Ꮆ丨几卂’s 匚ㄖᗪ乇S

@tanteLien voor @Ginas_codes

Gina’s mijmering: illusie Ik denk dat we al een tijd geen last meer hebben van de chemtrails zoals ze ons eerst probeerde te manipuleren met bepaalde stoffen in onze atmosfeer. En eerluck gezegd voel ik dat ook. Niet alleen vele bewustere gidsen en meesters hebben dit al aangegeven, maar ik ervaar het ook. Het is net als de collectieve symptomen die mensen creëren als ze het over ‘ziek’ zijn hebben, is dit ook zo’n ding. Het is echt al voorbij. Daarin zijn wij echt al geholpen door ‘buitenstaanders’. Na mei ‘20 ben ik niet 1x ziek geweest. Ik heb mezelf mega goed energetisch beschermd. Ik heb mezelf ontgift en daarnaast zorg ik voor voldoende positieve energieën en vibes. Chemtrails zien we wel, maar er zit niets meer in. Vergeet niet dat alles wat we zien een illusie is. Wij zijn zowel de dromer als de droom. En er worden nu illusies getoond aan hen die nog slapen en aan hen die niet vrij zijn. Ontketen jezelf. Wees vrij. Kijk door de illusie heen en stap uit die Matrix. Niets kan je over-komen. Ga uit je denken, voel met je hart. Want daar zit de kracht. Daar zit je bescherming. Zij laten hen zien wat er was. Wij zien al zo lang. Het is voor hen die nog niet eerder zagen. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes ➰ @tanteLien Free to share

@tanteLien voor @Ginas_codes

Gina’s mijmeringen: trigger Zolang ik een fysiek jasje heb, zal ik een student zijn met Aarde als mijn leerschool. Vandaag in een gesprek met mijn bestie kwam ter sprake dat een kennis van haar aangaf dat zij het nog niet zo begreep wat er gaande was in de wereld. Ze zou niet doorhebben hoe erg het gesteld was en er zou oorlog komen … Nou moet ik eerst vertellen dat mijn bestie al bijna 3jr onder-zoek doet en begon waar de kennis nu staat. Ze is nu de rust zichzelf en weet! En terwijl ze dit vertelde was ik al aan het stuiteren en wist direct dat dit nog een lesje voor mij was om te leren. We wisten dat de tijd zou komen dat de nog niet ontwaakten of net ontwaakten de opmerkingen zouden gaan maken naar hen die al langer weten. Mijn bestie en ik zitten nou op hetzelfde level dat we het ego vaak laten. Niet meer in de emotie meedeinen, maar het gewoon laten zijn. Maar … toch werd ik door de opmerking van de kennis getriggerd. Ik bedankte de energie en weet dat ik hier nog even aan mag werken. Anderen die denken dat je dom bent, je het gewoon niet begrijpt en de ernst niet inziet. De net ontwaakten zijn nog bezig met de Aardse agenda. Laat ze maar denken. En mijn wens is dat zij snel op het level zitten van voelen. Als zij eenmaal voelen zullen zij weten. Want als ze weten, gaan zij zich her-inn-eren. Wij waren daar bijna 3jr geleden. Ze behoren de levels te spelen om daar te komen waar wij nu zijn. Dat stukje ego mag ik laten rusten. Ik bedank de trigger en de energie, want ook deze test heb ik gehaald. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes ➰ @tanteLien Free to share

@tanteLien voor @Ginas_codes

De uitlijning vindt plaats. Maar de code zal je ook helpen door je ascensie. Jij zal zelf de keuze moeten maken, want jij hebt de keuze. Van denken, naar voelen, naar weten en uiteindeluck naar eenheid. ©Gina ➰ @Ginas_codes Free to share

