Utopia

soatlar bor lahzalarni eslatar, lahzalar bor soatlarcha yig'latar...

ko'zlar aldamaydi, ular fosh qiladi...

Odamlarga ochilish men uchun juda qiyin. Men unga ichimdagi dunyoni ko‘rsataman. Ammo u baribir ketib qoladi. Bu adolatdan emas.

Menga uzoq davom etgan stress umuman ta'sir qilmaganini aytaman. Lekin... Xonaga kirganimda nima uchun kirganimni unutib qo'yaman. Eng oddiy vazifani boshlash uchun ham yarim kun tayyorlanaman. Dam olish kunidan keyin ham "kunim bekorga o'tdi" degan hissiyot qoladi. Odamlarni asta-sekin chetlab o'ta boshladim va xabarlarga kech javob beraman. Har qanday kichik muammo ko'zimga katta to'siq bo'lib ko'rinadi. Ishtaham yo'qoladi yoki aksincha, kechqurun hamma narsani yeyveraman. Kuchim qolmadi, hech narsa quvontirmaydi. Uyqu va kun tartibim buzilgan. Ko'p o'ylayapman va rostdan ham, surunkali stress menga umuman ta'sir qilmaganiga hali ham ishonyapman...

Tarbiya haqida. Aslida, bu hech qachon yomon so‘zlar, yomon odatlar yoki kiyinish uslubi haqida emas. Tarbiyali odam shunchaki asabni buzmaydi: chegaralarni buzmaydi, hayotni o‘rgatmaydi, atrofdagilarga halaqit bermaydi, ruxsatsiz boshqalarning narsalariga tegmaydi, chunki unga bular umuman kerak emas

nasib etmadi. lekin, nasib etganda eng go'zali u bilan bo'lar edi)

har kimning o'z uyi bo'lsin... hech bo'lmasa bir ko'ngilda)

menga meni tushunadigan inson kerak, sevadiganlar shundoq ham juda ko'p..

na kelgim bor, na ketgim bor. men joyimda turmoqchiman!

ba'zida ko'zlar, so'zlardan ko'proq narsani gapirishadi)

aka: ovqatiz juda ham zo'r chiqibdi Onam! ona: men emas singling qildi. singil: 😉🤓 aka: lekin, biroz tuzi pastroqda....

agar u - "bu sen o'ylagan narsa emas" hammasini tushuntirib beraman desa. sevgini shu joyida yakunlagan afzal.

biz ikki ko'rmiz. sen - men senga qanchalik muhtoj ekanimni ko'rmaysan. men - sendan boshqa hech kimni ko'rmayman.

sizlarga dardimni ayta olmayman, ustimdan kulasiz sezib turibman. bilaman,bu juda gʻalati sabab, xunuk yig'layman deb kulib yuribman. (c) malika yoqubzoda

tungi 12 dan 5gacha bo‘lgan vaqtni yaxshi ko'raman. chunki o‘sha payt dunyo jim bo‘ladi. hech kim mendan hech narsa kutmaydi. soatlab devorga tikilib o‘tirsam ham, hech qanday bosim yo‘q. faqat sukut va men.

sen oson erishding mening ishqimga, hatto badalini to'lamagansan. tan olgin men seni soʻraganchalik, sen meni Xudodan soʻramagansan..

bu dunyoda hamma narsa ancha osonroq bo‘lardi, agar odamlar butun kun nima uchun javob bermaganliklarining haqiqiy sababini aytishsa, agar odamlar bo‘sh umidlar bermasalar, agar so‘zlari va harakatlari uchun javobgarlikni o‘z zimmalariga olishni bilishsa, va agar odamlar o‘z his-tuyg‘ulari va emotsiyalaridan uyalmagan bo‘lishsa...

Shunchaki shunday inson bo'lishi kerak: yoningda qoladigan, qo‘lingni qo'yib yubormaydigan, ko‘z yoshlaringni artadigan va eng oddiy narsalarda ham sevgini his qildira oladigan inson. Chunki ba’zan kishi sevgi emas, “meni tashlab ketmaydi” degan ishonchni sog‘inadi.

Жойида йедирадиган гапла🤣