1 077
Subscribers
No data24 hours
+17 days
+130 days
Posts Archive
1 077
میخواهم زیرزمینی به اندازه این جهان حفر کنم
پناهگاهی؛
تا یک ساعت هم که شده
من و تو و جهان دلخواهِمان
و آن تکه ابری که از آسمان برایت چیدم
در پناه هم باشیم...
نا به هنگام
جهان که خالی شد
شاید خدا هم از آن بالا به زیر زمین ما پناه آورد.
#instrumental
-| @MelomaniacTM |-
1 077
Repost from -| MelomaniaC |-
آنجلوپولوس در سال ۲۰۰۴ اثری باشکوه با درون مایهای نوستالژیک به نام دشت گریان را کارگردانی کرد. این فیلم از حیث درون مایه و قدرت کارگردانی در چنان مرتبهای به سر میبرد که آنجلوپلوس عنوان تریلوژی یا سهگانه را بر آن نهاد، چراکه معتقد بود که اثرش ساختهای است که در آن واحد در بردارنده هر سه عنصر یک سهگانه یعنی فاجعه، تهوع و تحول است. دشت گریان دورنمایی از سی سال تاریخ سرزمین یونان است که آنجلوپلوس به شکلی سمبلیک آنرا در قالب زندگی دخترکی بینوا و درمانده به نام النی آورده است.
علفزار گریان که از همان عنوان شاعرانهاش، آب را اشک طبیعت میداند، علاقهٔ بصری آنگلوپولوس به کرانه، سطح و افقِ رود و دریا را در اوج نشان میدهد (میگویند در یونان کافی است، از هر طرفی، یک ساعت سفر کنید تا به آب برسید). آب و تلاقیِ جادوئیاش با آسمان است که قابهائی از وصل و جدائی عشاق، تور عروسی گیرکرده به یک شاخه، ردیف نوازندگان، محو شدن یک دهکده و یک شیوهٔ زندگی، سربازی جان داده و مادری به بنبست رسیده، را بههم پیوند میزند
🎬 The weeping meadow (2004)
#cinema
| @MelomaniacTM |
1 077
And I know that you love me
You don't need to remind me
I should put it all behind me, shouldn't I?
But I see her in the back of my mind
All the time
Like a fever, like I'm burning alive
Like a sign
| @MelomaniacTM |
1 077
Dreamers
They never learn
They never learn
Beyond the point
Of no return
Of no return
Then it's too late
The damage is done
The damage is done
This goes
Beyond me
Beyond you
A white room
By a window
Where the sun comes
Through
We are
Just happy to serve
Just happy to serve
You
1 077
There was a time to be right, but that time has gone away
There was someone i called me, but he has gone away
