ری‌را

شجاعت رنج کشیدن.

‏یکی از بزرگترین‌ درس‌هایی که فیلم و کتاب‌های خوب بهم یاد دادن اینه که، یک پایان غم‌انگیز لزوما یک پایان بد نیست، حتی بعضی وقت‌ها یک شاهکاره.

‏یکی از بزرگترین‌ درس‌های که فیلم و کتاب‌های خوب بهم یاد دادن اینه که، یک پایان غم‌انگیز لزوما یک پایان بد نیست؛ حتی بعضی وقت‌ها یک شاهکاره.

‏تا آدما از احساسات شون خیلی واضح صحبت نکردند، هیچ قصه‌ای توی سرمون نسازیم.

همچنان به زندگی ادامه می‌دهم؛ اما آوای قلبم، به زیبایی روزهای گذشته نیست.

🤍

از سیزده به در خوشم نمیاد. شلوغ و شلخته و کدره و حس خداحافظی میده.

تهش مى‌رسيم به حرف نزار قبانى: «هركس به اندازه‌ای كه دوستت دارد تورا می‌بیند، تلاش بيهوده نكن.»

تهش مى رسيم به حرف نزار قبانى: «هركس به اندازه‌ای كه دوستت دارد تورا مى بیند، تلاش بيهوده نكن.»

فهمیدم بسیاری از حرف‌ها را دیگر هرگز با کسی به نجوا نخواهم‌گفت. فهمیدم بسیاری چیزها را دیگر تجربه نخواهم‌کرد. و فهمیدم دنیا دیگر هرگز مثل قبل نخواهدشد. و تمام این‌ها را پذیرفتم، گرچه درد دارد. انسان بهتر است به درد عادت کند تا این‌که به امیدی واهی بیاویزد. •حمید سلیمی

تن، پُر از خاطراتی‌ست که حتی اگر ذهن فراموش کند، او هرگز رها نمی‌کند. تروماها در تار و پود تن رسوب می‌کنند، در خمیدگی شانه‌ها، سنگینی نفس‌ها و… شاید واژه «بهبودی» برای تروما دقیق نباشد؛ چرا که حتی اگر ترمیم شوند، در حافظه‌ی تن حک می‌مانند، مثل ردپای عمیقی که هیچ بارانی نمی‌شوید.

بنده مبتلا به «دیس تایمیا» هستم.

تلخ بود.