My Life

آره ، می‌دونم ، قبول کردم ، باشه ، بسه دیگه اینقدر نگو .. آره می‌دونم کلی مشکل دارم می‌دونم کامل نبودم برات نه برای تو برای هیچکس هیچوقت نبودم هیچوقت ولی واقعا تقصیر من نبود کفش منو نپوشیدی ببینی من کجا ها قدم زدم چیا سرم اومد چقدر تحقیر شدم چقدر سرکوفت خوردم چقدر نزاشتن بچگی کنم چقدر بهم توهین شد چقدر تنهایی گریه کردم و با وجود همه اینا بلد نبودم از خودم دفاع کنم و تنها بودم حالا هم حق با توئه نمیشه ، نمیشه یهو بار دوش سنگینم رو بندازم رو تو و به تو تکیه کنم نمیشه در عزای تمام کسایی که نداشتم بخوام تو برام بمونی و داشته باشمت باشه داد نزن تو قبل اینکه به کنار گذاشتن من فکر هم بکنی من بهش فکر میکردم چون همیشه گذاشتنم کنار چون هیچوقت انتخاب اول کسی نبودم من خودم همه ایراد هامو می‌دونم قبولشون کردم بهشون افتخار نمیکنما نه اتفاقا همیشه سعی میکنم خودمو درست کنم و بهتر شم تازه تو الان منو داری میبینی که اون زخمای عمیقم زخمش بسته شده تو فقط داری بخیه هامو میبینی ببین من دارم خودمو درست میکنم نمی‌دونم چقدر طول بکشه شاید کل عمرم نمی‌گم بهم وقت بده تا بشم اونی که تو میخوای نه تو هم حق داری تو هم یه بار بدنیا اومدی یه بار قراره زندگی کنی حق داری با کسی باشی که دوستش داری فقط اینقدر یادم ننداز چقدر فاصله دارم با اونی که باید می‌بودم و الان نیستم من تو جنگ با زندگی همیشه تنها بودم تنها جنگیدن سخته شاید همیشه مستحق شکستم برو دلبر قشنگم قلبم همیشه مال تو میمونه من هم یه روز از تموم زخمای رو تنم راحت میشم حالا یا اون روز رو میبینم یا فقط حس میکنم که دیگه دردی ندارم امیدوارم اون روز هم مثل الان دوستم نداشته باشی . -کاف.

خسته شدم . …. بعد سکوت طولانیش متوجه تعجبش شدم، توقع شنیدن این حرفو نداشتی ازم ، نه؟ ” اخه حقم داریا چون من همیشه دردامو تنهایی به دوش‌کشیدم… هیجوقت تکیه ای برای استراحتم نداشتم.. ولی الان پاییزه؛ میدونی یعنی غم داره ، تاریکه . بیشتر از هروقتِ دیگه ای احساسِ تنهایی داره بهم غلبه میکنه، ولی … ولی اگه تو بودی پیشم تنها نبودم ؛ تو واسه من همچیز بودی.. خانوادم، رفیق صمیمیم، پارتنر، دوست.. ولی خب تو دلت هوای رفتن کرد . من که همه جوره بودم واست.. هرکاریم میکردی میگفتم عیبی نداره ، چون تویی ؛ البته.. اشتباهم همینجا بودا ، که فکر میکردم فرق داری.. ولشکن ما همه این حرفارو زدیم قبلا . بنظرت خدا مارو میبینه؟ -نمیدونم . ممکنه دیگه نشینیم پیش همدیگه رو پلِ هوایی.. ممکنه آخرین شیرکاکائومونو باهم بخوریم.. سرم و که چرخوندم نبود؛ بازم فکرش مثل یه غول بزرگ شده بود و بودنش و حس کرده بودم.. چشامو بستم و به چیزای دیگه فکر کردم، ولی .. چرا دیگه ذهنم خوشحالی و حس نمیکرد ؟ چرا همش‌غم تو تصویر بود ؟ دیگه دلم خوش نبود، دیگه با کوچیک ترین چیزا خوشحال نمیشدم، روح این بچه رو کشته بودن ؛ سرمو بلند کردم و به آسمون نگاه کردم ، اخه از بچگی‌ فکر میکردم خدا اون بالا تو ابراس .. بارون شدید تر شده بود و اشکای منم کل صورتم و پوشونده بودن . تو کل زندگیم این آستین لباسام بود که اشکامو پاک کرده بودن ؛ از خدا چیزی زیادی نمیخواستم ، یه خونه با آدمای عادی که بهش میگن پدر و مادر .. یه زندگی عادی ولی بدون بحث و دعوای عادی شده . . . اصا شاید باید همین الان بپرم و همچی و تموم کنم . پری

وقتی تو مستی با بک گراند گوشیت حرف زدی میفهمی معنی دلتنگی رو

اینجا پر است از دست‌هایی که خسته نمی‌شوند از نگه داشتنِ نقاب. - فریدون فرخزاد

همیشه‌ سرد‌ترین‌ جمله‌ها‌ از‌ گرم‌ ترین‌ آدمای‌ زندگی شنیده ‌میشن .

😍 بهترین سورپرایز برای رابطه لانگ دیستنس

⭕️ اشتباه بزرگ ما این بوده که:

برای یه آدم 1 ثانیه‌ای که باید در حد یه سلام علیک ازش رد بشیم، 1 دقیقه وقت گذاشتیم و باهاش گپ زدیم با یه آدم 1 دقیقه‌ای که باید یه چاق‌سلامتی بکنیم و ازش بگذریم، 1 ساعت وقت گذاشتیم و صحبت عمیق کردیم با یه آدم 1 ساعته که در هم هم‌صحبتی خوبه، 1 روز وقت گذاشتیم و بیرون رفتیم یه آدم 1 روزه‌ای که صرفاً برای بیرون‌رفتن و مسافرت خوبه رو اوردیم توو دایره امن زندگی‌مون تا 1 عمر باهاش زندگی کنیم

❤️ از ماست که بر ماست! 🧠🌱 @LearnoMind_com

🔴 ضرورت: کارهایی که هم مهم هستند و هم باید فوراً انجام شوند. مثل سر کار رفتن یا رفتن به دندان‌پزشکی موقع دوندون‌درد 🟢 ذکاوت: کارهایی که مهم هستند اما نیازی به انجام فوری ندارند. مثل مطالعه کردن یا ورزش کردن 🔘 بطالت: کارهایی که فوری هستند اما اهمیت زیادی ندارند. مثل دیدن برنامه زنده تلویزیونی ⚫️ حماقت: کارهایی که نه فوری هستند و نه اهمیت زیادی دارند. مثلاً چک کردن شبکه‌های اجتماعی.

⚠️ اما اکثر افراد بیشتر در ناحیه بطالت و حماقت به سر می‌برند ✅ افراد موفق و هوشمند بیشتر در ناحیه ضرورت و ذکاوت هستند

 🧠🌱 @LearnoMind_com