دلْ‌فینیوم 💌

عزیزم باید بگم که نه تنها نوبت تو نمی‌شود که همچنان از چیزی که بود وضع بدتر می‌شود :)))

صبح‌ت بخیر ای آرزوی دورم ✨

زخمی که تو سینه کاشتی :))))

آره باید اعتراف کنم تو هر چیزی کرک و پرم ریخت عزیز قلبم ... اینجای زندگی رو فکر میکردم تو مشتم گرفته باشم، ولی زندگی منو تو مشت گرفت ...

میگه که به من فرصت بده برگردم از من، به تو برگردم و یار تو باشم ... 🪷

شب 🍊

هر کافه‌ای میری یکی یه ذره کرم ساخته ریخته توی ظرف نشسته یه گوشه به قیمت خون باباش میفروشه ... جمع کنید بابا :)))

در باورهای قدیمی، می‌گفتن اگر آدم اون شب آرزوش رو فقط برای خودش نگه داره و با کسی به زبون نیاره، احتمال برآورده‌شدنش بیشتره؛ چون آرزو وقتی «ساکت» می‌مونه، خالص‌تره و از حسادت و انرژی بیرونی دور می‌مونه. برای همین خیلی‌ها آرزوهاشون رو می‌نوشتن، تا می‌کردن و جایی پنهان می‌ذاشتن

از تغییرات سی سالگی همین که دیگه پیاز رو‌با دستکش خورد نمیکنم، برنج آبکش دون مثل اکبر چلویی درمیارم، ته دیگ رو هم که دیگه نگم براتون :))) چه فایده ولی نبودی که ببینی:)

تصمیم به زندگی بدون قلب :))

ناراحتم ؟! بله خیلی ناراحتم ... در جهان احساساتی رو تجربه میکنم که حقم نیست ...

از اینجای ارتباطم با آدما اینجوریه که یه قدم بیای یه قدم میام :) دیگه تموم شد اون داستان صد قدم و این حرفا 🙂‍↔️