225
Subscribers
No data24 hours
+37 days
-430 days
Posts Archive
225
آخ که چه روزایی گذشت با تو یادمه
یادته چقدر بهم میگفتی هواتو دارمش
من جوونیمو گاییدم بِت کادو دادمش
روزگار یکی طلبتون کص خار مادرت
225
از آنچه زندگی بر دوشش گذاشته بود هیچ گلهای نداشت
از آنچه خودش بر دوش خود گذاشته بود، شرمگین بود.
زندگی هیچوقت، آنطور که او به خود آسیب زد، به او آسیب نزده بود.
پس تصمیم گرفت برای عذرخواهی کردن از خودش و زندگی شانههایش را سبک کند
از گناه
از رنج
و از دردهای خودخواسته.
در نهایت او به زندگی چیزهای زیادی را مدیون بود، مثل همین خودش بودن را!
