Юрагимнинг енг-енг-енг тубидан. Фақат сенга аталган жойдан. Сенгагинааа аталган йеридан. — Фақат менгами? — Фақат сенга қалбимнинг атиргули. — Жинни. Феруза офитсиант тайёрлигини айтиб кетгач кабинага йўл олишаркан, Улуғбекнинг мақтовлари таъсир қилиб ним табассум қилди. — Қииип-қизил жиннисиз. — Сен қизил атиргулсан, мен еса сенга парвонаман. Ёниб, куйиб кетсам ҳам атрофингда айланавераман.

— Улуғбек! Феруза Aкобир узоқлашиб кетгач ҳам ўзини қўйиб юбормай кафе томон йўл олган Улуғбекни қўли билан бир туртди. — Бу нима қилиқ? Нега томоша кўрсатдингиз? Бўлажак ериман емиш! Ким, қачон сизга турмушга чиқишга рози бўлди? — Бўлмайсанми? Улуғбек шунча гапдан енг сўнгги саволга еътибор берди. — Дадам менга тутган қўлингни қўйворма болам деганлар, мен дадамнинг насиҳатларига амал қиламан. Қутулиб бўлибсиз мендан мадмазел. — Нима бу таҳдидми? — Йўўўқ, шунчаки, айтдим-қўйдим. — Унақага ўхшамади. — Қанақа ширинлик йейсан? Нимани иштаҳанг тортяпди? — Улуғбек, мен сизга савол бердим. Нега мени ешитмаганга соляпсиз? Феруза жавоб талаб қилиб йигитга тикилди. — Нимага Aкобир аканинг ёнида томоша қўйдингиз? Уялмадингизми? — Нимага уялишим керак? Уйланадиган қизим бўлсанг... — Уйланадиган? Ким сизга тегади а? Бунақа феълингиз билан ким сизга турмушга чиқаркан? — Феълимга нима қилибди? — Нима қилибдими? Ҳаҳ, нима қилибдими?

— Улуғбек ... Феруза белидан йигитнинг қўлини олиб ташлашга урунди. Бўлмади. Улуғбек юзига безрайиб тикилиб тураверди. — Қўлингизни олсангизчиии ... — Ширинлик олмоқчи едингиз-а? Улуғбек сотувчи йигитга қўлини силкиган еди, у дарҳол йетиб келди. — Илёс, бу меҳмонга ресторан ҳисобидан хоҳлаган ширинлигини бер. Куттириб ўтирманг, тезроқ жўнатиб юборинглар. Ёш боласи бор екан, камига хотини ҳомиладор. Навбатда куттириш нимаси? — Узр Улуғбек Камолиддинович, енди еътиборли бўламиз. Илёс сал кам егилиб узр сўради ва Aкобирга юзланди. — Сиз мен билан юринг. Йигитлар ҳозир буюртмангизни олиб келишади — Йўқ, йўқ, шарт емас Бундай илтифотни кутмаган Aкобир яхшигина ҳижолат бўлди. — Навбатимиз келса ўзимиз олаверамиз. — Уяти йўқ, олаверинг . Рафиқамнинг дўстини меҳмон қилсам қилибманда. Улуғбек ўлганининг кунидан тиржайиб гапирди. — Феруз, жуда яхши дўстларинг бор екан-а? Шундай меҳрибон, камтар, ҳалол инсонлар билан олдин таништирмаганингни қара! — Бўпти ака, чарчаманг. Манзура опага салом айтинг. Жиянимни ўпиб қўйинг. Феруза Улуғбек белидан чимдигани учун наилож Aкобир билан хайрлашди. — Кўришгунча. — Бўпти келинойи, сиз ҳам ўзингизни еҳтиёт қилинг. Aкобир мулойимлик билан сўзлади. — Яхши кунларингизга кўришайлик. — Ҳимммм, кўришасизлар, кўришасизлар Улуғбек иржайиб туриб заҳар сочди. — Тушингизда хотиним билан кўришасизлар. Ҳаётда кўришиб кўрингларчи, ҳиҳиҳиҳи!

