Aref Shahednavaz

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ . رویداد "راه نو" «رویداد اول» -جمعه هجدهم مهرماه -ساعت ۱۹ -اصفهان ،میدان نقش جهان، آکادمی راه • تکنوازی تار: صبا حسینی • تکنوازی کمانچه: چکاد فشارکی • تکنوازی سنتور: عارف شاهدنواز -مدیر هنری: ارغوان افتخاری -مدیر اجرایی: سهیل جهانگیری -هویت بصری و گرافیک: محمد ابراهیمی -موسیقی زمینه اثر استاد حسین علیزاده برای تهیه و رزرو بلیط به دایرکت پیج اینستاگرام پیغام دهید. @rah.institute با همکا@ejtema.esfahanananan @Arefshahednavaz

ازین پس، شنبه‌ها در آموزشگاه موسیقی دایره(تهران، سعادت آباد)، در خدمت علاقمندان خواهم بود🙏❤️ @arefshahednavaz

به پیشنهاد یکی از دوستان، کانال جدیدی راه‌اندازی کردم که به‌طور اختصاصی به مطالب آموزشی اختصاص داره. در این کانال، منظم‌تر و بیشتر از قبل، درباره‌ی موضوعات مختلف از آموزش سنتور گرفته تا علوم آهنگسازی و دروس کنکور کارشناسی و کارشناسی ارشد محتوا منتشر می‌کنم. تمام مطالب این کانال به صورت رایگان در اختیار شما قرار خواهد گرفت. 📌 آیدی کانال جهت عضویت: @shahednavazedu

«رزومه میشه...» برای عطش فعالیت نسل ما این یادداشت، بیشتر یک‌جور اعلام نظر و موضع شخصی‌ست تا نصیحت. گرچه که می‌توانند توصیه‌ای برای دوستان کم‌سن‌تر از خودم باشد، اما خودم را در جایگاهی که کسی را نصیحت کنم نمی‌بینم. اما فکر کنم، می‌توانم نظرم را درباره‌ی یک رویکرد و رفتار بدهم. با وجود کاهش فرصت‌های شغلی موسیقایی، دغدغه‌ی رزومه‌داشتن و «رزومه پرکردن»، خصوصا برای نسل من، بسیار پررنگ‌شده. کاهش فرصت‌های شغلی، در کنار کاهش استیج‌ها و تولیدات موسیقایی. وضعیت به‌گونه‌ای شده که داشتن و بوجودآوردن «سابقه»، به یکی از مهمترین پارامترهای موفقیت و امکان فعالیت هم بدل شده(عجیب هم نیست و در بسیاری از زمینه‌ها و مشاغل دیگر هم به‌همین‌ صورت است.) دغدغه‌ی اکثریت ما، اجراست و ضبط و جشنواره و هر چه که شد، فقط برای اینکه یک سطر به سطرهای رزومه‌ی ما اضافه شود و یک پست به پست‌های اینستاگرام. فی‌ذاته، اصلا چیز بدی نیست. چه بهتر که تا نیرویش را داریم در پی فعالیت باشیم و سابقه پیداکردن. اما اغراق و افراط در این رویکرد، بدل به آسیب عجیبی شده. اینکه بخواهی اجرا کنی و ضبط کنی و در جشنواره‌ها مقامی کسب کنی؛ «به هر قیمتی»! فقط کافیست به‌یاد بیاوریم که چرا و چطور به سمت این هنر آمدیم. تقلیل آن حس و علاقه به شغل‌ کارمندی‌واری که خلاصه‌ی آن یک سطر در رزومه‌ی شماست، مرتبه‌ی شما را هم از هنرمند به «کارمند هنر» تقلیل می‌دهد. یعنی من نوازنده/آهنگساز یا هرچه، در چنین شرایطی، نه‌تنها اساسا به‌دنبال عاملیت، دغدغه‌های شخصی هنری و حتی خیلی ساده، خلوت خلاقه‌ی هنری نیستم، که حتی، چندان بینش و معیارهای موسیقایی/اخلاقی و یا حتی اقتصادی خاصی هم ندارم. من فقط میخواهم اجرا کنم، بی‌آنکه برایم مهم باشد کار چه‌کسی‌ست، کجا اجرا می‌شود، با چه بودجه‌ای، برای چه کسانی و چطور! هنر موسیقی، در این اوضاع، بیشتر شبیه مسابقه‌ یا رقابت در امتحان‌های نهایی‌ست. همانطور که کاغذ امتحان را- به هر قیمتی پر میکردیم- حال باید کاغذ رزومه را-به هر قیمتی- پر کنیم. اتفاقا من فکر میکنم، ارزش چنین فعالیت‌هایی هم در حد یک سطر باقی می‌ماند. کیفیت کار هنری، استمرار و داشتن بینش شخصی، همچنان پارامترهای مهمتری، برای ماندگاری بالاتر در ذهن جامعه‌ی موسیقی هستند. داشتن سابقه‌ی بد، لزوما در درازمدت بهتر از نداشتن سابقه نیست. که البته، صرف چند اجرا در رودکی و نیاوران و ساززدن در چند تک‌آهنگ گمنام، آن‌قدر هم مهر محکمی برای مقبولیت و محبوبیت یک هنرمند نمی‌زند. اگر دوست داریم شبیه بزرگترهایمان باشیم، با کمی دقت متوجه می‌شویم که موفق‌ترهایشان، عمدتا، نگاه و بینش شخصی داشته‌اند، هرجایی ساز نزده‌اند و حتی تا سالها اقبال خاصی نداشته‌اند و صرفا به بهبود ارزش‌های موسیقایی‌شان پرداخته‌اند. تصور من این است که، گاهی فعالیت شخصی شما در اینستاگرام‌تان(یوتیوب یا هر جای دیگر)، به شرط کیفیت هنری خوب و استمرار، اثرگذاری بیشتری از یک اجرای پنج دقیقه‌ای در یکی از سالن‌های تهران(یا هرجای دیگر) دارد. هرجایی‌بودن هنرمند، گاهی آفتی می‌شود که کوه سطور رزومه‌ش را می‌خورد و می‌بلعد... @arefshahednavaz

