𝙄𝙍𝙄𝙏𝙒𝙀𝙀𝙏

مشكل اينجاست كه فكر ميكنيد هميشه گزينه بهترى هم هست. براى همين قدر هيچكس و هيچى رو نميدونيد.

می‌دونم زمان حالمو خوب می‌کنه ولی الان دارم دق می‌کنم.

سر و کله زدن با انسان‌هایی که به بلوغ عقلی نرسیدن، برام یکی از سخت‌ترین کارهاست.

عزیزانم، هیچ آدمی تغییر نمی‌کنه. نهایتاً بتونه یه مدت فیلم بازی کنه و ادای تغییر کردن دربیاره براتون.

به آدمایی که جاشون رو تو این دنیا پیدا کردن حسودیم میشه.

هیچی مثل زمان، نمیتونه ارزش شما رو به آدم ها ثابت کنه.

«من کمی دیر رسیدم، و تو کمی زود ناامید شده بودی.»

اگر کارما حقیقت داشته باشه دهن من سرویسه

از رفتنت ناراحت نشدم، از این ناراحت شدم که موقع رفتنت زخمی از جنگِ برای من رو تنت نبود، کاش نجنگیده نمی‌باختی منو!

- پس دوست‌هایمان چه؟ + ازدواج آنها را از شما خواهد گرفت.

پشت سینک وایسادی داری ظرف می‌شوری و اسکاچ رو می‌کشی توی ظرف‌ها و به کف کردن‌شون نگاه می‌کنی یهو یه فکری میاد مثل زهر پخش میشه توی کل وجودت از کار می‌افتی. انگار فیلمه و تو هم لیلا حاتمی‌ای چیزی هستی

ی واقعیتی ازت بگم؟ تو الان دلتنگی!

حس میکنم برا بزرگسال شدن هنوز آماده نبودم، خیلی زود و یهویی شد و الان اصلا حوصله‌شو ندارم.

حرف زدن مشکلی‌رو حل نمی‌کنه. خودش می‌شه یه مشکل دیگه.

هر وقت خیلی غمگین و خالی میشم به خودم میگم همه چی رو میشه تغییر داد الا مرگ، الا آدمی که از توی عکس‌ها رفته، آدمی که صداش از توی خونه رفته، از صدای خنده‌هاش یه خاطره محوی مونده.

اگر برای تو خیری داشت میماند.

چیزی که راجبم شنیدی دروغه، من بدتر از این حرفام

اگه واقعا نجات دهنده در آیینه‌س که بگا رفتیم

منو دوستام جا نمیشیم توی بنزو برا همین میریم ایستگاه با مترو مترو مترو

‏اشك عزيزم، ‏وقتی موضوع جديه و من دارم به شدت بحث ميكنم و عصبانی ام و حق با منه و بايد محكم باشم گوله گوله نريز. نريز جاكش. ‏ميرينی به همه چی.