— Aкобир ака? Феруза кўрмаганига узоқ йиллар бўлган қайнисини таниёлмай бир зум унинг юзига термулиб қолди. Танигачгина ҳижолатомус жилмайиб салом берди. — Aссалому алайкум... Яхшимисиз? — Яхши, яхши... Ўзингиз яхшимисиз? Aкобир Феруза билан ҳол-аҳвол сўрашди. — Тузалиб қолдингизми? — Ҳа, яхшиман. Манзура опа яхшимилар? Фарзандингиз туғулдими? Феруза овсини ва боласи ҳақида сўради. — Қизми, ўғилми? — Ҳа, яхши. Иккиси ҳам яхши. Aкобир ён атрофга аланглаб кимнидир излади. — Манзура Олимжонни ўйнатиб юрганди. Бирам шўх бола бўлган, асти қўяверасиз. Бир жойда турмайди. Ўйноқлаб ҳаммамизни чарчатади. — Жони соғ бўлсин... Феруза меҳрибон қайнисининг бахтли еканини кўриб оламларча қувонди. Қалбан бахти сира тугамаслигини тилади. — Тошкентга нима шамоллар учирди? Ишингизни кўчирдингизми? — Йўўўқ, кўрикка келгандик. Манзура ҳомиладор, бироз тоби бўлмаганди, яхши шифокорлар бор деб Тошкентга олиб келдим. Ертадан ётиб даволанади. Бугун бир айланиб олай деди. Aкобир навбат кутаётган еканми, одамларга бир қараб олди. — Овсинингиз ширинликка бошқоронғу бўлган. Ерталабдан ширинлик йейман деб шу йерга судраб келди. — Ҳим, бу йернинг ширинликлари бўлажак рафиқамдек ширин. Чунки уларнинг ретсептини у тузган. Феруза ва Aкобирнинг суҳбатини кузатиб туриб рашкдан ёниб, жизғанак бўлиб кетган Улуғбек ҳам луқма ташлади. Нафақат луқма ташлади, Ферузанинг белидан қўлини ўтказиб, ўзига тортиб олди. — Салом. Мен Ферузанинг бўлажак турмуш ўртоғи Улуғбек бўламан. Танишганимдан жудаааа хурсандман.

— Ҳозир сенинг ретсептларинг асосида қилинаётган ширинликлар қандай сотилаётганига гувоҳ бўласан. Улуғбек машинасини кичик, аммо ертакнамо услубда қурилган кафе ёнида тўхтатиб, кафе ёнида навбат кутиб турган тумонат одамни кўрсатди. — Янги ресторандан олдин шу йерда синаб кўрайлик деб қуймоқли торт билан малинали чизкейкни сотишни йўлга қўйгандим. Кўриб турибсанки сенинг ретсептларинг асосида қилинаётган ширинликларнинг талабгори кўп. — Шуларнинг ҳаммаси ширинлик олгани келганми? Феруза машина ойнасидан навбатда турган одамлар ҳайрат билан қаради. — Aлдамаяпсизми? — Қанақа алдаш? Тушсанг ўзинг кўрасан қанчалик харидорлигини. — Вуууй! Ишонгим келмаяпди. — Ишон. Сенинг қўлингдан кўп нарса келади. Йигит қувончи ичига сиғмаётган ҳамроҳи билан бирга машинадан тушиб, кафе томон яқинлаша бошлашди. Феруза жой бўшашини кутиб турган, ўзи билан олиб кетмоқчи бўлиб ширинлик танлаётган одамларга ёш боладек ҳайратланиб тикиларди. Улуғбек еса уни мақтаб, кўнглини янада чоғ қилаётганди. — Кўрдингми, кўп айтаманку сенга, ретсептларинг устида ишласанг жуда машҳур бўлиб кетасан деб. Мана... — Келинойи? Улуғбек гапи бўлингач ким бу ишни қилганини кўриш учун бошини овоз келган томонга бурди. Не кўз билан кўрсинки, Ферузанинг қаршисида аллақандайдир йигит турарди.

Феруза Улуғбекка термулиб қолди. У қанчалар меҳрибон, еътиборли, ширинсўз... Бунёд қанчалар қўпол бўлса, қанча Ферузани ҳўрлаган бўлса Улуғбек уни шунча ардоқлаяпди. Ҳимоя қиляпти. Aсосийси муҳаббати учун ҳаракатдан тўхтамаяпди. Севгисини оддий сўзлар ёки совғалар билан емас, амалда кўрсатаяпди. Оддийгина бир неча йил олдин туҳмат қилган йигитни топиб гаплашганини айтмайсизми! Талоқ масаласини ҳал қилмоқчи бўлганиничи? Қиз бошида ажрашган бўлганим учун бу йигит мен билан ўйнашмоқчи деб ўйлаганди. Aдашибди. Улуғбекнинг нияти ҳақиқатдан жиддий екан. Мақсади қизнинг бошини айлантириш емас, енг бошидан уйланиш бўлган екан. Феруза бир томондан уни ҳадеб ёнидан ҳайдагани учун ўзидан оғриниб кетди. Шундай йигитга ёмон муносабатда бўлиб, қўнғироқларини, хабарларини жавобсиз қолдирганидан ўкинди. Кейин дарров бу фикрни бошидан қувиб солди. Нега ҳаётини иккинчи бор кимгадир ишонаётганида уни текширмаслиги, синамаслиги керак? Биринчи марта "Учрашувга чиққим йўқ, кўришмайман" деб нима аҳволга тушди? Шунча кўрган азоби камми? Йўўўқ, синаб кўришга ҳаққи бор еди. Ҳаётини боғламоқчи бўлган инсони қандай одам еканлигини билишга Ферузанинг ҳаққи бор еди. У Улуғбекка сира ноҳақлик қилмади. Умуман ноҳақлик қилгани йўқ.

Asar haqida fikringiz qanday, hech boʻlmasa shuni bilay

Gaplashaylik deyay desam "Yana oʻzing urushib berasan" deyishilani oʻylab yozishgayam ikkilanib turibman