#هارمونی آکوردشناسی و معکوس آکوردها ویس توضیحات در پست بعدی 👇

https://t.me/shahednavazedu/6 اولین پست این چنل بارگذاری شد

به پیشنهاد یکی از دوستان، کانال جدیدی راه‌اندازی کردم که به‌طور اختصاصی به مطالب آموزشی اختصاص داره. در این کانال، منظم‌تر و بیشتر از قبل، درباره‌ی موضوعات مختلف از آموزش سنتور گرفته تا علوم آهنگسازی و دروس کنکور کارشناسی و کارشناسی ارشد محتوا منتشر می‌کنم. تمام مطالب این کانال به صورت رایگان در اختیار شما قرار خواهد گرفت. 📌 آیدی کانال جهت عضویت: @shahednavazedu

دوستان در مورد مقوله‌ی مرکب‌نوازی سوالاتی در دایرکت پرسیده بودند. مرکب‌نوازی و مدولاسیون، تقریبا برای ۱۰ سال، ایده‌ی اصلی من برای تکنوازی بود و مدل‌های مختلفی را در این زمینه امتحان کردم. شاید هنوز هم بخشی از دغدغه‌ام در آهنگسازی و بداهه‌نوازی باشد اما اکنون به شکل دیگری فکر می‌کنم که توضیحش بماند برای موقع لازم. بهرحال، این سخنرانی آینه‌ی ذهنیت من، از این مقوله است. اینکه پدیده مدولاسیون در موسیقی ایرانی چیست، چه سرگذشتی داشته و در ذهن من حداقل، چطور طراحی و اجرا می‌شود بدون آنکه ادعا داشته باشم تمامی سخنان این سخنرانی، مربوط به من است و مشخصا اساتید دیگری، مانند ارشد طهماسبی، حسین مهرانی و ... پیش از من به این موضوع پرداخته‌اند. @arefshahednavaz

