℘ ᴊᴀᴢᴢ ᴮᵃʳ

من فرصت وداع نداشتم فقط صدای باد رو شنیدم که منو فرا می‌خوند وقتی این بیابان رو پشت سر بذارم، رویاها محقق می‌شن نترس از اینکه دیگه همو نمی‌بینیم با پیروزی به خونه برمی‌گردم من یه بار سایه درحال رفتنشو لمس کردم که به تدریج دور می‌شد سرانجام بهش تبدیل شدم با دل‌بستگی خیلی زیاد اما وارد دود و دم جنگ شدم با گلی که تو بهم دادی وداع می‌کنم قبل از حرکت دوباره بهش نگاه می‌کنم امیدوارم به تو برگرده من از کوتاهی این زندگی نمی‌ترسم نمی‌دونم خون من کافیه یا نه تا این بیابون رو روشن کنه گریه نکن، تو هم باید شجاع باشی، این قطعاً جدایی نیست می‌تونی با نور خورشید به سمت آسمون آبی و ابرهای سفید بری نیازی نیست از بین دود و دم جنگ با خون، فردا رو بخری بذار آزادانه شکوفا شی بذار باشکوه بدرخشی من هم قولم رو ادا می‌کنم سوگندی برای دیدار دوباره تو چه با موهای سفید و چه در افق، ما می‌بینیم که زمین سوخته پر از گل‌ها می‌شه لطفا اونو خوب برام نگه دار