روان‌کاوی زندگی روزمره

بیشتر انقلاب‌ها با اعتراضات محدودی مانند تقاضای نان از سوی زنان خانه‌دار، درخواست آزادی بیان از سوی روشنفکران، یا طغیان جوانان ضد پلیس به‌دلیل کشتن یک جوان «آغاز» می‌شوند؛ اما شمار کمی از اعتراضات، ولو گسترده، ممکن است به یک خیزش انقلابی بینجامند. در ایران در سال ۲۰۱۷-۲۰۱۸ ده‌ها هزار کارگر، دانشجو، کشاورز، تهی‌دستان طبقۀ متوسط، مال‌باختگان، زنان و قشرهای دیگری که موقعیت‌های مشابه داشتند در بیش از ۸۵ شهر به مدت ده روز به خیابان‌ها آمدند و این اعتراضات با مداخلۀ نیروهای انتظامی متوقف شد. بعضی از ناظران، این وقایع را مقدمۀ انقلاب می‌دانستند. اما انقلابی رخ نداد. معترضان، با وجودی که به هم مرتبط بودند و اعتراضاتشان هم‌زمان بود، بیشتر بر مطالباتِ خاص خود متمرکز بودند. بدین ترتیب، کنش آنها کنش جمعیِ افرادی متحد نبود بلکه کنش‌های پیونددهنده با دغدغه‌های موازی بود. ● @freudisalive انقلاب را زیستن آصف بیات شیرین کریمی

دوام کشمکش می‌تواند می‌تواند چیز خوبی باشد. مثل عرصۀ سیاست، در زندگی شخصی‌مان نیز باید حواسمان به کسانی باشد که اصرار دارند «باید هرچه زودتر کاری کرد» یا «هرکاری کنیم بهتر از دست روی دست گذاشتن است» چراکه این نگرش خیلی وقت‌ها به اقداماتی می‌انجامد که نه‌تنها به بیراهه می‌روند، بلکه نامطمئن هستند و به همین دلیل سهل‌انگارانه. ● @freudisalive چرا دو دِل بودن آن‌قدرها هم بد نیست؟ جنیفر چرچ نصراله مرادیانی

آنچه بیش از هر چیز می‌تواند برای جنبش‌های توتالیتر به طور عام و برای کیفیت آوازهٔ رهبرانشان به طور خاص وجه مشخصه باشد، این است که آن‌ها ممکن است با سرعت بهت‌آوری فراموش، و به سادگی بهت‌آوری عوض شوند. آنچه استالین در طول سال‌ها، در نبردهای درون‌حزبی سرسختانه و با دادن بیشترین امتیازات به نام لنین در نهایت موفق شد به دست آورد، جانشینان او کوشیدند بدون قائل شدن هیچ امتیازی برای نام رهبر پیشین خود به دست آورند. ● @freudisalive هانا آرنت توتالیتاریسم: عناصر و خاستگاه های حاکمیت توتالیتر مهدی تدینی

معنای واقعی آزادی، آزادیِ خطا کردن است. چیزی که باید بدانیم و محقق سازیم این است. ● @freudisalive لودویگ فون میزس سیاست اقتصادی محمود صدری

باور به اینکه دولت، مقام پدری دارد و نگهبان همگان است، باورِ دوستداران سوسیالیسم است. ● @freudisalive لودویگ فون میزس سیاست اقتصادی محمود صدری

‌ما می‌توانیم بجنگیم و این دنیا را تغییر دهیم، اما اگر پذیرفته باشیم که خشممان بی‌منطق و زشت و دیوانه‌وار است، هرگز چنین کاری نمی‌کنیم. احساس گناه نسبت به خشم خیلی از ما را سردرگم و مطیع کرده است. زمان نوسازی فرارسیده، باید تفکرمان دربارۀ خشم را از نو بسازیم و حصارهای عاطفی‌ای که احاطه‌مان کرده را عقب‌تر ببریم. برای شروع می‌توانیم به خودمان اجازه دهیم که عصبانی شویم. ● @freudisalive دیدن در تاریکی ماریانا الساندری احسان سنایی اردکانی

