-itGallery | ایت گالری-

باید بگویم که نتیجه‌ی کشمکش نبرد بین خدا و شیطان برای بشر بطور مساوی به اتمام رسیده است - بدین صورت که ظاهر انسان را خدا تزئین و باطن او را شیطان تسخیر نموده است!

|آرتور شوپنهاور| @itGallery

تنها محبت است که کهنه نمی‌شود. همه چیز طراوت خودش را از دست می‌دهد. تازگی همه‌چیز، به کهنگی و پوسیدگی می‌گراید. زیباترین چهره‌ها، زیر چروک‌های پیری دفن می‌شود. گَرد تیرۀ پیری، درخشنده‌ترین چشم‌ها را از لَوَندی و فطانت می اندازد. ولی محبت... نه!

بیهودگی؛ احمد محمود

آن‌ها فقط دو عاشق نبودند؛ دو نفر بودند که عشقشان از همان ابتدا محکوم به جنگیدن با دنیا بود. رومئو و ژولیت، در میان دشمنی دو خانواده، عاشق شدند؛ و شاید تلخ‌ترین بخش داستان این بود که عشقشان واقعی بود، اما زمان هیچ‌وقت با آن‌ها مهربان نبود. این نقاشی، «رومئو و ژولیت» اثر فرانک دیکسی (Frank Dicksee)، در سال ۱۸۸۴ خلق شده و همان لحظه‌ای را به تصویر می‌کشد که یک عشق، زیباترین و تلخ‌ترین داستان جهان را آغاز می‌کند.

 Frank Dicksee | 1884 | Romeo and Juliet🥀 @itGallery

می‌پرسی چه شد؟ غم تمام شد؟ شادی برگشت؟ زخم‌ها التیام یافتند؟ نمی‌دانم. رهایشان کردم و به گور پدر همه‌شان خندیدم. به‌جای آنکه یک گوشه غم‌باد بگیرم تا خبر مرگم، زندگی از این رو به آن رو شود، تصمیم گرفتم میان گریه‌هایم بخندم. می‌خواهم دروغ یک روز خوب را با همه تقسیم کنم؛ و اگر قرار است غمگین باشم، ترجیح می‌دهم با غم رها باشم، نه در حصار چهاردیواری یک خانه. @ItGallery

روان انسان می‌تونه رنج‌های عظیمی رو تحمل کنه، اما چیزی که اون رو از پا در میاره، چرخه‌ی تکرار شونده‌ی امیدهای واهی و ناامیدی‌های پی در پی‌ِ @itGallery

محتاط باشیم، در سرزنش و قضاوت کردن دیگران، وقتی نه از دیروز او خبر داریم نه از فردای خودمان.

|داستایفسکی| @itGallery

من نشستم بروی مِی بخری برگردی ترسم این است مسلمان شده باشی جایی @ItGallery

نه کسانی که زبان مشابهی دارند، که کسانی که احساسات مشابهی دارند می‌توانند همدیگر را بفهمند.

مولانا

@itGallery

من نمی‌توانم به تو بفهمانم. نمی‌توانم به کسی بفهمانم که در من چه می‌گذرد. من حتی نمی‌توانم آن را برای خودم توضیح دهم.

فرانتس کافکا

@itGallery

این شاهکار غول‌پیکر مستقیماً از دل خون‌ریزی و سرخوردگی‌های انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه متولد شد. شولر که خود شاهد عینی این قیام خونین در پاریس بود، پس از بازگشت به زادگاهش تمام ناامیدی، وحشت روانی و حس تعلیق جامعه آن دوران را در قالب یک تمثیل آخرالزمانی روی بوم آورد. این اثر، بازآفرینی مدرنی از سنت قرون‌وسطایی «رقص مرگ» در مکتب رمانتیسم است. اهمیت آن در بیانیه تند اجتماعی‌اش نهفته است؛ ارابه‌ای بدون ترمز که شاهِ در حال سقوط، مرد ثروتمند، دانشمندان و گدایان را یکجا می‌بلعد تا نشان دهد مرگ، دموکراتیک‌ترین و بی‌رحم‌ترین نیروی برابرکننده بشریت است. شولر در اقدامی کنایه‌آمیز، خودش را هم در قامت یک مرد جوان و ناامید روی ارابه ترسیم کرده است. جالب‌تر اینکه او نام خود و تاریخ اثر را به جای امضای معمولی، مانند یک دست‌نوشته روی تخته‌سنگ مزار (سنگ قبر) در پایین نقاشی حک کرده تا نشان دهد خودش نیز مسافر حتمی این ارابه است. 

The Chariot |Death 1848|🎨 @itGallery

از زندگی با مردم، از حرف زدن، عاجزم. کاملاً در خود فرو رفته‌ام، به خودم فکر می‌کنم. چیزی ندارم به کسی بگویم؛ هرگز، به هیچ کس.

یادداشت‌ها | فرانتس کافکا

@itGallery

تفنگ‌های پر برای شلیک به مغز های پر ساخته‌ شده‌اند و مغز‌های خالی برای پر کردن این تفنگ‌ها!

فریدریش نیچه

@itGallery

مجسمه برنزی «مرد گریان» داستان پشت پرده:

در جنگ‌های صدساله، ۶ نفر از بزرگان شهر کاله فرانسه داوطلب شدند تا با طناب دار بر گردن، کلید شهر را به پادشاه انگلستان تحویل دهند و فدا شوند تا شهرشان نابود نشود. رودن لحظه حرکت آن‌ها به سمت مرگ را تصویر کرده است.

اهمیت در تاریخ هنر:

برخلاف سنت زمانه که قهرمانان را بی‌باک نشان می‌داد، رودن برای اولین بار «ترس، اندوه و درماندگی» واقعی انسان را به تصویر کشید. این شاهکار با شکستن قالب‌های کلاسیک، بنیان‌گذار مجسمه‌سازی مدرن شد.

فکت کمتر شنیده شده:

مسئولان شهر کاله پس از رونمایی اثر، به شدت خشمگین شدند! آن‌ها انتظار یک بنای حماسی داشتند، اما رودن پیکره‌هایی مچاله از اندوه به آن‌ها تحویل داد؛ به همین دلیل مجسمه تا سال‌ها در گوشه‌ای پرت رها شد.

@itGallery

راست می‌گویند که در دنیا هیچ‌چیز قشنگ‌تر از کشتی بادبان افراشته، اسب در حال تاخت و زن در حال رقصيدن نیست!

بالزاک

@itGallery

«من به مهمانی دنیا رفتم: من به دشت اندوه، من به باغ عرفان، من به ایوان چراغانی دانش رفتم.»

|سهراب سپهری| @itgallery

_ عطار نیشابوری @itgallery