-futuristic

از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود؟ آیا زندگی یعنی رسیدن به اهدافی که از قبل به عنوان گزینه واسه ی ما انتخاب کردن؟ مثلا زندگی یعنی تلاش کنی تبدیل به یه بازیگر خفن ( گزینه )  بشی که بتونی اون ماشین ( گزینه ) و اون خونه ( گزینه ) مورد علاقتو بخری؟ یا زندگی یه مفهوم دیگه ای داره که واسه ما هیچوقت تعریف نشده ؟ این روز ها عمیقا توی پوچ ترین مفهوم از زندگی سِیر میکنم و مدام در حال پیداکردن دلیل وجودیت میگردم. تنها درکی که میتونم در حال حاظر داشته باشم اینه که زیستن فقط برای به دست آوردن گزینه ها نیست و مهم ترین بخش زندگی، رد پاهاییه که از ما به جا میمونه. اینکه چقدر میتونیم با نیت درست تاثیر گذار باشیم، انسانیت رو فراموش نکنیم، ظلم نکنیم، تیره نباشیم. و چرا از نظر من رد پاها مهم تر از به دست آوردن گزینه هاست ؟ چون اگه شغلتو از دست بدی بعدا میتونی به دست بیاری، اگه ماشینتو از دست بدی بعدا میتونی به دست بیاری اما اگه شرفتو از دست بدی دیگه نمیتونی جبرانش کنی، اگه ظلم کردی دیگه نمیتونی زمانو به عقب برگردونی، اگه نون ناحق خوردی دیگه نمیتونی بالا بیاریش، و اگه انسانیت رو گم کردی، دیگه نمیتونی پیداش کنی. و سخت ترین قسمت زندگی، انتخاب درست قدم ها برای به جای گذاشتن رد پاهاست.

گاد🤲

Everyone can

Source: آپارات https://share.google/kdEcZj8r7UIUj9AmN

#پلن_موازی 🚀 -روز اول | یادگیری مستقل وقتی یک مرحله از زندگی شروع می‌شه و یک اتفاق تازه ای به جریان میفته ما مهم ترین بخش اون ماجرا هستیم. اون مرحله اگر دانشگاه باشه اگر مدرسه باشه اگر محل کار باشه به دست «ما» پیش می‌ره و تغییر می‌کنه. تا وقتی -ما- محدود به آموزش ها و قوانینی باشیم که از بیرون بهمون تحمیل می‌شه چیزی رو می‌سازیم که بقیه می‌خوان چیزی که خودمون می‌خوایم بوجود نمیاد! چون ما طبقِ برنامه ای که دیگران ریختن پیش رفتیم نه برنامه خودمون. اینجا دقیقا اهمیتِ “یادگیری مستقل” میاد وسط!