“𝐒𝟐𝟐𝐬𝐡”

با سوز و عطش می‌آیم، منِ بی‌پروا ناخواسته در گرمای تو آب می‌شوم آیا آتشی سوزان‌تر از این عشق هست؟ عاشقان آگاهانه می‌سوزند نه با همدمی، نه با دوستی آرام می‌گیرم چشم‌هایم تو را می‌جویند، من درست نمیشن من برای تو هنوز همان دیوانه‌ام، همان مجنون شب‌ها خواب به چشمم نمی‌آید اگر تو کابوس منی، باز هم می‌خوابم؛ شکایتی ندارم برای تو جز من درمانی نیست حتی اگر مرا فراموش کنی، این کوچه‌ها فریب نمیخورند من برای تو هنوز همان دیوانه‌ام، همان مجنون در درونم اسیرِ خاموشم اگر تو تله باشی، من می‌افتم و کسی نیست بلندم کند