Умеди Нав

Беҳтарин, хондани ҳар як чунин ҷавобҳо инсонро хело хушҳол мекунад. Агар инсон фарқи фикри баду нек, яъне фикри зебо карданро донад, ҳеҷ гоҳ дар зиндаги дар намонад.

Бале хама чиз аз фикр огоз меёбад. Фикри мо табдил ба вокеят мешавад ва амалхои мо хаётамонро дигаргун мекунад. Пас бояд фикрамонро зебо кунем, то зиндагиамон зебо шавад!

Шумо ҳеҷ гоҳ дер накардед,ва ҳоло ҳам вақт ҳаст,агар мақсад бошад.

Ман мехонам фигр мекунам дер карда истодаам аммо як фигр дорам ҳаёти чи гуна интихоб кунам то дубора хато дар ҳаётам нашавад

Шумо дар бораи ин гуфтаҳо чи фикру андешаҳо доред?

Аз ҳамма бадтарин хислати одами, аз ҳаёт нолидан ва аз зиндаги норози будан. Роҳҳояш бисёр барои зиндагии ширин ва орому бароҳат расидан. Роҳи асосиаш ба Меҳри Аллоҳ пайваст шудан, ва фикри дуруст кардан, ҳамеша хурсанд будан. Ин се амал на ҳамин оламамонро дигар мекунад, балки ҳар ду оламамонро обод мекунад.

Ин чор сухан, маънои хело калон дорад. Ҳамма чиз аз фикр вобастаги дорад. Агар оддӣ карда фаҳмонем; Дар гузашта мо бо чи хел фикр будем, имруз мо бо ҳамон зиндаги дорем. Имруз мо чи фикр дорем, дар оянда ба ҳамон муносиб зиндаги мекунем. Яъне фикрҳои мо барандаи ҳаёт аст. Агар чунин бошад, мо ҳар лаззат метавонем, фикри хуб кунем, фикри оянда сози кунем. Чи хел? Савол ба шумо омаданаш мумкин. Шумо айни ҳол ба кори сиёҳ ҳастед, ё ба маъоши ночиз кор мекунед, ё умуман омад надоред,ё ҳамма чиз доред, пасандозҳо доред, танҳо ба орзуятон нарасида истодаед. Ба фикр ва фикррони ин дахл надорад. Шумо барои худ 5 дақиқа вақт ҷудо кунед, ва фикр кунед, ки шумо чи хел зиндаги кардан мехоҳед,ки шудан мехоҳед, ва чи гуна будан мехоҳед. Фикратонро бо тасаввур пурра бинед, ва ҳис кунед, ки шумо ба чунин зиндаги лоиқ ҳастед. Агар инсон ба худ лоиқ бинад, ҳатман чунин зиндагиро мебинад. Агар шумо бо фикр кардан мешудаастми? Бовари надоред, бо чунин зиндаги якранг ҳаётатонро давом медихед. Ман аз таҷрибаи худам, ва аз таҷрибаи чандин шогирдонам дида баромадам.Дар ҳақиқат одамҳои муваффақ бо чунин тарз ҳаёти худро дигар карданд. Ба фикри мо чи қа дар тавонои ҳаст, мо чени ҳамон зиндагиро бардошт дорем.

Фикри дирузаи мо Ҳаёти имрузаи мо Фикри имрузаи мо Ҳаёти ояндаи мо

Ассалом алейкум Дустон ва ҳамватанони азиз. Рузатон ба хайр ва пурбаракат бошад. Аллоҳи меҳрубон ҳамеша қалбатонро пур нур созад.

Ассалом алейкум Дустон ва ҳамватанони азиз. Рузи Саъиди Ҷумъа муборак ба ҳаммагон. Аллоҳи меҳрубон, дар ин рузи Саъид ҳаммаи бандагонашро ба худ азиз кунад. Ба шумоён хурсандиҳои бепоён ва пешравии бардавом мехоҳам дустон.

Сири ҳаёти ширин айнан дар ҳаминҷо мешавад. Ҳамон вақте ки инсон дар қалбаш Меҳри асосиро ҳис кард, ва сидқан меҳри покро дастрас карда тавонист, ҳаёт ширинии худро ҳадя мекунад. Ба қалби мо ё нафрат, ё Меҳр бояд ҷо шавад. Ҳарду ҳеҷ гоҳ ҷой шуда наметавонад. Интихоби ин ҳарду ба худи мо вобаста аст. Мо хоҳем бо нафрат, ва қалби нотинҷ умри кутоҳи ширини худро хор мекунем. Хоҳем бо Меҳр, бо муҳаббат ҳаёти ширини худро боз ширинтар мекунем

Устод насам деле рост гуфтед ҳо мегем дуст медорем Аллоҳро дуст медорем сидқан аммо падару модар хоҳару бародар инҳоро дуст медорем неки чаро намефаҳмам нисбаташон меҳр кам аст Бахудо намефаҳмам

Ассалому алейкум, ширинии хаёт бо аслияти худ зиндаги кардан, яъне Аллох моро чихел офарид, мукаммал, бо калби соф, хушбахт ва гайрахо. Бо хислатхои шайтони зиндаги накардан. Аллох моро ба кадом миссия офарид ёфтан ва бо максад зиндаги кардан.

Устод ширинии ҳаёт бисёр аст аммо ман фаҳмонда наметавонам фигр мекунам ҷавоби гапатон як китоб мешавад

Ин навистаҳоро такрор ба такрор хонед ва диққат бикунед мефаҳмед ки гап дар борай чи меравад.

Асалом рузатон ба хайру шоди бошад устоди гиромикадр аз шумо минатдор Ман шукргузори мекунам

Агар шумо дар қалбатон ягон шахсро дуст намедоред, ҳоло шумо маънои ҳаёти ширин ро надидаед.