"ܣܩܥ‌ܩܢ‌‌

شب بخیر.

شب بخیر.

صبح بخیر به اونایی که دلشون پنجره‌ی رو به دریاست، ولی روزگار دیوار چیده.🌊🧱

دیوارهای شهر پر از حرف‌های نانوشته، هر کوچه گواهی‌ست بر بغض‌های دفن شده، و آدم‌ها رقصنده‌های غمگینی‌اند که روی صحنه‌ی بی‌تفاوتی بازی می‌کنند.

دنیا را برایم توضیح نده، فقط کمی مهربانی نشان بده تا بفهمم.

+ می‌خواهم تغییر کنم. - اما ترس تو را رها نمی‌کند. + می‌دانم، ترس مثل سایه‌ای‌ست که قدم به قدم همراه است، اما من باید از سایه‌ام جلو بزنم.

صبح، هنوز پلک نزده، که خیابان‌ها خمیازه‌ی خستگی می‌کشند. آدم‌ها، دست‌نیافتنی‌تر از خواب، در چرتِ تکرار، زندگی را نشخوار می‌کنند.

صبح بخیر به اونایی که ته همه‌ی سوالاشون یه «چرا من؟» خوابیده.😶‍🌫️🔍

می‌دونی مشکل کجاست؟ من خودم نمی‌دونم کی هستم، چه کار کنم، کدوم راه بهتره. یه آشفتگی دائم که فکر کنم همه رو هم اذیت می‌کنه، حتی خودم رو.

پرنده‌ای که قفس رو قصر بدونه، آزادی براش ترسناکه.

بعضی‌ها تو آینه دنبال خودشون نمی‌گردن، دنبال کسی‌ان که بتونه تقصیرها رو گردن بگیره.

احتمال جواب گرفتن از من تو ایمیل بیشتر از تماس تلفنیه.

صبح بخیر به اونایی که دارن فاصله می‌گیرن چون احترام نمی‌گیرن.🧊🚷

I act like I moved on but I don't know how should I control my mind when I'm alone with myself.

جامعه، یک قفس بلوری‌ست. نام هر قفس را خودش می‌نویسد: "عجیب"، "بی‌احساس"، "کم‌حرف"... و ما؟ آن‌قدر در این قفس‌ها زندگی می‌کنیم، که فراموش می‌کنیم پرنده بودیم.

– «تو کی هستی؟» + «سؤالی که هر بار جوابش فرق داره.» – «پس کی راست می‌گه؟» + «شاید اونکه ساکته.»

صبح بخیر به اونایی که کارای تکراریو با امید تکرار می‌کنن.🔁🌱

شاید چراغی نباشی، اما تو هم گاهی روشن می‌کنی دل کسی را بی‌صدا، بی‌نور، فقط با بودنت.

صبح، با حسرتِ شب بیدار می‌شه، شب، با آرزوی نبودن می‌خوابه. به هیچ‌چی دل نمی‌بنده، نه دیروز براش مهمه، نه فردا. فقط منتظره... منتظر که چیزی، شاید هیچ‌چیز، همه‌چیز رو تغییر بده.