artathoughts

Cachés dans les trous de ton divan Et quand tu es seule pendant un instant Embrasse-moi

اینو یبار گذاشتم فکر کنم ولی دلم میخواست دوباره بفرستمش.

میخواستم که با تنهایی خود سر کنم گل خاطراته صحنهارو پر پر کنم رها شم توی دست تقدیر فراموش کنم عشق خوندنو با بودنو فراموش کنم یادمه که یک شب وقتی تو آسمون یه ستاره ی تنها مهمون بود تو کهکشون.

روزایی که بارون میاد واقعا روزای دلباز و قشنگیه.

هر بار که ترانه ای "برایت" سرودم قومم بر من تاختند! که چرا برای میهن شعری نمیسرایی؟ و آیا "زن" چیزی به جز "وطن" است...؟!

این آهنگ >>

باران را میپرستید ؛ باران برایش تداعی‌گر قدرت آسمان بود ؛ آسمانی که با آن بهت و گستردگی باز هم اگر دلش میگرفت میبارید ، بی‌توجه به آسمان بودنش ، بی‌توجه به سقفی که برای مردمانش بود! -سرخپوش

من به تو نگاه میکنم تو به من تو یک لحظه شروع میکنیم به راه رفتن تو یا من؟ کدوممون خسته میشیم زودتر؟ اونجا که دیگه دلیلی نیست آخر راه دورتر میشه دورتر من دستام خسته میشم بهت نگاه میکنم میخوام بگم "میدونی؟" تو چشمات پر از اشک میشه انگار نگفته حرفام رو میخونی.

بعضی وقتا دلم میخواد فقط نگاهت کنم بدون اینکه حتی یک کلمه بگم . فقط صدای سکوت باشه و بتونم توی چشمات غرق بشم.

میترسم از اون لحظه که دیوونه نباشی! هی پست کنم عمر عزیزم در خونت… یک عمر کسی در بزنه خونه نباشی! ایجاد شدی در بدنم مثل یه بحران… بحران شدوم از بوسه‌ ایجاد شونده… پایان غم‌انگیز خودوم منتظرم هست!