Moon🌙

گاهی اوقات خیلی یهویی دلتنگ شخصیت‌های کتاب‌ها میشم، درحال حاضر خیلی شدید دلتنگِ حُسینام. دوست دارم برم کتاب رو باز کنم بشینم در جوار جناب عباس معروفی و با حُسینا‌ی دوست داشتنی خوش‌وبش کنم. برم میون‌شون. سالی که بلوا شد :)🌠

گاهی اوقات خیلی یهویی دلتنگ شخصیت‌های کتاب‌ها میشم، درحال حاضر خیلی شدید دلتنگِ حُسینام. دوست دارم برم کتاب رو باز کنم بشینم در جوار جناب عباس معروفی و با حُسینا‌ی دوست داشتنی خوش‌وبش کنم. برم میون‌شون. سالی که بلوا شد :)

🫀🦸🏻‍♂

تو این هوای بارونیِ تهرون دور دورِ ماشین و قهوه می‌چسبه، نه خوابگاه و دل‌گرفتگی بسیار.

دقیقا همینطوره که جناب لیوای می‌فرمایند.

من میتونم ساعت ها به حرفات گوش بدم و متوجه آدم ها و‌رفت و آمد ها نشم، میتونم بعد ها ساعت ها فکر‌کنم به گفت و گویی که شکل گرفته و برم به ته عمق برسم جایی که همیشه محتاج بودم، کسی باشه که در اوج زیبایی از سطح اقیانوس فراتر رفت و رسید به عمق و خندید. و بله ما بازهم در مکالماتمون به توافق رسیدم . لحظاتی هست که دلم پایانش رو نمیخواد ، کاش میتونستم عقربه های ساعت، چرخش زمین به دور خودش رو متوقف کنم و جهان ثابت میشد تا بتونم بیشتر از وجودت به عمق زیبایی ها و فکر برسم.

من تورو با همه‌ی وجود خواسته‌ام؛ با صدای بلند دوستت داشتم، اصلاً نصف‌ونیمه دوست داشتن یعنی چی؟ معنی نداره.

:)

زندگی سخته ولی قهوه هست.

از مزایای دانشگاه نشر چشمه‌ست.