Умеди Нав

АСАЛОМУ АЛЕКУМ УСТОД ЗИНДА САРБАЛАНД БОШЕД БО ИН СУХАНХОИ ХУБАТОН АЛЛОХ ШУМОРО ДАР ДУНЕ ВА ОХИРАТАТРО ОБОД КУНАД ОМИН ОМИН

Сабаби чарх задан, дар давраи пеш бо Мантра хони ин як намуд роҳе аст, ки бо ин усул ба Офаридгор ҳиссиёт пайдо мекунанд. Ҳоло ин усул ба мо мисли медитатция аст, ки инсонҳо фикри худро якҷо ҷамъ мекунанд, ва ҳиссиёти худро гуш мекунанд. Ҳар инсон ба ҳар кор ҳиссиёт дорад. Ва онро оссон ҳис карда метавонад. Лекин!!! Айнан ба ин роҳ на ҳар кас ҳиссиёт пайдо карда метавонад. Дар ҳамин замони мо хело кам дар кам аст. Мумкин аз 100% пурра 1 % инсонҳо бошанд. Масалан: Мо шукрона мекунем, бо забон. Агар ҳиссиёт бошад сидқан шукрона карда метавонем. Барои ба чунин ҳолатҳо дастрас шудан Илми бузург доштан лозим.

Бехтарин аз малумоти фойдоовар минатдор ман устод савол доштам хамин видео ро тамошо кардам сабаби чарх задан ин чи Мано дорад ин чархзадан дар Чалолиддин Руми низ дида мешавад лекин манояшро мегуфтед

Ҳамон Илмро гиред, ки дар амал карданаш оҷиз набошед. Ҳамон Илм илм аст, ки қалби инсонро хотирҷамъ карда тавонад. Сарчашмаи ҳаммаи Илмҳо аз китоби муқаддаси Қуръон сар мешавад, ва ба тамоми роҳҳо, бемориҳо,мушкилиҳо, тиҷорату пешравиҳо равшани дода метавонад.

Бузургии Илмро танҳо Худованд медонад. Ҳар яки мо Илмро мешунавем, медонем, лекин эътимод (бовари) надорем.

Вақте кормандон машғули таомхӯри буданд, ӯ аз онҳо хост, то биёянд ва интихоби худро бигиранд. Аввал, посбон омад. Марди бой ба посбон гуфт: Бе дудилагӣ интихоб кун? Посбон гуфт: - Ман мехоҳам Қуръонро интихоб кунам, аммо хонданро намедонам, аз ин нуқта, ман пулро интихоб мекунам. Баъд деҳқоне, ки барои ӯ кор мекард, наздаш омад, марди бой пурсид: - Интихоб кун? Деҳқон гуфт: - Зани ман сахт бемор аст ва барои шифо ба пул ниёз дорам, аз ин сабаб ман Қуръонро интихоб карда наметавонам, аммо ман пулро хоҳам гирифт! Баъд аз ин қассоби даргоҳи қаср омад. Марди сарватманд пурсид: - Аз байни ин ҳар ду кадомеро интихоб мекунӣ? Қассоб гуфт: - Ман хонданро дӯст медорам, аммо вақте кор мекунам, вақт барои хондан намемонад, ҳоло ба ман пул лозим аст, аз ин рӯ пулро интихоб мекунам... Ҳамин тавр як - як кормандон меомаданд ва бо баҳонае пулро мегирифтанд. Охирон нафар ба он кӯдак расид, ки дар хонаи бой ба кормандони ошпазхона кӯмак мерасонид. Марди бой дид, ки кӯдак хеле заиф аст ва ба худ гуфт, албатта пулро интихоб мекунад, бо садои ором мард пурсид: - Хуб фикр мекунам, Шумо низ пулро интихоб мекунед, зеро ба он зарурат доред, пойафзол мехаред, бо ҳамроҳи модари худ мурғи бирён хӯрдан мехоҳед, ҳоҷатҳоятонро мебароред. Кӯдак бо оромӣ ва бо эҳсоси ба худ хосе ҷавоб дод: - Барои пойафзоли нав харидан ё харидани мурғ барои хӯрокхӯрӣ бо модарам эҳтиёҷ дорем, аммо ман Қуръонро интихоб мекунам, зеро модарам хонданро дӯст медорад, модарам мегӯяд: вуҷуди китоби Қуръон дар хона аз доштани тилло хуштар аст. Ӯ Қуръонро гирифт ва ба хона овард. Модари кӯдак китоби Қуръонро баъд аз бӯсидан боз намуд ва дар сафҳаи аввал лифофаеро ёфт, ҳангоме лифофаро боз намуд, номгӯи маблағҳо дар бонкҳои ҷаҳон оварда шуда буд. Модар сафҳаи дуюмро боз намуд, ки дар он марди сарватманд меросхӯри худро мехоҳад. Дар мактуб навишта шуда буд: Ҳар шахсе дар бораи Худо фикр мекунад, рӯҳафтода намешавад. Ин китоби Қуръон ба дасти ҳар касе мерасад, ӯ пас аз ман меросхӯри ман аст...

