RTM - orisFX

چهل روز گذشت… چهل روزی که زمان جلو رفت، اما دلِ ما همان‌جا ماند. هر تصویر، هر صدا و هر نشانی از شما، موجی از دلتنگی را دوباره در وجودمان زنده کرد. این روزها فهمیدیم بعضی نبودن‌ها فقط یک غیبت نیست؛ زخمی است که نفسِ آدم را سنگین می‌کند. در شلوغی روزمره، میان رفت‌وآمدها و خنده‌های کوتاه، ناگهان یادتان مثل سکوتی عمیق بر دل می‌نشست. شب‌ها که همه‌چیز آرام می‌شد، داغِ نبودنتان بلندتر از هر صدایی با ما حرف می‌زد. با یاد چهره‌ها و لبخندهای پاک‌تان، آرام و بی‌صدا اشک ریختیم. شما از میان ما نرفتید؛ در خاطرمان ریشه دواندید. نام‌تان همیشه زنده، یادتان همیشه روشن، و روحتان در آرامش 🖤