«آبنبات هل دار »

گاهی میشینم و به این فکر میکنم که خدا وجود ما دخترها و خانم ها را با چه ظرافت و شکوهی آفریده است بدنی که هر ماه درد را تجربه میکند اما باز هم از حرکت نمی ایستد بدنی که با تمام تغییراتش هنوز توان ایستادن دارد ما با وجود روزهای سخت پریود باز هم درس میخونیم سرکار میریم خونه رو مرتب میکنیم به فکر سلامتی خودمان هستیم ورزش میکنیم حتی به خانواده و عزیزانمان میرسیم و در میان تمام این شلوغی ها باز هم با یه حس تازگی و خوبی ادامه میدیم گاهی بی دلیل دلمان میگیرد گاهی فقط دلمان یک آغوش امن میخواهد گاهی اشک ریختن تنها چیزی است که میتواند حال دلمان را آرام کند و گاهی فقط دوست داریم چند ساعتی از تمام دنیا فاصله بگیریم گوشه ای بنشینیم چایمان را بنوشیم به آسمان نگاه کنیم و به هیچ چیز فکر نکنیم و میدانید زیباترین بخش ماجرا کجاست✨️ اینکه با تمام این خستگی ها باز هم فردا صبح از خواب بیدار میشویم موهایمان را مرتب میکنیم لباسمان را میپوشیم و دوباره زندگی رو از نو شروع میکنیم انگار خدا در وجودمون یه نیرویی قرار داده که حتی وقتی خودمان فکر میکنیم دیگه توان ادامه نداریم باز هم آرام به انجام کارهامون میرسیم به نظرم زن بودن فقط لطافت نیست ، فقط احساس نیست زن بودن یعنی قدرتی که فریاد نمیزنه اما هر روز خودش را ثابت میکند یعنی هزار بار خسته میشیم ولی هزار و یکمین بار دوباره بلند شدن😅 و من هر بار که به این همه توانایی فکر میکنم بیشتر از قبل به یه چیزی ایمان پیدا میکنم وجودمون فقط افریده نشده بلکه تو تک تک جزئیاتمون یه صبور یه مهربانی یه مقاومت و ... هست و در دل همین ظرافت نیرویی قرار داره. به نظرم یکی از زیباترین معجزه های خدا همین است که قوی ترین آفریده هایش همیشه بلندترین صدا را ندارند گاهی آرام ترین قلب ها بزرگترین بارهای زندگی را به دوش میکشند✨️🪴🙂‍↔️

بعضی زخم ها آنقدر عمیق اند که دیگر نباید نام و رنگ و جناح داشته باشند...🖤 مرگ وقتی از راه می رسد دیگر نمی پرسد صاحب این قلب چه عقیده ای داشته یا به کدام سو ایستاده است عجیب است که هنوز کسانی پیدا می شوند که میان خون انسان ها مرز می کشند و برای سوگ نیز معیار انتخاب می سازند در روان انسان سوگ زمانی آرام تر می شود که رنجش دیده شود و دردش به رسمیت شناخته شود اما وقتی اندوه یک انسان را انکار می کنیم یا آن را با اندوه دیگری مقایسه می کنیم در حقیقت تنها زخم تازه ای بر زخمی قدیمی می افزاییم هیچ مادری فرزندش را با نام یک جریان سیاسی به دنیا نمی آورد هیچ پدری داغ فرزندش را با شعار تحمل نمی کند و هیچ خانواده ای در میان اشک هایش به دنبال اثبات حقانیت هیچ گروهی نیست آنچه می ماند تنها جای خالی انسانی است که دیگر باز نمی گردد جامعه ای که ارزش جان انسان را به باورها و تعلقاتش گره بزند آرام آرام حساسیت خود را نسبت به رنج از دست می دهد و این شاید دردناک ترین اتفاقی باشد که می تواند برای یک ملت رخ دهد کاش پیش از آنکه درباره تاریخ قضاوت کنیم اندکی رنج را بفهمیم کاش پیش از آنکه درود و مرگ را نثار یکدیگر کنیم حرمت اشک مادری را به یاد بیاوریم که تمام جهانش را از دست داده است انسانیت از همان جایی آغاز می شود که درد دیگری را بدون پرسیدن نام و عقیده اش ببینی وطن زخمی ما بیش از هر چیز به انسان هایی نیاز دارد که پیش از هر باور و هر شعار حرمت جان انسان را پاس بدارند کاش روزی برسد که هیچ خونی وسیله برتری جویی نباشد و هیچ اندوهی قربانی تعصب نشود زیرا ارزش جان انسان نه با نامش سنجیده می شود نه با باورش بلکه با همان انسان بودنش...🪴🖤🫂

_آبنبات هل دار

به گفته ی ویلیام گلاسر: سلامت روان بیش از هر چیز در دو ویژگی معنا پیدا میکند : واقعیت پذیری و مسئولیت پذیری واقعیت پذیری : یعنی انسان شجاعت روبه رو شدن با حقیقت زندگی را داشته باشد و بپذیرد که هر انتخاب و هر رفتار پیامدی طبیعی و اجتناب ناپذیر دارد رشد زمانی آغاز میشود که به جای انکار توجیه یا مقصر دانستن دیگران مسئولیت نتایج تصمیم هایمان را بپذیریم زیرا انکار پیامدها چیزی جز فاصله گرفتن از واقعیت نیست. مسئولیت پذیری : نیز یعنی انسان مسئول ساختن زندگی خویش باشد و تامین نیازهای خود را بر دوش دیگران نگذارد در عین حال برای رسیدن به خواسته هایش مرزهای احترام عدالت و حقوق دیگران را زیر پا نگذارد زیرا هیچ نیازی زمانی ارزشمند نیست که آرامش یا حق انسانی دیگر را قربانی کند سلامت روان یعنی زیستن در تعادل میان پذیرش حقیقت و پذیرش مسئولیت تعادلی که انسان را به آرامش رشد و روابطی سالم و انسانی نزدیکتر میکند✨️🪴

تو هرکاری که توانسته‌ای کرده‌ای. اگر در نیمه راه متوقف شده‌ای به این دلیل است که نیرو کافی نداشته‌ای، هیچکس حق ندارد تو را سرزنش کند. _اندیشه‌ها و انسان،ژان پل سارتر

بی‌تی‌اس کاری کرد منی که از فوتبال بدم میاد، بشینم فینال جام جهانی رو ببینم:)))

قاصدك هان چه خبر آوردي؟ از كجا وز كه خبر آوردي؟ خوش خبر باشي امّا،امّا گرد بام و در من بي ثمر مي گردي انتظار خبري نيست مرا نه ز ياري نه ز ديّار و دياري باري برو آنجا كه بود چشمي و گوشي با كس برو آنجا كه تو را منتظرند قاصدك! در دل من همه كورند و كرند دست بردار ازين در وطن خويش غريب قاصد تجربه هاي همه تلخ با دلم مي گويد كه دروغي تو دروغ كه فريبي تو فريبي قاصدك!هان! ولي...آخر...اي واي! راستي آيا رفتي با باد؟ با توام آي!كجا رفتي؟آي... راستي آيا جايي خبري هست هنوز؟ مانده خاكستر گرمي جايي؟ در اجاقي-طمع شعله نمي بندم-خردك شرري هست هنوز؟ قاصدك! ابرهاي همه عالم شب و روز در دلم مي گريند.🍃 قاصدک_اخوان ثالث