•اِلــآهـه•

مرزای بین دورویی و خوب‌بودن رو‌جابجا کردین:))

میجنگم میجنگم میجنگم بهو حذف میکنم…

من اگه جات بودم فلان کارو میکردم تو گوه خوردی ؛ تو اگه جای ما بودی صدبار کم میآوردی !

از قشنگ ترین متنایی که خوندم نامه‌ی علی شریعتی به عشقش بود: « عزیزِ مهربانِ بداخلاقِ صبورِ تندجوش! امیدبخش یأس آور پرحرف حرف نشنو؛ بدترین بدِ خوب‌ترین خوب! با وی نتوان زیستن، بی وی نتوان بودن! یک جور درهم برهمِ شلوغ پلوغِ قرو قاطی؛ عزیزی که تو را نمی‌توانم تحمل کنم و دنیا هم بی تو تحمل ناپذیر است »

-از دچار شدن میترسی؟! + نه ، ترسیدم تنها دچار قصه من باشم

فروغ میگه؛ هربار که اسمت را می‌نویسم تنم مشوش می‌شود و می‌لرزد. اسمت مثل خبر مبارکی است که به گوش جانم می‌رسد و همه‌ی امیدها و آرزوهایم را برمی‌انگیزد و بیدار می‌کند. دوستت دارم. چقدر بگویم که دوستت دارم. روی تمام کره‌ی زمین فقط یک نفر هست که دوستش دارم و یک نفر هست که با او هستم و با من است و آن هم تو هستی.»

شما اسمشو بذار غرور ولی من همیشه آماده خداحافظی با هر شخص و هرچیزیم.

قلبم بعد از شنیدن اون‌ حرفا:

ناتوان و خسته‌ام. مگر آدمی چند بار می‌تواند خود را از زیر آوارِ آرزوها و رؤیاهایش بیرون بکشد و همچنان توانِ ادامه دادن را در خود داشته باشد؟

جبران خطا دلی بزرگ میخواهد:)

«حقِّ صحبت و نان و‌ نمک را نگاه باید داشت.» - تاریخ بیهقی

اونجا که علیرضا آذر میگه: حال ما را اگر نمی‌دانی، عقربی را دچار آتش کن

وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد، بیشتر تنهاست چون نمیتواند به هیچکس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد. و اگر آن آدم کسی باشد که تو را به سکوت تشویق میکند تنهایی تو کامل میشود

برای بار چندم اینو دارم میذارم چنل؟😄