Gina’s mijmering: Schepping De symboliek van het witte papier gaat nog het diepst. Net als ‘liniaal’ in de eigenlucke betekenis van het woord een tekeninstrument is dat geen maatindeling heeft, zo heeft wit papier geen lijnen of hokjes. De oergrond bezit geen vorm. Hij omvat en verbindt alles, hij bezit alle mogeluckheden waarvan het papier een weerspiegeling moet zijn. Als we voor een wit vel papier zitten, liggen alle mogeluckheden voor ons open. Wat we ook tekenen, het papier vormt de basis voor alles. We zijn op dat ogenblik de schepper en halen uit de oergrond een nieuwe wereld tevoorschijn. We kunnen aan de oergrond de meest uiteenlopende verhalen ontlokken, ze aanschouwen en ons laten meeslepen. De werkelucke, ware verhalen brengen ons echter veel dieper, ze leiden ons naar onszelf terug. Het is niet alleen het lichaam dat hier zit te tekenen, het is vooral het bewustzijn dat dit lichaam stuurt en bij bewust tekenen als het ware in de spiegel kijkt. Het bewustzijn schept, kijkt toe bij het scheppen en ervaart direct het geschapene. Hoe verstrikt we ook zijn in onze eigen persoonlucke wereld, een vonk van het oerbewustzijn waaruit alles is ontstaan gloeit nog altijd in ons. Wanneer we tekenen ontmoeten we onze eigen bron. Net als bij ont-moetingen met oude vrienden sluimert de kennis van de gezamenlucke tijd nog altijd in ons, hij hoeft alleen maar weer ‘wakker’ te worden gemaakt. Tijdens de ont-moeting en uitwisseling keert de her-inn-ering terug! Want wij waren er evengoed bij toen we het universum schiepen. Als we de juiste sleuteltekeningen maken, verbinden ze ons weer met de her-inn-ering aan het begin van het universum. De oude geschiedenis komt weer tot leven en we kunnen contact leggen met het begin. In lack’ech ©Gina ➰@Ginas_codes ➰ @tanteLien Free to share

@tanteLien voor @Ginas_codes

Gina’s mijmering: wolken Van kleins af aan hou ik er al van om met de wolken te ‘praten’. Niet te dagdromen, maar echt communiceren. Laat ik het zo brengen: ik was een bijzonder kind, want mijn ouders wilde altijd een ‘normaal-gedrags-kind’. Terwijl vele kinderen ook speelden met de wolken en erop los fantaseerde welk figuur zij zagen, had ik de mooiste gesprekken. Fantasie is uiteraard een hele mooie communicatie vorm, wat ze vanuit de programmatie hebben doen lyken als iets kinderlucks. Maar oh zo waar is! Nu ik ouder ben en mij steeds meer her-inn-[e]er én beter wordt in mijn manifestatiekracht, heb ik mijn wolken-praatjes weer terug. Zij zijn nooit weggeweest, ik was er even niet. Ik had een sluier voor mij ogen waardoor ik met andere dingen bezig was. En via de wolken schrik ik minder. Alsof het zo afgesproken is (wink). Ik woon nu vier-hoog en heb amper tot geen obstakels die mij in m’n gesprekken kan storen. Dat mijn gesprekspartners zich graag aan mij tonen en zich laten fotograferen weten menig mensen om mij heen. En live beeldmateriaal liegt niet. Als ik duideluckheid wil over het een of ander en ik gebruik daarvoor mijn manifestatie krachten, dan komen de antwoorden in vele vormen. Zo mag ik de codes uittekenen, krijg ‘anderen’ te zien, mag ik de ‘stem’ horen, maar het allerliefst zie ik het met mijn eigen ogen middels de wolken of in het donker. En er gebeurt zoveel in de lucht en veel meer dan het menseluck oog kan zien. Er is een groot verhaal te vertellen. Kijk maar eens echt mooi bijzonder mens. In lack’ech ©Gina ➰ @ Ginas_codes ➰ @tanteLien Free to share

