𝗦𝗼𝗿𝗿𝗼𝘄𝗳𝘂𝗹

دقیقاً همینه از وقتی یادمه تایمی که اینجارو نداشتمم باز نمیتونستم از فکرش بیرون بیام و هنوزم نتونستم پس اینجارو بدم بره دلیل قانع کننده ای نیست برام

سلام دوباره چنلتو بفروشی بره با قلبت و مغزت میخوای چیکار کنی مرد

نظر شما چیه؟ یکم حرف بزنیم جمع کنیم بریم

این چنلو که می‌بینم و پستای قدیمی رو وقتی مرور میکنم یه دور قشنگ بگا میرم و گریه میکنم و واقعاً دلم برای قدیمم تنگ میشه و چندبار هم خواستم اینجارو بفروشم بره اما تصمیم گرفتم بمونه و بعدنا ببینم و یاد بگیرم و درس عبرتی بشه برام که به هرکسی اعتماد نکنم

اینم اخرین ضربه به این پیکر بی جان بود

خلاصه خیلی درد و فلاکت کشیدیم کسی ندید خیلی بهمون زدن و بازم سرپا موندیم

اینجا حتی سر رفتنش هدیه ای که با ذوق و شوق برای خودم گرفته بودم رو فروختم

اینجا تقریباً اون یک نفرو از دست داده بودم و تا امروز غم نبودنش داره عذابم میده

اینجا که 21 سالم شده بود حالم به مراتب بهتر بود چون یک نفرو داشتم حواسش بهم بود ولی خوب بازم اینکه تولد غروب پنجشنبه و 13 فروردین باشه خیلی غمگین تر بود

اینجا از اعتماد کردن ضربه خوردم

اینجا درست یک شب قبل از رفتنم به یگان آموزشی بود

اینجا یه بار خودکشی ناموفق داشتم

اینجا یکی از عزیزامو از دست دادم

اینجا وقتی 18 سال شدم فهمیدم که با چه دنیای بی رحم آدمای بدی رو به رو هستم

کسایی که این‌جا با من از قدیم بودن منو خوب درک میکنن خیلی سختی کشیدم خیلی ضربه خوردم حتی پستای قدیمی رو ببینید متوجه میشید که با کلی زخم به اینجا رسیدم و اینکه تا الان زنده موندم صلوات میخواد

میدونی هرچی ام که باشی بلاخره باید یه روزی ازشون جدا بشی حالا سرنوشت هرچی نوشت چه مرگ باشه چه ازدواج چه ترک کردن ولی اینکه بدونی اونا دوست دارن و توهم دوسشون داری ولی بازم نمیتونید پیش هم باشید خیلی سخت تره امیدوارم هیچکدومتون تجربش نکنید

پدر مادر با اینکه همیشه به فکرتن وقتی بدترین کارا رو هم انجام بدی باز ولت نمیکنن با اینکه همه جوره پشتتن اما یه جایی تموم خوبیارو از حلقومت میکشن بیرون حتی خودمم با اینکه خیلی دوسشون دارم و واسم سخت بوده اما با چشای پر از اشک رفتم تا قدر بدونن

شجاعت اینو داشتم که ترکشون کنم اما نمی‌دونم که شجاعت اینو دارم بیرون وسط این همه گرگ و شغال بتونم از پس خودم و زندگی بر بیام یا نه