Марди хеле доранда ба танҳоӣ зиндагӣ мекард. Аммо коргари бисёре дошт. Рӯзе ҳама кормандон хӯроки нисфирӯзӣ мехӯрданд, марди бой хост имтиҳоне кунад. Китоби Қуръон ва дар бараш пуле гузошт. Ҳамин тавр китоби Қуръон ва пул дар бари ҳам гузоштан гирифт. Давомаш дар поён: 👇👇👇

Марди хеле доранда ба танҳоӣ зиндагӣ мекард. Аммо коргари бисёре дошт. Рӯзе ҳама кормандон хӯроки нисфирӯзӣ мехӯрданд, марди бой хост имтиҳоне кунад. Китоби Қуръон ва дар бараш пуле гузошт. Ҳамин тавр китоби Қуръон ва пул дар бари ҳам гузоштан гирифт. Давомаш дар поён: 👇👇👇

Вақте кормандон машғули таомхӯри буданд, ӯ аз онҳо хост, то биёянд ва интихоби худро бигиранд. Аввал, посбон омад. Марди бой ба посбон гуфт: Бе дудилагӣ интихоб кун? Посбон гуфт: - Ман мехоҳам Қуръонро интихоб кунам, аммо хонданро намедонам, аз ин нуқта, ман пулро интихоб мекунам. Баъд деҳқоне, ки барои ӯ кор мекард, наздаш омад, марди бой пурсид: - Интихоб кун? Деҳқон гуфт: - Зани ман сахт бемор аст ва барои шифо ба пул ниёз дорам, аз ин сабаб ман Қуръонро интихоб карда наметавонам, аммо ман пулро хоҳам гирифт! Баъд аз ин қассоби даргоҳи қаср омад. Марди сарватманд пурсид: - Аз байни ин ҳар ду кадомеро интихоб мекунӣ? Қассоб гуфт: - Ман хонданро дӯст медорам, аммо вақте кор мекунам, вақт барои хондан намемонад, ҳоло ба ман пул лозим аст, аз ин рӯ пулро интихоб мекунам... Ҳамин тавр як - як кормандон меомаданд ва бо баҳонае пулро мегирифтанд. Охирон нафар ба он кӯдак расид, ки дар хонаи бой ба кормандони ошпазхона кӯмак мерасонид. Марди бой дид, ки кӯдак хеле заиф аст ва ба худ гуфт, албатта пулро интихоб мекунад, бо садои ором мард пурсид: - Хуб фикр мекунам, Шумо низ пулро интихоб мекунед, зеро ба он зарурат доред, пойафзол мехаред, бо ҳамроҳи модари худ мурғи бирён хӯрдан мехоҳед, ҳоҷатҳоятонро мебароред. Кӯдак бо оромӣ ва бо эҳсоси ба худ хосе ҷавоб дод: - Барои пойафзоли нав харидан ё харидани мурғ барои хӯрокхӯрӣ бо модарам эҳтиёҷ дорем, аммо ман Қуръонро интихоб мекунам, зеро модарам хонданро дӯст медорад, модарам мегӯяд: вуҷуди китоби Қуръон дар хона аз доштани тилло хуштар аст. Ӯ Қуръонро гирифт ва ба хона овард. Модари кӯдак китоби Қуръонро баъд аз бӯсидан боз намуд ва дар сафҳаи аввал лифофаеро ёфт, ҳангоме лифофаро боз намуд, номгӯи маблағҳо дар бонкҳои ҷаҳон оварда шуда буд. Модар сафҳаи дуюмро боз намуд, ки дар он марди сарватманд меросхӯри худро мехоҳад. Дар мактуб навишта шуда буд: Ҳар шахсе дар бораи Худо фикр мекунад, рӯҳафтода намешавад. Ин китоби Қуръон ба дасти ҳар касе мерасад, ӯ пас аз ман меросхӯри ман аст...

Илм барои мо чи дода метавонад?

Рузатон ба хайр ва қалбатон пурнур бошад, дустон ва ҳамватанони азиз. Ба ҳар яки шумо саломати ва пешравӣ мехоҳам азизон.

Комилан дуруст гуфтед бародар. Хеле чизҳоро фаҳмидем ва дар зиндагӣ амалӣ мекунем, чизе,ки нафаҳмидем савол додем ва ҷавоб ҳам гирифтем. Худо аз шумо рози бошад устоди азиз.

Беҳтарин хоб. Маънои ин хоб худаш равшан аст. Оббозӣ кардан ин худ як пок будан аст. Субҳона кардан, инҳам хурсанди, яъне як илми нав ба худ гирифтан. Дар саволи намедонам... Боз баъди бедор шудан шунидан аз худ, намедонам, ки дар ҳақиқат намедонед,ки чи гуна пок шавед. Боз таъбири хобатон аз мо дида ба Худованд равшантар. Иншо Аллоҳ хоби нек.

Устод Ду рӯз пеш шумо дар хобам даромада будед, субҳи барвакт дар лаби дарё обози кардем ва баъдан рафта субҳона кардем. Дар ҳамин ҳол шумо ба ман чи савол додед, ёд надорам, вале ман надонистам, намедонам гуфтам, ҳамин намедонам гуфтанам маро аз хоб бедор кард чунки ин ҷавоби намедонамамро дар баробари бедор шудан шунидам. Ин чи маъно ё таъбир дошта бошад?

Ташаккур Қурбонназар. Шогирди беҳтарин. Хело хурсандам аз шумо,ва аз он нафароне ки ин Илмро дастрас карда тавонистед. Фаҳмиши ҳар якеи шумо нисбат ба ин Илм равшан шуда истодааст. Ба ҳаммаи шумоён пешрави ва дар ҳаёту зиндаги муваффақият орзу мекунам. Аллоҳи меҳрубон боз ҳам илматонро равшантар созад.