@tanteLien voor @Ginas_codes

Gina’s mijmering: moederliefde Zo bijzonder is een zwangerschap, maar nog meer de geboorte. Op een dag als vandaag denk je als moeder terug. Terug aan de zwangerschap. Hoe je je voelde, hoe je eruit zag. Wat je kocht of schoon maakte. Hoe je bezig was je nestje klaar te maken. Alles klaar te maken voor dat nieuwe mensje. Maar ook rekening houdend met dat andere mensje die al bijna 10jr rond liep. ‘Heb ik wel voldoende liefde voor twee?’ Een vraag die je jezelf stelt als je voor de tweede keer moeder wordt. Waar je nu om moet lachen. Waar een moeder van zes kinderen haar hand niet voor om draait. Dat je nu weet dat je van de hele wereld kan houden. Heel deze zwangerschap en de jaren erna was een grote leerschool. Een waar ik ontzettend veel van heb geleerd en waar ik nu dankbaar voor ben. Het was zwaar, echt zwaar! Maar, wauw, wat was de beloning mooi. En op de momenten dat het te zwaar was, waren daar 4 kinderhandjes die mij vast hielden. Dat ze mij uitkozen als hun moeder en dat ik als wezen twee kinderen mocht dragen. De eerste was al zo speciaal en dan word je ook nog eens zelf geboren als moeder. Mijn tweede was ook mijn laatste, waar je dan nog eens extra van geniet. Terwijl je bij de eerste nog zo voorzichtig en onzeker ben, is het zo anders bij de tweede. Maar ik wist altijd dat ze niet van mij waren. Ze hadden mij uitgekozen. Toen ik haar in de ogen keek, waren mijn eerste woorden ‘Ik mag je wortels geven, maar ik geef je ook je vleugels’. Toen ik hem voor het eerst in de ogen keek, fluisterde ik zachtjes ‘wees welkom bijzonder wezentje op deze aarde’. En dat is alweer 12 jaar geleden. Twaalf jaren dat ik voor het laatst moeder werd. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes Free to share

@tanteLien voor @Ginas_codes

Gina’s mijmering: vibratie Het hangt in de lucht. Het benauwende en verstikkende gevoel, een druk op je borst. Vandaag was een dag die ik eigenluck eerder had verwacht in verband met de ‘nieuwe maan’. Een dag dat mijn inbox error aangeeft aan een overload aan berichten. Cliënten, kanaal-abonnees, vriendinnen, mn dochter, allemaal zitten ze vol emoties. Weten het even niet meer. Alles is teveel of te weinig. De schoolvakanties werken na zoveel weken ook niet mee als je een plekje voor jezelf zoekt. De verwarring wordt op de spits gedreven. En met een reden. Want kan jij nu al het ‘geleerde’ inzetten om een keuze te maken? Kies je om in deze verwarring te blijven zitten met alle emoties en accepteer je achteraf dan ook de consequenties omdat je deze keuzes hebt gemaakt? Of heb je gekozen om stil te blijven? De emoties voor-bij te laten gaan. Geen actie en daarmee geen gevolgen. Door mijn werk kan ik goed doorvragen en de gestelde vragen terug kaatsen. Daarmee doe ik een beroep op het zelfdenkend vermogen, maar wel vanuit het gevoel. Om ervoor te zorgen dat mijn batterij op deze dagen gevuld blijft, blijf ik heel dicht bij mezelf en reageer alleen terug met feiten. Ik reageer nooit vanuit emotie. Het zijn nameluck niet mijn emoties. En mocht iets mij raken, dan weet ik dat ik zelf aan de bak mag. Voor iedereen vandaag, doe gewoon eens lekker niets - helemaal niets! Dat is ook een kunst. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes ➰ Art @tanteLien Free to share

@tanteLien voor @Ginas_codes

De oude Aarde is al over de helft met wat kinderziekten. De nieuwe aarde is al daar, daar waar zij gezien wordt. Verschillende lagen, verschillende dimensies en tijdlijnen, maar altijd daar de Bron met het oneindige. Heb vertrouwen! In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes ➰ @tanteLien Free to share

Gina’s mijmering: manifesteer gezondheid Ik wou dat ik alle antwoorden wist en je die kon geven. Maar ik weet maar een fractie en dat is wat ik onderzocht heb. We weten pas als we het mogen zien van de hogere frequenties. Ik weet dat alles wat we weten en geleerd hebben gelogen is - alles. Je hebt een nieuwe (je authentieke) ‘denk-voel’ wijze nodig om weer te zijn. Mijn vraag zou zijn? Wanneer is iemand ziek of beperkt? Ik hoef er geen antwoord op, want dan kunnen we van alles blijven bespreken. Het gaat om het voelen. Voelen we weer, dan weten we onze krachten. En met deze krachten, kunnen wij ALLES! Alles! Persoonluck geloof ik niet meer in de woorden ‘maar’ en ‘als’. Ik stond op de lijst voor een levertransplantatie en m’n leven lang zou ik nierdialyse moeten krijgen. Na mijn BDE mocht ik opnieuw geboren worden. En ik heb bedankt voor alle medische reguliere toestanden. Ik ben nu twee jaar verder. Ik heb na mijn ziektebed nooit meer een arts gezien. Ik ben nooit meer een ziekenhuis binnen gelopen en ik heb niet één medicatie genomen. En ik ben kei gezond. Hoe? Wilskracht. Weten, manifesteren en vertrouwen. En dat doe ik. Ik heb vertrouwen in m’n lichaam en dat bedank ik elke dag. Maar dit kan iedereen. En we kunnen veel meer. We gebruiken maar 3% van onze herseninhoud. We kennen nog niet al onze krachten. Waarom denk je dat ze ons al duizenden jaren gevangen houden? Sta in je kracht! Je hebt al gewonnen. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes Free to share