اجراهای مستقل موسیقی کلاسیک ایرانی دارن بیشتر و بیشتر میشن. رویدادهایی مثل «مجلس افروز»، «پل»، «اتفاق»‌ و چندتای دیگه. هنوز هم کمن و قابل قیاس با حجم فعالیت مثلا ژانر جز نیستند، اما به‌نظرم پدیده‌ی مهمی هستند. موسیقی ایرانی و اجراگرانش، دارن استیج‌های جدیدی برای خودش پیدا می‌کنن و اینبار، با فراغ بال بیشتری سراغ ایده‌های جدیدتری میرن، که می‌دونن تو «بازار» خریدار نداره و جای ارائه‌ش همین محیط‌های کم‌مخاطب‌تر، اما احتمالا حرفه‌ای تر خواهد بود. زنان، با قدرت و ازادی روی صحنه حضور دارند و گونه‌های کم‌مخاطب در بازاری، مثل تکنوازی و ساز و آواز، که حضورشون در صحنه‌های رسمی‌تر این موسیقی (مثل رودکی و نیاوران و ....) خیلی نسبت به قبل کمتر شده بود، دارن به صحنه برمیگردن. من حتی اجراهای دانشگاهی رو هم بخشی از این جریان جدید می‌دونم. الان دیگه صحنه دانشگاه‌ها هم، هم محل تجربه کردنه، هم محل آزمون ایده‌های جدید، ارائه فرم‌های کمتر شناخته شده و فعالیت موسیقیایی آزادانه‌تر. ضلع مهم این اتفاقات جدید مخاطبه. اما مخاطبی که هنوز عادت نکرده به این نوع استیج جدید و استقبالش هنوز به‌حد کافی نیست. هنوز دنبال اتفاقات نو توی سالن‌های بزرگ‌تر و صحنه‌های رسمی‌تره. بدون اونکه منکر فعالیت‌های رسمی خیلی خوب تو سالن‌های بزرگتر بشم که هستن و کم هم نیستن، میخوام بگم که من فکر میکنم، ضربان کوچکی از موسیقی ایرانی هم که شده، توی اجرای تجربی دانشگاه کردستان و گیلان و تهران و هنر میگذره. توی مجلس افروز و پل و شبروآن میگذره. جریان عمدتا برآمده از دانشگاه ما، من و هم‌نسلام، شاید هنوز خیلی راه‌برای رفتن و پخته‌شدن داره، اما دنبال حیاته و زنده بودن. دنبال اینه که یک کاری بکنه و ضربان این موسیقی رو حفظ کنه. کاش که بزرگ‌ترهای این موسیقی، چشم‌شون رو روی این جریان نبندن، نادیده‌ش نگیرن و یا حداقل جلوش مقاومت نکنن. هرچند که ما کارمون رو می‌کنیم و پیش‌میریم و سعی میکنیم پخته‌تر شیم، اما کاش که با همراهی بزرگ‌ترها، مخاطبین و عمومیت این موسیقی، پویایی و سرعت حرکت این جریان هم بیشتر بشه. ارادت♥️ @arefshahednavaz

به یاد استاد پرویز مشکاتیان در سالروز درگذشت ایشان دایره مینا آوازی به اقتباس از تصنیف شیدایی مرحوم استاد پرویز مشکاتیان🖤 از اجرای دهر، دی ماه ۱۴۰۱، همکف دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران @arefshahednavaz

تو مپندار که به غیر از تو مرا یاری هست یا شب و روز به جز فکر توام کاری هست بعد صد سال اگر بر سر خاکم گذری کفنم چاک دهم زندگی از سر گیرم «تلفیق و تغییری از دو شعر از سعدی و جلال عضد، برگرفته از آوازهای مراسم خیام‌خوانی بوشهر» دژاووی خیام‌خوانی بوشهر، در رنگ شهرآشوب شور از شاهد «می» سنتور: عارف شاهدنواز تنبک: مانی انتظاری اجرای بیست و هفتم شهریور ۱۴۰۴، تهران، استودیو شماره یک مجموعه شهرصدای پارسیان در رویداد موسیقایی پل @arefshahednavaz