آیدا

آیا در توانت هست که طبيعی باشی، میانِ اين همه واقعیتِ غیرِ طبیعی؟! -محمود درویش @aydayazdani

@aydayazdani ✨

دل‌های ما که به هم نزدیک باشند، دیگر چه فرقی می‌کند که کجای این جهان باشیم دور باش اما نزدیک، من از نزدیک بودن های دور می‌ترسم... - احمد شاملو @aydayazdani

دود می خیزد ز خلوتگاه من کس خبر کی یابد از ویرانه ام با درون سوخته دارم سخن کی به پایان می رسد افسانه ام دست از دامان شب برداشتم تا بیاویزم به گیسوی سحر خویش را از ساحل افکندم در آب لیک از ژرفای دریا بی خبر بر تن دیوارها طرح شکست کس دگر رنگی در این سامان ندید چشم میدوزد خیال روز و شب از درون دل به تصویر امید تا بدین منزل نهادم پای را از درای کاروان بگسسته ام گرچه می سوزم از این آتش به جان لیک بر این سوختن دل بسته ام تیرگی پا می کشد از بام ها صبح می خندد به راه شهر من دود می خیزد هنوز از خلوتم با درون سوخته دارم سخن - سهراب سپهری @aydayazdani

نه گفتن، موهبت بزرگی‌ست که جهان را امن تر می‌کند و روانت را آسوده‌تر. - نیکلای گوگول @aydayazdani

همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت آنچه در خواب نشد چشمِ من و فکرِ تو بود @aydayazdani

دوتا گرگ وجود داره که همیشه در حالِ جنگن یکی تاریکی و ناامیدی و یکی نور و امید می‌دونی کدوم برنده میشه؟ به هرکدوم که غذا بدی! @aydayazdani

می‌بوسمت و چای می‌نوشم تو قند کنار چای منی - رامین وهاب راوی @aydayazdani

آن‌گونه در هم تنیده‌ایم که وقتی چشمانت را می‌بندی، من به خواب می‌روم. @aydayazdani ✨

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت سرها در گريبان است كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را نگه جز پيش پا را ديد ، نتواند كه ره تاريك و لغزان است وگر دست محبت سوي كس يازي به اكراه آورد دست از بغل بيرون كه سرما سخت سوزان است نفس ، كز گرمگاه سينه مي آيد برون ، ابري شود تاريك چو ديوار ايستد در پيش چشمانت نفس كاين است ، پس ديگر چه داري چشم ز چشم دوستان دور يا نزديك ؟ مسيحاي جوانمرد من ! اي ترساي پير پيرهن چركين هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آي دمت گرم و سرت خوش باد سلامم را تو پاسخ گوي ، در بگشاي منم من، ميهمان هر شبت، لولي وش مغموم منم من، سنگ تيپاخورده ي رنجور منم ، دشنام پست آفرينش ، نغمه ي ناجور نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بيرنگ بيرنگم بيا بگشاي در، بگشاي ، دلتنگم حريفا ! ميزبانا ! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد تگرگي نيست، مرگي نيست صدايي گر شنيدي، صحبت سرما و دندان است من امشب آمدستم وام بگزارم حسابت را كنار جام بگذارم چه مي گويي كه بيگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟ فريبت مي دهد ، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست حريفا ! گوش سرما برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان است و قنديل سپهر تنگ ميدان ، مرده يا زنده به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود ، پنهان است حريفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز يكسان است سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت هوا دلگير ، درها بسته ، سرها در گريبان ، دستها پنهان نفسها ابر ، دلها خسته و غمگين درختان اسكلتهاي بلور آجين زمين دلمرده ، سقف آسمان كوتاه غبار آلوده مهر و ماه زمستان است - زمستان @aydayazdani