@tanteLien voor @Ginas_codes

Gina’s mijmering: telegram Vier jaar geleden had ik de app Telegram gedownload omdat ik iemand wilde volgen die interessant nieuws bracht. Daar zat ik dan en wat een vreemd medium vond ik het. Ik kon er niets mee, maar het gebrachte nieuws kon ik volgen. Ik begreep niets van deze hele app en tot twee en een half jaar geleden volgde ik 3 groepen, omdat deze via FB een link gaven. Toch wist ik dat het een andere manier van communiceren zou worden. Een studiegenoot hielp mij op den duur met de uitleg en alsof er een deur geopend werd naar een andere wereld, had ik opeens -tig kanalen en groepen om te volgen. Toen ik het eenmaal begreep heb ik alle andere media van m’n apparatuur afgegooid. Weer ouderwets sms’en met hen die geen telegram hebben. Het excuus - dan mis je de groepen en contacten in whatsapp, - je ziet je oude vrienden en familie niet meer op FB, was voor mij voldoende om door te zetten. Ik zag het als een proces waar ik zelf veel van zou leren. Weer op een andere manier communiceren. Meer fysiek, dan digitaal. Niet meer je hele privé leven bloot leggen of die van de kinderen. Ouderwets afspreken en samenkomen. Echt iets hebben om over te praten. Een gemeende interesse tonen. Uiteraard was het even wennen. Maar dat was nou precies de bedoeling. Je hele leven op z’n kop zetten. Nieuwe dingen ont-dekken, oude dingen afleren, interesse tonen in anderen. Ik heb Telegram twee jaar gebruikt om te studeren en al het nieuws te volgen. Een jaar gebruikt om te ontdekken en mijn zielengroep te vinden. En nu is het jaar van de oogst. Ik volg alleen hen die mij bewuster maken. Groepen en kanalen waar ik blij van wordt. Geen nieuws, niets meer. Ik weet. Ik heb het niet meer nodig. Steeds minder digitaal, maar voldoende om hen te vinden om mijn taak uit te voeren. Steeds meer fysiek om de ware verbinding aan te gaan. Ik heb gebruikt wat ik moest gebruiken, zonder te misbruiken. En zo groei ik elke keer een level verder. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes

@tanteLien voor @Ginas_codes

Gina’s mijmering: samenspel Een eeuwenoude liefde, een liefde die verder gaat dan tijd en dimensies. Een onvoorwaardeluck gevoel van respect en vertrouwen. Hebben we meerdere tijdlijnen met elkaar gedeeld? Komen we van hetzelfde schip of stelsel? Het maakt niet uit. Ik voel, dus ik weet. De rust die het geeft dat er her-kenning is van beide kanten, zorgt voor een reusachtige explosie van energie. Energie die we beide inzetten tot groei. Het afpellen van onze lagen tot ons ware potentieel. We liften elkaar op en steeds vaker hebben we synergy. Geheel op elkaars frequentie bevinden en dezelfde golflengte. Juist dat heeft ons doen samen werken. Ze was vergeten wat ze in zich had, zowel haar krachten als zichzelf. De zuivere zielen-part had maar een klein zetje nodig. We zijn elkaars meester en leerling. Met liefde en zuiverheid met de intentie om anderen te mogen helpen, maar wel samen. Want samen zijn wij krachtig’er. En dat is te zien in onze tekeningen, onze art. Samen creëren. Wat van mij is, is van haar en andersom. Wie wat heeft gecreëerd, maakt niet uit, want het is voor hen. Voor jullie, van ons. In lack’ech ©Gina ➰@Ginas_codes ➰@tanteLien Free to share