باران‌ِ‌ارغوانی.

اونایی که آخرین بازدید شون مال خیلی وقت پیش بود و ریمو کردم. اگه اینجا رو نمی‌خونید لفت بدید. آمار کانال اصلا با ویو کانال جور درنمیاد. حتی اگر آشنا هستید و نمی‌خونید برید ناراحت نمی‌شم رو دروایسی هم نداریم.

کاش آدم بشم.

عه وا. شماهم مثل من دو روز پر از تجربه داشتید؟

به نظر خودم دو روز پر از تجربه و اطلاعاتی بود باید به خودم زمان بدم تا بتونم تمرین کنم شروع کنم و تو مسیر قدم بردارم.

هفته‌پیش این موقع هیچ تصوری نداشتم که قراره دوشنبه هفته‌آینده چطور رقم بخوره! هیچ برنامه ریزی خاصی نداشتم جز کلاس همیشگی دوشنبه ها. اما خیلی یهویی امروز مصادف شد با شروع یک دوره ای. و همزمان با همون دوره جلسه اضطراری کانون. تمام جونم در آمد که بین این دوتا مکان برم و بیام چون دقیقا وسط دوره باید می‌رفتم کانون. الان که اینو می‌نویسم هنوز باورم نشده که تموم شده چون فردا برنامم عجیب تره و هیچ تصوری ندارم. اما من تموم کردم بلاخره امروز و گذشت، با تمام اذیتی که شدم استرسی که کشیدم. و همه چیز در گذره. مهم این بود اون لحظه هایی که اتفاق افتاد رو زندگی کردم یانه؟

🤍

ولی هنوزم از اونی که باعث شد عینک بی اعتمادی بزنم ممنونم شاید اینطوری کمتر تو خطر بیفتم.

خواستم یاد آوری ‌کنم تا دوباره برام اتفاق نیفته. ☝️🏻

دعا کنیم عاقبت بخیر بشیم.

اینجا خیلی فرهیخته و قشنگ شده نمیشه ساید دلقکمو به اشتراک بزارم.

از دیروز عصر. سیزده شهریور صفرپنج.

وای. خودشه

عادی‌ترین جمع دوستای من:

امشب تو جلسه چندین بار راجبش حرف زدم. اینطوری ام که آره مثلا آقا فلان حرف و راجب جریان روشنفکر غرب زده بود بعد مثلا راجب روشنفکری ایران فلان چیز و گفتن. فقط تنها مشکلم اینه که اسم ها رو حفظ نمی‌کنم که تو حرف هام بخونم ازشون استفاده کنم.

کتاب دوست داشتنی ایه. واقعا باید بشینم دوباره بخونم کنارش هایلایت و یادداشت بزارم

کتاب جدید.

همه رفتن دعای ندبه و بعدش هم خونه مامانجون درود بر سکوت و تنهایی.

وقتی یه شب زود میخوابی و پنج صبح و میبینی: