پشت‌ِاین‌حصار‌ها..

نیاز نیست کسی رو به انجام کاری وادار کنید، و خواهش کنید اونطور که میخواید باهاتون رفتار بشه، اگه شخصی بخواد انجامش میده.

حس میکنم فقط چندبار دیگه با حال بد بخوابم، دیگه هیچوقت بیدار نمیشم.

چه خوشت بیاد چه نه تو در نهایت فقط خودت رو داری. همه یروزی یجا ازت می‌بُرن، خسته میشن و ترکت میکنن.

درحقیقت همه‌ما‌دست‌کم‌در‌روایات‌یک‌نفر،‌هیولایی‌نفرت‌انگیزیم.

@lafteryouleftl >>>>>>>>>

زندگی هیچوقت مثل داستانا و فیلما نبوده، کسی نمیاد از ی قلعه نجاتت بده ، کسی دلش نمیخواد داستان واقعیتو بدونه، بدونه که دقیقا تو چی میخوای، چی خوشحالت می‌کنه و چی ناراحتت، کسی دستتو نمیگیره تا باهم از همه فرار کنید، بخاطرت حاضر نیست از حتی مقداری خوشیش و ادمی بزنه، اینجا آدما تنهات میزارن، ولت میکنن تا غرق شی، حتی اگه دلیل غرق شدنت هم خودشون باشن.

می‌توانستم درک کنم که چرا مردم مرا نمی‌خواهند. حتی وقتی سعی میکردم بخندم، نمیتوانستم از ته دل اینکار را بکنم، چون می‌دانستم که هیچکس نمیتواند مرا واقعا بفهمد. تنهایی، مثل یک سایه، همیشه همراهم بود. هرچه بیشتر از مردم فرار میکردم، بیشتر به عمق این تنهایی فرو میرفتم، تا جایی که دیگر نمیتوانستم خودم را درک کنم اوماسو دازای/دیگر انسان نیست📚

@lafteryouleftl باشه من دیونه‌ام..

تراپیستم یبار بهم گفت: فرض کن با دست پر از وسایل میای خونه ، دوتا میز هست که روی یکیش پره و اونیکی خالی، حالا چیزایی که تو دستته رو کجا میزاری؟ افرین میزی ک جای بیشتری داره، فکر کردن بیش از حد راجب هر مسئله کوچیک و خسته کردن مغزت دقیقا مثل همونه، اگه هدف داشته باشی و سرت گرم چیزای مهمی تو زندگی باشه نه اهمیت دادن به افراد و چیزایی که هیچ سودی برات ندارن، اونموقع کمتر این اتفاق میوفته، اینطوری زندگیت بیشتر رو به جلو حرکت می‌کنه، چون تنها کسی که مهمه خودتی! و این همیشه یادم میمونه.

اکثر آدما همینن، یک مشت حرف تو خالی ، بلاهایی که متنفرن سرشون بیاد رو به زبون میارن، و بعدش همون بلا هارو سر یک شخص دیگه میارن.

دیگه هر چیزی که باعث ضعف و ناراحتیم بشه رو حذف میکنم.

اگه به حرفای ذهنم گوش میدادم و تصمیمات زندگیم و انتخاب آدما رو میزاشتم به عهده‌ی مغزم نه قلبم، الان اوضام بهتر بود.