آیدا

مرا‌ به‌ پرستش‌ دستانت‌ رساندی؛ آنجا‌ که‌ تنها‌ مرز‌ میان‌ من‌ و‌ تو‌ و رویا‌ بود. @aydayazdani

بهانه ای برای زیستن🌱 @aydayazdani

تنها نگران این بودم که به جستجوی تو در دورترین کوچه‌ی دنیا به خانه‌ات برسم و تو به جستجویم رفته باشی. چه غمبار وقتی نمی‌دانی گم کرده‌ای یا گم شده‌ای... - معین دهاز @aydayazdani

صبح 🌱 @aydayazdani

آدم‌ها همه می‌پندارند که زنده‌اند؛ برای آن‌ها تنها نشانهٔ حیات، بخارِ گرمِ نفس‌هایشان است کسی از کسی نمی‌پرسد آهای فلانی! از خانه دلت چه خبر؟ گرم است؟ چراغش نوری دارد هنوز؟ - شاملو @aydayazdani

یکی از کار‌هایی که ترس از دست دادن با ما می‌کند این است که دائم گوش به زنگِ هر نشانه‌ای از بی‌وفایی هستیم تا قبل از اینکه ترک شویم، ترک کنیم؛ گویی به این شکل می‌خواهیم درد رهاشدگی را کمتر کنیم... @aydayazdani 💔

نورانی‌ترین لحظه‌های زندگی من لحظه‌هایی است که به تماشای دنیا قناعت می‌کنم. این لحظه‌ها از تنهایی و سکوت ساخته شده‌اند..🌱 @aydayazdani

به خودم آمدم انگار تویی در من بود این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود - علیرضا آذر @aydayazdani

به خودم آمدم انگار تویی در من بود این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود _ علیرضا آذر @aydayazdani

«کافه‌های شهر» نام داستانی غم‌انگیز است. داستانی از رؤیا و رقص و ابر، از گمشدگی، از جوانی‌های خالکوبی شده. و ما؛ شکست‌خوردگان این داستانیم. قهرمانانی، ته‌نشین‌شده در قهوه و شهر… @aydayazdani

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد عجب از محبت من که در او اثر ندارد غلط است اینکه گوید بدلی ره است دلرا دل من ز غصه خون شد،دل او خبر ندارد... - وحشی بافقی @aydayazdani

الهی برسد از جانب خدا مصلحت‌هایی که آرزویت بود 🌱 @aydayazdani

خطاب به شما که دلتون گرفته..🩶

کلمه ای که توصیف حالته؟✨ https://telegram.me/TeleCommentsBot?start=sc-411130-yKZ5O3W

هر آنچه در قلب هست را نمیتوان گفت پس خدا آه کشیدن، اشک، خواب های طولانی و خنده های سرد را آفرید... - نزار قبانی @aydayazdani