اِرور نبض‌

‌‌‏او غمگین است، آدم‌ها را در منطقش‌ میکشد روحش برای کشتار‌ها میگِریَد و از درد گلویش را آویزِ آسمانِ اتاق میکند.

در ساحلِ دریاچه نشستم و به سطح پر تلألوِ آب نگاه کردم و با خودم فکر کردم این تمامِ چیزی است که باقی می‌گذاریم؛ چند موجِ خفیف در آب، چند لحظه‌ای موجود و بعد ناموجود. انگار نه انگار که موجی وجود داشته. انگار نه انگار که مایی وجود داشته ایم...

.🪵.

.🌑.

؛ sitheless (سیثلس) احساس حسرتی که در پی عبور از کنار شخصی حس می‌شه که زمانی در زندگی هم شریک بودین؛ همون تماس دست، همون لبخند و همون خنده ای که پیش تر براش جونت رو میدادی. ناگهان به این حقیقت پی می‌بری که هیچ یک از اینها دیگه متعلق به تو نیست و دیگه معنای سابق رو نداره.

.📌.

پروانه طلایی ای که داشت با شوق پرواز می‌کرد رو دنبال که و به قسمتی از جنگل روبروش رسید که توی عمرش ندیده بود، باریکه های طلایی نور شبیه ستون داشتن آسمون رو از جنگل جدا میکردن و بوی تند سبزه ها باعث می‌شد زندگی رو واقعی تر احساس کنه.. اون قطعا خیلی خوش شانس بود که بعد از فرار از جهنم زندگیش اینجارو پیدا کرده..

ندیدنش یه درد بود و دیدنش هزار درد..تیله‌های قهوه‌ای چشم‌هاش اراده‌م رو ضعیف می‌کرد‌‌‌.. سخت بود که به اون چشم‌های گیرا خیره بشم و همچنان ثابت قدم باقی بمونم.. دردناک بود که رایحه‌اش وجودم رو به جنون بکشه اما قلبم رو وادار به نخواستن کنم..

تو فرق می‌کنی، تو غرق می‌کنی.

ولی پیانوهای قدیمی>>>>>>>>>>

_

ML.

دوست دارم همدمت باشم ولی سربار نه... قصد رفتن کرده ای تا باز هم گویم بمان بار دیگر میکنم خواهش ولی اصرار نه... گه مرا پس میزنی گه باز پیشم میکشی آنچه دستت داده ام نامش دل است افسار نه.

گفته بودی عاشقم هستی ولی انگار نه..