چنین گفت آرمیتا

دیشب توی آلبومای قدیمی عموم یه عکس بامزه پیدا کردم. عکس سمت راست ۱۳۸۲ عکس سمت چپ ۱۴۰۲ مامان جان، فکرشو میکردی ۲۰ سال بعد، همون فینقیلی که بغلش کردی، لباست رو بدزده؟

اگر هدف و آرزو داشته باشی، زندگی با کسی که اون هم هدف و آرزو داره سخته. و این چیزیه که اکثر آدم‌ها قبل از زندگی مشترک متوجه‌ش نیستن. هرچقدر هم مسیرتون مشترک باشه، در جزئیات متفاوتید. پیدا کردن مرزی که هیچکس خودش رو فدای ایده‌آل‌های دیگری نکنه خیلی دشوارتر از چیزیه که به‌نظر میاد.

آدم هایی که باهوشن، اونایی که به جزئیات دقت میکنن، ریزبینن، به کوچیک ترین حرفات و کوچیکترین تغییر در رفتارت حواسشون هست، باهات درست همدلی میکنن، جمله های زرد ازشون نمیشنوی، آدم هایی که میدونن از کنار چیا نباید ساده بگذرن، آدم هایی که بیخودی ادعا ندارن، درحال بدو بدو نیستن، موقع صحبت کردن عجله ندارن، قبل حرف زدن سکوت میکنن، فکر میکنن، عمیق میشن و بعد با لحن آرومشون افکارشون رو درمیون میزارن، آدمایی که در عینی که زندگی و تصمیماتشون برنامه ریزی شدست میتونن رندوم عمل کنن، اونایی که توی جمع راحت درباره پارتنرشون صحبت میکنن اما حد و حدودش رو نگه میدارن، به هیچکس بی منطق بی‌احترامی نمیکنن، صفر و یکی نیستن، آدما رو عدد نمیبینن، میتونن نسبت به هر گزاره ای نقادانه فکر کنن و بیخودی سر تکون نمیدن تا چشم بسته چیزی که از طرف فرد رده بالاتر گفته شده رو تایید کنن؛ آره، همون آدما.

چرا ما انقدر با ناله اوکی‌ایم ولی وقتی خوشی بقیه رو میبینیم اینطوری‌ایم که واییی شوواافف وااای تازه به دوران رسیدهه؟ چرا بپذیرفتن این که یکی میخواد از شادیش حرف بزنه بدون این که منظور خاصی داشته باشه سخته؟ چرا ما خوشبختی بقیه رو میخوایم، ولی نه اونقدری که خوشبخت‌تر از خودمون باشن؟

به درک که خوشگله؛ هیچ‌جایی از بدنم نیست که به این فصل آلرژی نشون نده. داف تاکسیک.

اگر یه روزی دلم برای بهار تنگ بشه، روزیه که حافظه‌م رو از دست دادم.

سلیقه من زندگی مینیمال با کتابخونه/شلف/کمد دکور ماکسیماله

خود خاص و متفاوت پنداری توی هر موقعیت و شرایطی، فقط ضایع،‌ و گاهی هم ناامیدت میکنه.

در ۱۶ سال تحصیلم بابام فقط راجع‌به یه مسئله ازم سوال پرسیده. هفته‌ای یه بار میپرسه پایان‌نامه چه‌خبر؟ منم هربار با یه لبخند ژکوند اینطوریم که هیچی، سلامتی، سلام میرسونه

ای ننه شرمنده‌م کردی

بهشت واقعا

ترکمن صحرا، فروردین ۱۴۰۴

یعنی نمیخواید بگید تموم شدن تعطیلات دروغ ۱۳ بود؟

سه اصل مهم زندگی در فصل پیش‌رو: گفتار نیک، کردار نیک، استفاده از دئودرانت

سه اصل مهم در زندگی: گفتار نیک، کردار نیک، نکردن قاشق خودت تو ظرف خورشت

اتفاقا سوپ خیلیم غذاست.

آدمای نرمال با بیشتر از یک بالش میخوابن

اون یه نفر تو فامیل که فکت رندوم میگه، سلام؛ منم همین‌طور.