هیچ

‏خیلی عجیبه که یه نفر میتونه تورو از تاریکی نجات بده و دوباره پرتت کنه همونجا.

هیچ‌وقت خودتو توضیح نده؛ دشمنت حرفتو باور نمی‌کنه و دوستات هم نیازی به توضیح تو ندارن.

وقتی یکی ازم می‌پرسه بزرگترین ترسم چیه ولی نمی‌تونم بگم از اینکه از یکی خوشم بیاد ولی اون توی یه شب تغییر کنه و از فرداش مثل غریبه‌ها باهام رفتار کنه انگار که هیچوقت هیچ صحبتی بین‌مون اتفاق نیوفتاده پس فقط می‌گم غرق شدن.

این همه خوشگلی رو چطور میتونی با اون قد کوچیکت حمل کنی؟ سنگین نیست؟

به نظرم اگه تونستید به یک انسان مهربان و بی‌آزار آسیب برسونید به خودتون افتخار کنید. مادرجنده بودن در این سطح، نیازمند تلاش خیلی زیادیه.

و آیا چیزی از من باقی خواهد ماند؛ که مرگ با خود ببرد؟

‏مثل اینکه اخر شهریور همگی دچار یک pms دسته جمعی شدیم.

کاش یه شبم از ذوق خوابم نبره، همش داره از غم خوابم نمیبره.

در جایی که باید می‌مردم، نمردم.