Home ! 🛋️🌀

“When Dostoevsky said, “The deepest love is having someone see the parts you cannot accept, and choosing to stay,” but I remember Kafka saying, “The deepest fear is that someone will see everything you kept hidden, and decide they were better off without you” What a sad tragedy it is to want to be seen, yet fear what they might see.”

نیازِ شدید به باران 🌧

به شدت مشتاقم برم جنگل گردی. یه ماشین بردارم تک نفره برم سفر از اینور به اونور. جنگل به نظر ایدهٔ جالبی میاد مخصوصا جنگلی که میشناسم و میدونم خرسای نازنین منتظر یه طعمهٔ خوشمزه ان.

به‌عنوان کسی که شغل و حرفه‌ و زندگی‌ش حول محور نوازندگی می‌چرخه اینکه آدم‌ها عموماً «باید تمرین کنم» رو درک نمی‌کنن و جدی نمی‌گیرن و انتظار دارن به‌راحتی اسکیپ‌ش کنی واقعاً مسخره‌ست. کار کردن قرار نیست حتماً تو یک لوکیشنی هشت ساعت یا بیشتر شیفت زدن باشه و همونطور که شما نمی‌تونی یه‌روز کاری رو خیلی راحت بپیچونی و باید از قبل مرخصی بگیری، تمرین کردن یک‌ نوازنده‌هم به‌راحتی قابل پیچوندن نیست.

باور کنید این لذتی که در صحبت کردن و شنیده شدن هست در چیز دیگه‌ای نیست. کلا این موضوع که یک نفر به همه‌ی حرف‌های من درمورد موضوع‌های مختلف گوش بده، یا اتفاق‌های عجیب روزانه‌م، مکالماتم با آدم‌‌های دیگه، یا اطلاعات غیرضروری‌ درمورد موضوع‌هایی که احتمالا هیچ جایی به دردش نمی‌خورن رو بشنوه، خیلی بامزه‌س. بامزه‌تر اینه که این چیزها رو یادش بمونه و بگه که مثلا فلان روز فلان چیز رو به من گفتی و من حواسم هست. ببخشید، یعنی واقعا داری به من گوش می‌دی و حواست به من هست؟ یعنی واقعا من توی این دنیا وجود دارم و تو من رو می‌شنوی؟ جدی دارم شنیده می‌شم و تو یادت می‌مونه؟! عالیه که!

‏به وایب و حس و حالی که دریافت میکنی اعتماد کن، مطمئن باش گذر زمان بهت ثابت میکنه اشتباه نکردی.

When life feels heavy, I always come back to movies, TV shows, coffee, cookies, music, writing, reading, and sleep. 🤍☕️🍪🎧🎬

“Need list: Autumn air, soft rain, a long walk with deep conversation, and a warm cup of tea to finish.”

با سونات ویولن شماره ۳ باخ رابطه‌ی عشق و نفرت دارم.

چقدر زیباست این ماهی که تابستون رو به پاییز پیوند میزنه.

“There is a Dostoevsky in me who says, “You overthink because you fear you’re right.” But then the Kafka in me whispers, “You overthink because you’re afraid of being wrong.” Somehow, there’s a Camus too. He gently says, “You overthink because you don’t know whether you’re right or wrong.” And this is my tragedy.”