در ايـن نظام‌های سلطنتی، فرمانروا فقط به‌خاطر اتباع خويش زندگی می‌كند و زندگی او تنها تـا آنجا ارزش دارد كه تكاليف مربوط به مقام خود را انجام می‌دهد و گردش امور طبيعت را به سود امت خويش تنظيم می‌كند. از لحظه‌ای كه از اجرای تكاليف خود غفلت می‌ورزد يا از آن سرباز می‌زند. توجه، اخلاص و احترام مذهبی كه وی از آنها به اعـلا درجه برخوردار اسـت، جای خود را به نفرت و تحقير می‌دهد. ● @freudisalive زیگموند فروید توتم و تابو

خاک بر سر آن خاکسار که خدمت پادشاهان کند که با ایشان وفا و حرمت و رحمت نیست. ● @freudisalive منسوب به تاریخ بیهقی

حکومت‌ها به موضوع خشونت برخوردی دوگانه دارند: از مخالفان می‌خواهند که انسان‌هایی متمدن و صادق باشند و دست به خشونت نزنند. اما بی‌درنگ می‌افزایند که چون رفتار همهٔ مردم متمدنانه و صادقانه نیست، پس تا اطلاع ثانوی چاره‌ای جز توسل به خشونت وجود ندارد و نام آن را باید اِعمال اقتدارِ قانونی گذاشت، نه چیز دیگر. در چشم معترضان، این نحوه استدلال جز سفسطه‌ای به منظور حفظ انحصار دولت بر استفاده از ابزار خشونت نیست. ● @freudisalive سابینه فون دیرکه مبارزه علیه وضع موجود محمد قائد

در شگفت بودیم که جنگ کجاست و چه چیزی آن را این‌همه شرربار می‌کند. حالا می‌فهمیم که جنگ کجاست؛ جنگ در درون ماست. برای خیلی‌ها، جنگ هول و هراس است. نیاز به یک انتخاب، انتخابی که مجبورشان می‌کند بروند اما در دل برای آن‌که آن‌قدر شجاع نبوده‌اند که در خانه بمانند احساس تحقیر می‌کنند، یا انتخابی که باعث می‌شود در خانه بمانند اما حسرت بخورند که نمی‌توانند در راهی که دیگران برای مردن انتخاب کرده‌اند سهیم شوند. جنگ این‌جاست، جنگ واقعاً این‌جاست، و ما در آسمان آبی و بی‌اعتنای دنیا به دنبالش می‌گشتیم. جنگ در همین تنهایی مبارزها و نامبارزهاست، در این نومیدی خوارکننده‌ای که همه احساسش می‌کنیم، در این پستی‌ای که حس می‌کنیم همراه با گذشت روزها بر چهره‌مان می‌روید. دوران حکمرانی ددان آغاز شده است. ● @freudisalive آلبر کامو، یادداشت‌ها، دفتر سوم ۷ سپتامبر ۱۹۳۹

فروید بر آن بود که «پسر نیاز به چهره‌ای پدرانه دارد که در چارچوب تعریف‌شده‌اش مقتدر باشد». نظریه او بر این باور است که با حرکت نوزاد به دوران کودکی، رابطهٔ نزدیک مادر و کودک به حد و حدود قاطعی نیاز پیدا می‌کند که به دست پدر _ که عامل برقراری نظم است_ اعمال می‌شود. فروید معتقد بود که اگر کودک دورهٔ ادیپی را تجربه نکند، در نوعی خودمحوری و خودبزرگ‌پنداری باقی خواهد ماند و با محدودیت‌های خود آشنا نخواهد شد. اگر همین نظریه را در مورد جوانانی که جذب گروه‌های تندرو می‌شوند به کار ببندیم، دور نخواهد بود اگر فرض کنیم که آنان از وجود پدر یا چهره‌ای با کارکرد پدرانهٔ محکم بی‌بهره بوده‌اند. آن‌ها از طریق عضویت در چنین گروه‌هایی، در جست‌وجوی پدر قاطع، سخت‌گیر، و محکم برآمده‌امد. @freudisalive گابریل ریفکیند روان‌شناسی افراط‌گرایی سیاسی مهیار علینقی

