_overthinker_

درموردش فقط میتونم چای با غصه بخورم.

دلم یه «بلاخره رسیدم» میخواد ولی تو «این دیگه چه کسشری بود سرم اومد» گیر افتادم!

کسی که بهم این کتابو هدیه داد، خیلی وقته که دیگه باهم صحبت نمیکنیم، خیلی وقته که دلم براش تنگ شده، کاش همه چیز یه جور دیگه ای بود، کاش میتونستم برگردم عقب.

عیبی نداره اگه یاد قبل افتادی و قلبت سنگین شد و توی سینت دوباره حس کردی داره یه جوری میشه...شاید هنوز باید خیلی بگذره.

اونجا که ترجیح میدی منتظر هیچی نباشی و نبودنو انتخاب میکنی، من اونجام.

شماها هم همه‌ش خودتونو قانع میکنید که بتونید زنده بمونید؟

پروانه شو، بیا روی شونه‌هام بشین تا برات تعریف کنم چی بهم گذشت.

تغییر و رشد و بزرگ شدن، سخت و دردناکه اما هیچ‌چیز دردناک‌تر از موندن و غرق شدن توی وضعیتی نیست که بهش تعلق نداری و بهت آسیب می‌زنه.

برا من کنکور هنوز که هنوزه کلمه استرس زاییه :)) ولی خب قرار نیست فقط با یه بار آزمون دادن کل مسیرتون مشخص بشه، این فقط جزئی از مسیره،

امیدوارم اگه کنکور دارید بهترین آزمونتون رو بدید و بعدش یه نفس راحت بکشید🍓❤️

انتظار کشیدن آدم رو بی‌توقع می‌کنه.

من از عادی شدن می‌ترسم.‌ عادی شدن ترس، اضطراب، دلتنگی، عشق، آدم‌ها. از عادی شدن تموم چیزهای خوب یا بد می‌ترسم. آدم نباید اونقدر به خوبی‌ها عادت کنه که دیگه قدرشون رو ندونه و نباید اونقدر به بدی‌ها عادت کنه که دیگه از نظرش بد و زشت نباشن.

بچه ها جونم، اون ترم تابستونیه بود که ثبت نام کردم، یهویی گفتن امتحاناش حضوریه، منم خوب نیستم..

خوبین؟

سلام از خیلی دور، چرا دور؟ نمیدونم، حس میکنم باز گم‌شدم، همه چیز تاریک و سخته، ولی حواسم بود شما هستین.

هیچی بدتر ازین نیست که برگردی عقب و به هرچیزی که بوده شک کنی.

دیدی اخرشم همونی شد که میگفتی.