به‌گفتهٔ هابز چنانچه گزارهٔ «سه زاویهٔ یک مثلث، برابر با دو زاویهٔ قائمه هستند» گزاره‌ای می‌بود که باعث به خطر افتادن حاکمیت یا منافع صاحبان قدرت می‌شد، بدون شک اگر دستشان می‌رسید این آموزه را تکذیب می‌کردند یا تمام کتاب‌های آموزشی هندسه را به آتش می‌کشیدند. @freudisalive هانا آرنت آزادیِ آزاد بودن هاجر خرقانی

دولت باید آنچه را که نمی‌تواند با آن مقابله کند، مجاز بداند. نتیجهٔ ممنوعیت آزادی اندیشه تنها این است «که انسان‌ها بیش‌ازپیش خلاف آنچه می‌اندیشند، سخن خواهند گفت.» و به‌این‌ترتیب «اصل اعتماد از جامعه رخت برخواهد بست و پست‌ترین ریاکاری‌ها و خیانت‌ها رشد خواهند کرد.» @freudisalive هانا آرنت آزادیِ آزاد بودن هاجر خرقانی

فیلسوفی که درصدد مداخله در فضای عمومی است، دیگر نه فیلسوف که سیاست‌مدار است؛ او دیگر تنها در جست‌وجوی حقیقت نیست بلکه به‌دنبال قدرت است. @freudisalive هانا آرنت آزادیِ آزاد بودن هاجر خرقانی

نیاز به خیلی خوب‌بودن و کنارگذاشتن دیدگاه خود بدون ذره‌ای دفاع و پافشاری، به نوعی مرگ درونی منجر می‌شود. نیاز به خیلی‌خوب بودن در روابط ممکن است باعث سال‌ها سوءاستفاده‌ی پنهان شود که با نوعی تحقیر و نادیده‌گرفتن شدن همراه است و بلای جان افراد سربه‌زیر می‌شود. نگرانی مداوم برای رعایت ادب، همدلی و ملایمت ممکن است درنهایت به نادیده‌گرفته‌شدن منجر شود. وقتی کسی صدایمان را نمی‌شنود و با خودمان خلوت کرده‌ایم، باید هنر فراموش‌شده‌ی فریاد زدن را دوباره یاد بگیریم. ما از قبل، فریادها را در سرمان آماده کرده‌ایم. افراد آسیب‌دیده معمولاً تصور می‌کنند که خشم ممکن است همه‌ی چیزهای خوب را نابود کند. به‌علت تربیت دوران کودکی‌شان، آن‌ها فراموش می‌کنند که خشم می‌تواند بذری باشد که چیزی شیرین‌تر و روح‌بخش‌تر از دل آن شکوفا شود. ● @freudisalive از تروما تا التیام مجموعه‌ی مدرسه‌ی زندگی صدرا صمدی دزفولی

سلامت روانْ سازگاری چندانی با سطحی‌نگری ندارد. چون سطحی و کم‌عمق‌ بودنْ همراه است با انکار تعارضات درونی و همچنین انکار مشکلات بیرونی. در این حالت، فرد بیش‌ازحد به انکار متوسل می‌شود چون ایگوی او آن‌قدر قوی نیست که با درد کنار بیاید. درست است که شخصیت‌های عادی و بهنجار هم در برخی مواقع دست به دامن انکار می‌شوند و درواقع انکار بخشی از عملکرد شخصیت عادی است، اما اگر بیش‌ازحد به کار گرفته شود، منجر به کم‌عمقی و سطحی‌نگری می‌شود چون باعث می‌شود فرد بینشی به دنیای درونی‌اش نداشته باشد و درنتیجه، درک درستی از دیگران هم نخواهد داشت. ملانی کلاین در مقالۀ «دربارۀ سلامت روان»

◇ برای حضور در دورۀ متن‌خوانی دو مقالۀ «درباب حس تنهایی» و «دربارۀ سلامت روان» از ملانی کلاین به زبان اصلی همراه با ترجمه و تسهیل‌گری حامد حکیمی به آیدی تلگرامی زیر پیام دهید:

● @freudisalive1 ◇شروع دوره در گروه سه‌شنبه‌ها امروز ساعت ۱۸

هرچه سوپرایگو سخت‌گیرتر باشد احساس تنهایی شدیدتر است چون درخواست‌های سخت‌گیرانه‌اش باعث افزایش اضطراب‌های افسرده‌وار و پارانوئید می‌شود.